ΓΕΩΡΓΙΟΣ Θ. ΒΛΑΧΟΣ - Βουλευτής Περιφέρειας Αττικής

 

Τετάρτη, 12 Απριλίου 2017

 

 

Ομιλία του Βουλευτή Περιφέρειας Αττικής Γεωργίου Βλάχου στην ολομέλεια της Βουλής (11-04-2017), στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Περιβάλλοντος & Ενέργειας με τίτλο: «Τροποποιήσεις διατάξεων της δασικής νομοθεσίας και άλλες διατάξεις»

 

 

  

Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριοι Υπουργοί, συζητάμε για μια ακόμη φορά ένα πολύ σημαντικό θέμα, όπως είναι οι δασικοί χάρτες, μια πονεμένη ιστορία, ένα θέμα που έχει ξεκινήσει από παλιά και επειδή ξεκίνησε, κατά τη γνώμη μου, λάθος, αυτό το λάθος έγιναν προσπάθειες στη συνέχεια να διορθωθεί με ένα ακόμη λάθος και αυτό σήμερα συνεχίζεται. Και συνεχίζεται σήμερα, γιατί όλοι διαπιστώνουμε ότι παρά τις φιλότιμες προσπάθειες πάντα υπάρχει κάποιο μικρό ή μεγαλύτερο αδιέξοδο.

Γιατί δημιουργείται αυτό το αδιέξοδο; Γιατί δεν θελήσαμε από την αρχή να ξεκαθαρίσουμε το τοπίο και να φτιάξουμε πραγματικούς δασικούς χάρτες.

Πώς, αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, θα δημιουργηθούν δασικοί χάρτες, όταν δεν έχουμε ξεκαθαρίσει με ποιες αεροφωτογραφίες θα γίνουν αυτοί οι δασικοί χάρτες;

Και τώρα θα σχολιάσω το προηγούμενο σχόλιο του κ. Παπαδόπουλου και του κ. Σκρέκα περί ευθυνών: Πώς θα φτιαχτούν δασικοί χάρτες, όταν η Συνταγματική Αναθεώρηση του 2005, που προσπάθησε επί το ρεαλιστικότερον να τροποποιήσει τα άρθρα 24 και 117, ναυάγησε με ευθύνη της τότε Αξιωματικής -και όχι μόνο- Αντιπολίτευσης;

Θέλω να πω, λοιπόν, ότι πρωτοβουλίες που εντόπισαν τα πραγματικά προβλήματα πάρθηκαν κατά καιρούς, αλλά δεν υπήρχε εκείνη η στοιχειώδης συνεννόηση να μιλήσουμε όλοι συγχρόνως, την ίδια στιγμή την ίδια γλώσσα, γι’ αυτό και βλέπετε τώρα, που άρχισαν οι αναρτήσεις των δασικών χαρτών, να φωνάζει, να παραπονιέται όλη η Ελλάδα, η ΚΕΔΕ, οι δήμαρχοι, οι περιφερειάρχες, όλοι. Γιατί; Γιατί λέμε πράγματα που δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα. Δηλαδή, αναρτήσαμε ως δασικές περιοχές τις περιοχές που ήδη είναι δομημένες και προ πολλού έχουν αλλάξει χαρακτήρα. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι μια προσπάθεια που είναι σε εξέλιξη, μη θέλοντας να δει την πραγματικότητα, οδήγησε τα πράγματα στο αδιέξοδο. Έτσι, έρχεται αυτό το νομοσχέδιο σήμερα και προσπαθεί να δώσει διευκρινίσεις επί διευκρινίσεων σε προηγούμενο νομοσχέδιο και μην έχετε καμία απορία ότι και στο μέλλον θα έρθει ένα επόμενο νομοσχέδιο που θα δίνει διευκρινίσεις γι’ αυτά που δεν διευκρινίσαμε σήμερα.

Από την αρχή, που υπήρξε η ανάρτηση των δασικών χαρτών, εγώ έσπευσα να στείλω μια επιστολή στην πολιτική ηγεσία του Υπουργείου, ζητώντας να υπάρξει ένας σημαντικός χρόνος για τις ενστάσεις, γιατί, όπως θα ξέρετε όλοι οι συνάδελφοι της περιφέρειας, πολλοί άνθρωποι δεν ζουν στο μέρος που έχουν και τις περιουσίες τους. Άρα, δεν ενημερώνονται εγκαίρως για την ανάρτηση των δασικών χαρτών και συνήθως χάνουν τους χρόνους εντός των οποίων θα πρέπει να κάνουν την ένστασή τους. Γιατί αν δεν γίνουν πραγματικές ενστάσεις, αν δεν συζητηθούν οι πραγματικές ενστάσεις, δεν θα έχουμε πραγματικούς δασικούς χάρτες. Θα χτίσουμε για μια ακόμη φορά στην άμμο. Μήπως, λοιπόν, κάποια πράγματα πρέπει επιτέλους να τα δούμε από την αρχή, λίγο πιο ριζοσπαστικά, λίγο πιο ριζικά, για να μπορέσουμε να δώσουμε λύσεις;

Μιλάμε για δασωθέντες αγρούς. Όλοι ξέρουμε τι συμβαίνει, κυρίως στην περιφέρεια, αλλά όλοι ξεχνάμε αυτήν την πραγματικότητα.

