ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΛΑΧΟΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

            Σ’ ένα πολύ σύνθετο και αρκετά εξειδικευμένο νομοσχέδιο που έχει φέρει η Κυβέρνηση προσπαθούμε να συζητήσουμε πολλά θέματα τα οποία δεν ξέρω πόση συνάφεια έχουν μεταξύ τους. Είναι ένα νομοσχέδιο που περιλαμβάνει πολλά και θα μπορούσε να είναι πολλά επιμέρους νομοσχέδια ούτως ώστε να γίνει και καλύτερη κουβέντα και να υπάρξει μεγαλύτερη εξειδίκευση.

            Κύριε Πρόεδρε, μιας και μιλάμε επί των άρθρων, πήρα το λόγο για δύο-τρία απλά θέματα. Το πρώτο είναι σχετικά με την πολιτική των αγωγών έτσι όπως εμείς την κατανοήσαμε από την κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή, μία επιλογή εθνικής σημασίας. Παρότι η κυβέρνηση Καραμανλή δεν υπάρχει πια, όπως και εκείνη που υπέγραψε τότε μαζί με τον Πρόεδρο Πούτιν τη συμφωνία στη Βουλγαρία, σήμερα θα έλεγα ότι η όποια αναφορά γίνεται στους αγωγούς μάλλον γίνεται από τύψεις. Δεν μιλώ για τον κύριο Υφυπουργό γιατί αυτές είναι αποφάσεις προφανώς του Πρωθυπουργού. Ερχόμαστε να κάνουμε «μνημόσυνο» για μια πολιτική που έχει τελειώσει, για μια πολιτική που είναι «νεκρή» και κάποιοι επέλεξαν να είναι η πολιτική των αγωγών «νεκρή».

Ας μιλήσουμε πολύ καθαρά. Σήμερα στη μεν Βουλγαρία ψάχνονται για περιβαλλοντικούς όρους, για προστασία του περιβάλλοντος λες και σ’ αυτή τη στρατηγικής σημασίας επιλογή των αγωγών δεν είχαν μελετηθεί οι περιβαλλοντικοί όροι και ήλθε η καινούργια κυβέρνηση να τους μελετήσει. Εμείς σαν χώρα κρυβόμαστε πίσω από τους περιβαλλοντικούς όρους που συζητάει η Βουλγαρία.

            Φέρνετε λοιπόν σήμερα στο νομοσχέδιο πολεοδομικές ρυθμίσεις. Για ποιο πράγμα; Πού; Είναι «ζωντανός» ακόμα ο αγωγός Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη; Αυτή η πολιτική υπάρχει, είναι υπαρκτή; Θα έλεγα ότι συζητώντας για τα πολεοδομικά, λέει κανείς: «Μα, εμείς συνεχίζουμε». Ε, όχι, δεν συνεχίζουμε και αυτό πρέπει να το ξέρει ο ελληνικός λαός. Πρέπει να ξέρει ο ελληνικός λαός ότι αυτή την πολιτική κάποιοι την απέτρεψαν, δεν την πίστεψαν και όταν ήταν στην αντιπολίτευση θα έλεγα ότι τη χτύπησαν. Μιλούσαν τότε για επαναδιαπραγμάτευση της συμφωνίας. Σε κάθε περίπτωση σαν αντιπολίτευση άφηναν το στίγμα τους, το στίγμα της διαφωνίας απέναντι σ’ αυτή την πολιτική την οποία εμείς υπηρετήσαμε. Όπως είπα, ήταν στρατηγικής σημασίας στην επιλογή του Κώστα Καραμανλή και της κυβέρνησής του γιατί έκανε την Ελλάδα ενεργειακό κόμβο τη στιγμή που δεν έχουμε ουσιαστικά παραγωγή ενέργειας. Έκανε την Ελλάδα ισότιμο συνομιλητή με τη Ρωσία. Ο Πρόεδρος Πούτιν έκατσε στο ίδιο τραπέζι με τον Καραμανλή και με το Βούλγαρο Πρωθυπουργό και συζήτησαν ισότιμα. Αυτό ήταν μεγάλη επιτυχία.

