Αλήθεια, ποιος περίμενε δυο χρόνια πριν, τέτοια εποχή, όταν συζητούσαμε τις προγραμματικές δηλώσεις της Κυβέρνησης και τον προϋπολογισμό, ότι οι υποσχέσεις σας, θα μετατρέπονταν βήμα – βήμα, σε έναν ατέλειωτο εφιάλτη.

Όλα άλλαξαν από τότε, εκείνο που δεν άλλαξε, είναι η αλαζονεία του πρωθυπουργού και μέρους της ηγετικής του ομάδας.

Οι άνθρωποι που μας οδήγησαν ως εδώ, τώρα μιλούν για πατριωτικό καθήκον, με αποκορύφωμα την αλαζονεία, αλλά και την αυθάδεια του Πρωθυπουργού, να συγκρίνει κατά κάποιο τρόπο τον εαυτό του, με τον Καποδιστρία, τον Βενιζέλο, τον Τρικούπη.

Να πούμε στον Πρωθυπουργό, ότι οι πραγματικοί ηγέτες σε κρίσιμες στιγμές, παίρνουν αποφάσεις εκτόνωσης της κατάστασης ακόμα και με προσωπικό κόστος και δε γαντζώνονται στην εξουσία κάνοντας τη διακυβέρνηση πιο αυταρχική, όπως κάνει ο κ. Παπανδρέου.

Αλήθεια, έχει δικαίωμα κάποιος Κυβερνητικός παράγοντας να ονομάζει πατριωτικό καθήκον:

·        Την αλλοπρόσαλλη πολιτική,

·        Τη καταιγίδα μέτρων, περικοπής μισθών και συντάξεων,

·        Τη κατάργηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων;

Θα ισχυριστεί κάποιος ότι ζούμε δύσκολες καταστάσεις.

Θα ήταν σεβαστή μια τέτοια προσέγγιση, αν η ακολουθούμενη πολιτική είχε αρχή, μέση και τέλος.

Αν είχε αποτέλεσμα, αν εξασφάλιζε βιώσιμη προοπτική για τους Έλληνες.

Αντίθετα η Κυβέρνηση Παπανδρέου, υπηρετεί μια πολιτική αναποτελεσματική, μια πολιτική αδιέξοδη.

Γι’ αυτό τα στελέχη της, συνεχώς αυτοδιαψεύδονται.

Γι’ αυτό κάθε υπουργός κωπηλατεί κατά το που τον βολεύει, γι’ αυτό οι μισοί υπουργοί κατηγορούν τους άλλους μισούς, γι’ αυτό κάποιοι νιώθουν την ανάγκη δημοσίευσης μανιφέστων, νομίζοντας ότι έτσι θα σώσουν τους εαυτούς και το περιβάλλον τους.

Σταχυολογώ δηλώσεις που έγιναν διαχρονικά από τον Πρωθυπουργό και επιφανή στελέχη της Κυβέρνησής του.

1.    Αν μειώσουμε τους μισθούς θα παγώσουμε την αγορά, αν αυξήσουμε τους φόρους στη μεσαία τάξη, θα μειώσουμε την αγοραστική μας δύναμη.

2.    Τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης, δεν είναι το πρόβλημα για την εξυγίανση και βιωσιμότητα του ασφαλιστικού μας συστήματος.

3.    Ότι και να γίνει, δεν πρόκειται να υπάρξει καμία περαιτέρω επιβάρυνση μισθωτών και συνταξιούχων.

Μας έλεγε κατά καιρούς ο κύριος Παπανδρέου

1. Εάν χρειαστεί να πάρουμε νέα μέτρα θα σημαίνει ότι εγώ θα έχω αποτύχει.

2. Δεν υπάρχει καμιά περίπτωση να υπάρξουν νέα μέτρα.

Τέλος πια μ’ αυτήν την τρομολαγνεία.

3. Να το πω ξεκάθαρα, να το πω κατηγορηματικά, να το πω όσες φορές χρειάζεται.

Δεν υπάρχει καμία απολύτως πρόθεση της Κυβέρνησης για αύξηση του ΦΠΑ.

Μας έλεγε ο κύριος Παπακωνσταντίνου

1. Δεν είναι οι λογαριασμοί της ΔΕΗ, ο μοχλός για να εισπράττεις τέλη ή φόρους, διότι το ηλεκτρικό ρεύμα είναι ένα κοινωνικό αγαθό θεμελιώδες και δεν μπορείς να συνδέεις την εκπλήρωση άλλων υποχρεώσεων με τους μηχανισμούς αυτούς.

2. Οι αποφάσεις της Συνόδου κορυφής ήταν απαραίτητες για να μπει πάτος στο βαρέλι.