Μιλάμε για εκχερσώσεις. Ξέρουμε ότι υπάρχουν νόμιμες και παράνομες εκχερσώσεις. Όμως και εκεί το θέμα το αφήνουμε εκκρεμές. Ξέρουμε ότι υπάρχουν νόμιμα παραχωρητήρια προ πολλών δεκαετιών, τα οποία θέλουμε να τα αγνοούμε. Έτσι, όλα αυτά τα προβλήματα, τα αφήνουμε κάτω από το χαλί, οι πολίτες είναι σε ομηρία, είναι σε αδιέξοδο και τώρα πια, που πρέπει να δηλώσουν τις περιουσίες τους, βρίσκονται μπροστά στο τραγελαφικό φαινόμενο να δηλώνονται οι ίδιες περιοχές και από ιδιώτες και από το Δημόσιο και να πρέπει ο ιδιώτης να αποδείξει αυτό που για την τοπική κοινωνία είναι αυταπόδεικτο, ότι δηλαδή η συγκεκριμένη περιουσία είναι του ιδιώτη και όχι του Δημοσίου.

Έγινε μια προσπάθεια με τις οικιστικές πυκνώσεις, για να προχωρήσουν οι δασικοί χάρτες και εγώ θεωρώ ότι πράγματι ήταν στη σωστή κατεύθυνση, αφού η φιλοσοφία του νομοθέτη -και εδώ θέλω, κύριε Υπουργέ, να γίνει κατανοητό- ήταν να εξαιρέσει οτιδήποτε είναι δομημένο, και το οποίο έχει ενστάσεις και χρειάζεται διευκρινίσεις, από το υπόλοιπο των δασικών χαρτών που πρέπει να προχωρήσει γρήγορα.

Έτσι, λοιπόν, ο νομοθέτης δεν μιλά για οικίες. Μιλά για κτήρια, μιλά και κτίσματα. Ό,τι έχει δομηθεί, ό,τι υπάρχει με τους κανόνες που λέει ο νόμος και βεβαίως την πυκνότητα που λέει ο νόμος, πρέπει να εξαιρεθεί, να αντιμετωπιστεί χωριστά σαν μια πραγματικότητα και όλο το υπόλοιπο, που είναι βεβαίως δάσος, να προχωρήσει.

Εμείς θα πρέπει και σε αυτό το σημείο πράγματι να έχουμε το θάρρος να διευκρινίσουμε πως ό,τι πράγματι είναι δομημένο πρέπει να κρατηθεί. Θα πρέπει δε και σε αυτό να πω, κύριοι Υπουργοί, ότι δεν νοείται συνέχιση προστίμων κατασκευής και διατήρησης σε περιοχές οι οποίες εντάσσονται σε αυτές τις οικιστικές πυκνώσεις. Θα πρέπει να υπάρξει αναστολή των όποιων προστίμων έως ότου τελεσιδικήσει η διαδικασία γι’ αυτές τις περιοχές.

Υπάρχουν ποσά -μυθικά θα τα έλεγα- τα οποία συνοδεύουν πολλούς ιδιοκτήτες. Και αν γίνει προσπάθεια κάποια στιγμή αυτά τα ποσά να βεβαιωθούν, θα υπάρξει, αν θέλετε, ένα μπλοκάρισμα στην κοινωνία και στους ανθρώπους που συνοδεύονται από αυτά τα πρόστιμα.

Θα μιλούσα, λοιπόν, για απλούστευση των διαδικασιών, όχι για επίλυση των κόμπων, αλλά, θα έλεγα, για κόψιμο των κόμπων που δεν λύνονται και αποδεδειγμένα πια όλοι έχουμε καταλάβει ότι δεν λύνονται.

Τελειώνω, κυρία Πρόεδρε.

Αν, κύριοι Υπουργοί, η λειτουργία μιας καντίνας σε μια παραλία το καλοκαίρι συνεχίσει να χρειάζεται το χαρτί της αρχαιολογίας και του δασαρχείου, ουσιαστικά επιβεβαιώνουμε το αδιέξοδο στο οποίο είμαστε και την επιλογή για τον αργό θάνατο της στοιχειώδους επιχειρηματικότητας και της στοιχειώδους παραγωγικής διαδικασίας.

Εμένα θα μου επιτρέψετε να είμαι σε άλλη κατεύθυνση. Με την περιβαλλοντική ευαισθησία που πρέπει να έχει ο καθένας και ποσώς στην περιφέρεια -άρα, θεωρείστε ότι αυτή είναι δεδομένη, αλλά και λόγω επαγγέλματος- και με ρεαλισμό, αν αυτά τα δύο συνδυαστούν, πιστεύω ότι πράγματι μπορούμε να δώσουμε πραγματικές λύσεις στα υπαρκτά προβλήματα των συμπολιτών μας.

Σας ευχαριστώ.