            Αυτό το σχέδιο λοιπόν δεν υπάρχει σήμερα. Εγώ θα έλεγα ότι είναι πρόκληση σ’ αυτό το σχέδιο –δεν ξέρω από ποια πολιτική ηγεσία ετοιμάστηκε- να μας λένε ότι «ξέρετε, υπάρχει ο αγωγός Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη», ότι μπορεί και να γίνει. Αυτή η πολιτική είναι «νεκρή» και η σημερινή Κυβέρνηση επέλεξε να «νεκρώσει» αυτή την πολιτική. Έκανε άλλες επιλογές με τις οποίες εμείς διαφωνούμε. Διαφωνούμε με την κατάργηση αυτής της συμφωνίας.

            Το δεύτερο που θα ήθελα να πω έχει να κάνει με τα λατομεία. Είμαι σε μια περιοχή, στην περιοχή Αττικής, όπου λειτουργούν πολλά λατομεία, θα έλεγα τα περισσότερα μ’ ένα ημι-νόμιμο καθεστώς σε μία Αττική που φιλοξένησε Ολυμπιακούς Αγώνες, άρα έγιναν πολλά έργα, άρα χρειάστηκαν πάρα πολλά αδρανή υλικά τα οποία προμηθεύτηκαν οι εταιρείες από τα λατομεία της Αττικής.

Βεβαίως στην περιφέρεια του νομού Αττικής σύμφωνα με την τελευταία απογραφή είχαμε πληθυσμιακή έκρηξη και η περιφέρεια Αττικής γίνεται πληθυσμιακά η δεύτερη περιφέρεια μετά την απέραντη Β΄ Αθηνών, την περιοχή σας, κύριε Πρόεδρε. Καταλαβαίνετε λοιπόν ότι μέσα σε οικισμούς δεν μπορούν να λειτουργούν λατομεία. Εδώ πρέπει να βρεθεί η «χρυσή» ισορροπία και αδρανή να μη λείψουν από την Αττική και την ευρύτερη περιοχή και η ενόχληση να μην παρατείνεται πια στις κατοικημένες περιοχές.

            Εδώ λοιπόν με το να δίνουμε παράταση για τρία χρόνια αφήνοντας όλο το άλλο θεσμικό καθεστώς στο πουθενά, με πλήρη ασάφεια, δεν κάνουμε απολύτως τίποτα διότι ναι μεν θα προμηθευτούν με υλικά διάφορα έργα της Αττικής, όμως εκείνο που ζητάμε είναι να ξεκαθαρίσει η Κυβέρνηση ποια θα είναι η προοπτική αυτής της λειτουργίας.

Εγώ προσωπικά δεν είμαι αντίθετος καταρχήν με τη παράταση για τρία χρόνια, αλλά πρέπει να υπάρχει ένα πολύ συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα λειτουργίας αυτών των λατομείων, καταρχήν τι θα κάνουν αυτά τα τρία χρόνια, με ποιο ρυθμό θα πάει η αποκατάσταση των λατομείων. Θα έχουμε εξόρυξη; Σε ποιο σημείο; Ποια λατομεία;

Το κυριότερο: Εδώ κινδυνεύουμε να πάθουμε το εξής, σε λίγο να εισάγουμε αδρανή από γειτονικές χώρες. Εμείς σ’ αυτή τη χώρα δεν θέλουμε να παράγουμε τίποτα. Εισάγουμε ήδη. Αν εν πάση περιπτώσει αυτό γίνεται περιφερειακά, κύριε Υπουργέ, διαφωνούμε, αλλά κατανοητό.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΑΝΙΑΤΗΣ (Υφυπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής): Γίνεται στα νησιά του Αιγαίου.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΛΑΧΟΣ: Σε λίγο όμως δεν θα γίνεται μόνο στα νησιά του Αιγαίου, θα γίνεται στον κεντρικό κορμό της χώρας, θα φέρνουμε αδρανή από γειτονικές χώρες γιατί σ’ αυτή τη χώρα δεν θέλουμε να παράγεται τίποτα, δεν θέλουμε να έχουμε αδρανή, δεν θέλουμε να παράγουμε ενέργεια, δεν θέλουμε τίποτα. Αυτή η χώρα όμως κάτι πρέπει να κάνει για να ζήσει και αυτό πρέπει να γίνει κατανοητό σε όλους.