Μας έλεγε ο κύριος Βενιζέλος.

Ξεχνώ τα περί, Τιτανικού, δεν υπάρχει σάλιο, διεφθαρμένης χώρας και τα τόσα άλλα, που κατά καιρούς εκστομίσατε, διαπομπεύοντας την πατρίδα μας σε όλο τον κόσμο.

Κάνατε τους Έλληνες να ντρέπονται, να μην μπορούν να περπατούν στο εξωτερικό.

Αλήθεια ποιος και πότε σας ανέθεσε το ρόλο του σωτήρα;

Αλήθεια πόσες φορές θα «σώσετε» αυτή τη χώρα;

Αλήθεια ποια ήταν τα «εγκλήματα» αυτού του λαού, που εσείς ομολογήσατε και έπρεπε να σηκώσει αυτό το σταυρό;

Ως αξιωματική αντιπολίτευση

Λοιδορήσατε τις προτάσεις του Κώστα Καραμανλή

·        για πάγωμα μισθών για δύο χρόνια,

·        για περιστολή της κρατικής σπατάλης,

·        για διαρθρωτικές αλλαγές στο κράτος.

Αρνηθήκατε το Μάρτιο του 2009 να δώσετε συναίνεση στην υλοποίηση μέτρων προς αυτή τη κατεύθυνση.

Υποσχεθήκατε στους πάντες τα πάντα

Υποσχεθήκατε λεφτά, αυξήσεις, προνόμια.

Σήμερα λοιδορείτε αυτούς που σας πίστεψαν.

Βρίζετε ισοπεδωτικά όλες τις κοινωνικές ομάδες, λες και αυτό το κράτος δεν είναι δημιούργημα –εν πολλοίς- των δικών σας πολιτικών

και κυβερνήσεων που συμμετείχαν οι σημερινοί «σωτήρες»

Χρειάζεται λοιπόν να σας θυμίσω:

Ο κ. Παπακωνσταντίνου δεν ήταν αυτός που συνόδευε τον κ. Φωτόπουλο και κούναγαν μαζί το χέρι στον τότε πρόεδρο της ΔΕΗ κ. Αθανασόπουλο;;

          Ο κ. Καστανίδης δεν συνόδευε την ΠΑΣΚΕ στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης ρίχνοντας μαζί τα κιγκλιδώματα;;

          Ο κ. Παπανδρέου δεν διαδήλωνε πλάι – πλάι με τον κ. Παναγόπουλο κρατώντας πανό με σύνθημα «δεν θα περάσουν» τα μέτρα για τη μείωση των ασφαλιστικών ταμείων;;

          Ο κ. Παπανδρέου δεν συνόδευε τον κ. Μίχα στο λιμάνι του Πειραιά για να ματαιώσουν την αποκρατικοποίηση;;

          Ο κ. Παπανδρέου δεν συνόδευε τον κ. Καρχιμάκη στο λιμάνι του Πειραιά, όπου υπόσχονταν στους αγρότες από την Κρήτη επιδοτήσεις;;

          Ο κ. Παπανδρέου δεν εκβίασε τις εκλογές του 2009 απειλώντας να σύρει τη χώρα σε πρόωρες εκλογές με αφορμή την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας;;

          Ο κ. Παπανδρέου δεν κατηγορούσε την Κυβέρνηση Καραμανλή για την αποκρατικοποίηση της Εμπορικής, της Ολυμπιακής, του ΟΤΕ, των Λιμανιών, της εξυγίανσης του ΟΣΕ και των άλλων μεταφορικών μέσων;;

Όλα αυτά, μπορεί οι πολίτες προς στιγμήν να τα ξέχασαν, (εννοώ

στις εκλογές του 2009).

Τώρα όμως όλοι θυμούνται. Θυμούνται και συγκρίνουν και μην έχετε αμφιβολία ότι είναι έτοιμοι να τιμωρήσουν τους ψεύτες, να τιμωρήσουν τους υπευθύνους, που μετέτρεψαν ένα διαχειρίσιμο πρόβλημα, σε εφιαλτικό αδιέξοδο και ντροπή για τη χώρα και τους πολίτες.

Ευτυχώς υπάρχουν άνθρωποι, που δεν είναι διατεθειμένοι να σιωπήσουν.

Που αποκαλύπτουν όλες τις σκοτεινές πτυχές του σχεδίου σας, όπως είναι μέλη της ΕΛΣΤΑΤ, τα μέλη του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κράτους της Βουλής, αλλά και όλοι όσοι σιγα-σιγά νοιώθουν αβάσταχτες τύψεις για την παραπλάνηση του Ελληνικού λαού.