Εδώ λοιπόν βάζουμε δίλημμα σ’ αυτούς τους ανθρώπους που έχουν τα λατομεία και έχουν μια επένδυση και τους λέμε «ξέρετε, σταματάτε». Το ερώτημα που θέτουν είναι: «Πού να μεταφέρω την επιχείρησή μου;». Η πολιτεία κρύβεται –είναι διαχρονικό το πρόβλημα βεβαίως- γιατί εδώ και δεκαετίες δεν έχει ορίσει νέες λατομικές περιοχές προκειμένου να εγκατασταθούν αυτές οι επιχειρήσεις και να συνεχιστούν η ομαλή εξόρυξη αδρανών και η προμήθεια της αγοράς.

Γι’ αυτό θα έλεγα, κύριε Υπουργέ, ότι επείγει να φέρετε ένα νομοσχέδιο που, απ’ όσο ξέρω, στο Υπουργείο Ανάπτυξης επί ημερών μας ήταν έτοιμο και είχε να κάνει με τη λατομική πολιτική. Πιθανόν να θέλει συμπληρώσεις, πιθανόν να θέλει βελτιώσεις. Καταρχήν τα συζητάμε όλα στη Βουλή. Πρέπει όμως να τα φέρετε αυτά. Πρέπει να καθοριστούν το συντομότερο δυνατόν λατομικές περιοχές, να γίνει εγκατάσταση των νέων λατομείων. Δεν μπορεί η Ελλάδα να μην θέλει πουθενά λατομείο. Δεν μπορεί να μην είναι εφικτή αυτή η εγκατάσταση γιατί αν δεν είναι εφικτή η εγκατάσταση πουθενά στην Ελλάδα, καταλαβαίνετε ότι θα έχουμε άλλου είδους πρόβλημα.

Θα πρέπει λοιπόν αυτό να τελειώσει με την ολοκληρωμένη πολιτική που πρέπει να φέρετε και όχι αποσπασματικά με την παράταση λειτουργίας για τρία χρόνια. Δίνει λύσεις αλλά δεν δίνει μακροπρόθεσμα λύσεις στο μεγάλο πρόβλημα που έχει κυρίως η Αττική, βεβαίως και η υπόλοιπη Ελλάδα, αλλά εγώ μιλάω για την περιφέρεια Αττικής όπου το πρόβλημα είναι πια έντονο. Σ’ αυτό θα ήθελα κάποια στιγμή ή σ’ αυτή τη συνεδρίαση ή σ’ ένα άλλο νομοσχέδιο να μας φέρετε πολύ ξεκάθαρα την πολιτική σας για να εκφράσουμε κι εμείς πολύ συγκεκριμένες παρατηρήσεις, να συμφωνήσουμε ή να διαφωνήσουμε.

Σε κάθε περίπτωση πρέπει όλοι μαζί να δώσουμε λύση σ’ αυτό το πρόβλημα όπου διαχρονικά όλες οι πολιτικές ηγεσίες κρύφτηκαν γιατί καμία δεν θέλει να το αντιμετωπίσει, όμως αυτό δεν μπορεί να συνεχίζεται με τις παρατάσεις. Όλα τα λατομεία στην Αττική λειτουργούν με παρατάσεις επί παρατάσεων. Κανείς δεν ξέρει με ποιο καθεστώς λειτουργούν, αλλά αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί. Κοιτώντας από το αεροπλάνο βλέπει κανείς ότι κόβονται βουνά και δεν ξέρουμε πώς λειτουργούν. Πρέπει να λειτουργήσουν τα λατομεία, όμως πρέπει να υπάρχει αποκατάσταση τοπίου με συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα και συγκεκριμένη μεταφορά αυτών των εγκαταστάσεων σε κάποια άλλα μέρη της χώρας που θα επιλέξετε και θα προτείνετε για να γίνουν λατομικές περιοχές.

Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.