Επιλέξατε να βάλετε τη χώρα σε μια μεγάλη περιπέτεια.

Επιλέξατε να γίνει η χώρα μας πειραματόζωο.

Επιλέξατε να γίνει ο λαός μας το μαύρο πρόβατο της Ευρώπης.

Γι’ αυτό παραποιήσατε τα στοιχεία.

          Αυξήσατε το έλλειμμα για να σιγουρέψετε την ένταξή μας, στα πλοκάμια του ΔΝΤ.

Συζητούσε ο κ. Παπανδρέου –όταν ήταν ακόμα στην αντιπολίτευση – την προσφυγή στο ΔΝΤ, αποκάλυψε ο κ. Στρος Καν.

Τη στιγμή που ζητούσε από τους Έλληνες να τον πιστέψουν ότι δεν ήξερε την πραγματικότητα, ότι δήθεν η Ν.Δ. του είχε αποκρύψει τα στοιχεία, λες και κρύβονται τα οικονομικά μεγέθη μιας χώρας.

Σήμερα μπροστά στο αδιέξοδο που έχετε περιέλθει και στην κατάσταση που έχετε φέρει τον Ελληνικό λαό, ζητάτε συναίνεση, στήριξη, συνεννόηση, συνεργασία, ίσως και συγκυβέρνηση. Ή μάλλον κάτι τέτοιο, γιατί ο κ. Παπανδρέου δεν ξέρει τι ακριβώς θέλει, τι ακριβώς ζητά από τη Ν.Δ.

Διότι την ίδια ώρα που μιλάτε για προσέγγιση, προσπαθείτε να μαζέψετε υπογραφές για Εξεταστικές (όταν δυο χρόνια τώρα όλα έχουν οδηγηθεί σε φιάσκο) και το χειρότερο, λίγο πριν τη συνάντηση με τον κ. Σαμαρά υβρίζεται (χυδαία) η Ν.Δ. και ο Πρόεδρός της.

Αλήθεια είστε σοβαροί; Αλήθεια ξέρετε τι θέλετε;

Συνάδελφοι του ΠΑΣΟΚ,

αν θέλετε να έχουν αξία οι κατά καιρούς δηλώσεις σας,

αν θέλετε να διατηρήσετε τη σοβαρότητά σας,

απαιτήστε να μπει τέλος σ’ αυτή την πολιτική απρέπεια (θα μπορούσα να την πω χυδαιότητα), αν δεν είναι απόδειξη διπροσωπείας και υποκρισίας του Προέδρου σας.

Τα κυκλοθυμικά ξεσπάσματα έτσι και αλλιώς, δεν θα τον σώσουν.

            Τουλάχιστον ας αντιμετωπίσει με γενναιότητα, αυτά που έρχονται, που είναι επιλογή του και αποτελέσματα της πολιτικής του.

Το ψέμα πια δεν καταπίνεται, ο ψεύτης έχει όνομα και οι εξελίξεις είναι αναπόφευκτες.

Στη δημοκρατία ως γνωστό δεν υπάρχουν αδιέξοδα.

Σίγουρα οι πρόωρες εκλογές δεν είναι ότι καλύτερο σε μια δημοκρατική πολιτεία, σε μια χώρα με ομαλό πολιτικό βίο.

    Όμως εδώ που οδηγήσατε τα πράγματα, δεν υπάρχει άλλη λύση.

Η δυσαρμονία που υπάρχει μεταξύ της πολιτικής που εκλεγήκατε και αυτής που υπηρετείτε, επιβάλει εκλογές.

            Να μιλήσει ο Λαός.

            Να αποφασίσει καθαρά και αβίαστα, και όλες οι πολιτικές δυνάμεις να δεσμευθούμε ότι θα διαβάσουμε το μήνυμά του υπεύθυνα, όπως επιβάλει το εθνικό μας χρέος.

Αυτό επιβάλει το καλό της χώρας και του λαού μας.

          Έτσι και αλλιώς, το περιεχόμενο αυτού του νομοσχεδίου, οδηγεί σε κοινωνικά ερείπια, όπως εύστοχα παρατηρεί ο Πρόεδρος της ΟΚΕ και στέλεχος του ΠΑΣΟΚ κ. Χρήστος Πολυζογώπουλος.

          Και κλείνει το υπόμνημά του λέγοντας:

«Η κοινωνία μας και οι πολίτες χρειάζονται μια νέα θεσμική θωράκιση. Ας αναλάβουμε όλοι τις ευθύνες μας. Αύριο είναι πολύ αργά!»

          Αυτό λέμε και εμείς κ. συνάδελφοι,

Αύριο θα είναι πολύ αργά. Γι’ αυτό καταψηφίζουμε σήμερα.