Αθήνα, 08/10/2010

 

Άρθρο για το Πράσινο Ταμείο και Κύρωση Δασικών Χαρτών

 

Ένα κρίσιμο νομοσχέδιο που αφορά στην δημιουργία του Πράσινου Ταμείου στην θέση του ΕΤΕΡΠΣ αλλά και στην επικύρωση των δασικών χαρτών, συζητήθηκε στην ολομέλεια της Βουλής. Ένα ταμείο που ονομάσθηκε πράσινο - αφού για την Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ότι είναι πράσινο είναι και καλό - μετονομάζοντας ουσιαστικά το ΕΤΕΡΠΣ, αυξάνοντας τις αρμοδιότητες και ως συνήθως μη προβλέποντας την χρηματοδότησή του. Πρέπει κάποιος να είναι πολύ αισιόδοξος για να περιμένει αποτελέσματα.

Το κύριο βάρος όμως της συζήτησης του νομοσχεδίου, έπεσε στο ζήτημα της κύρωσης των δασικών χαρτών. Αναρωτιέται κανείς, πως θα γίνει κατάρτιση δασικών χαρτών, χωρίς σαφή ορισμό της έννοιας του δάσους καθώς και του χρόνου αναφοράς. Θέλουμε να προσδιορίσουμε τις περιοχές που είναι δάσος ή που ήταν δάσος πριν από δεκαετίες; Ρωτήθηκε η ηγεσία του ΥΠΕΚΑ και απάντηση δεν πήραμε.

Η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, κατήργησε το Ν.3208/03 που ήταν εκτελεστικός νόμος του Συντάγματος μετά την αναθεώρηση του 2001, που όριζε τι είναι δάσος, την ελάχιστη επιφάνεια δασικής έκτασης κλπ, παραπέμποντας τις υπηρεσίες στον Ν.998/79 που ήταν εκτελεστικός νόμος του Συντάγματος του 1975.

Προσπαθήσαμε να εξηγήσουμε το ανέφικτο του πράγματος, αλλά η Υπουργός, αφού διάβασε στην Βουλή την ομιλία που είχαν ετοιμάσει οι συνεργάτες της, αποχώρησε χωρίς να νοιώσει την ανάγκη να δώσει εξηγήσεις. Καταλαβαίνει το κενό που υπάρχει αλλά σιωπά. Η σιωπή και η φυγή δεν είναι λύση. Προσωρινά ίσως. Μόνιμα όχι.

Είχε υποσχεθεί ότι τον Σεπτέμβριο του 2010, ότι θα έχουμε τους πρώτους δασικούς χάρτες. Σιγά μη τους είδαμε! Μας είπε ότι θα φέρει ορισμό του δάσους. Σιγά μην τον ακούσαμε! Προσπαθούν με τις αεροφωτογραφίες του 1945, να δημιουργήσουν δασικούς χάρτες, κάνοντας κάποια παραχώρηση. Εάν δεν φαίνεται καθαρά τι ήταν το 1945 τότε θα πηγαίνουμε στις αεροφωτογραφίες του 1960. Ποιος θα αποφάσιζε αν φαίνεται και τι φαίνεται; ο δασάρχης; Εύκολα ο καθένας μπορεί να συμπεράνει τι θα γίνει. Πέραν των άλλων και για ένα ακόμη λόγο. Το ΠΑΣΟΚ, έφυγε από την συζήτηση για την αναθεώρηση του άρθρου 24 του Συντάγματος, που με πρόταση της Νέας Δημοκρατίας ορίζονταν ως χρόνος αναφοράς το 1975. Τότε η Νέα Δημοκρατία προκειμένου να μη φύγει το ΠΑΣΟΚ είπε ότι θα συμφωνούσε και στις αεροφωτογραφίες του 1960. Το ΠΑΣΟΚ έφυγε. Η Νέα Δημοκρατία δεν είχε 180 Βουλευτές. Η αναθεώρηση δεν ψηφίστηκε. Οι εκκρεμότητες παραμένουν.

Τώρα το ΠΑΣΟΚ γυρνά στον τόπο του εγκλήματος. Μιλά για αεροφωτογραφίες του 1960, που δεν έχουν όμως κανένα νομικό έρεισμα. Προσπαθεί τώρα να διορθώσει το λάθος της αποχώρησης, με ένα δεύτερο λάθος του νομικού κενού.

Ας καταλάβουν οι φίλοι του ΠΑΣΟΚ, ότι ένα λάθος δεν διορθώνεται με λάθος, απλά γίνονται δύο λάθη στην σειρά. Έτσι ο καθένας καταλαβαίνει γιατί δεν θα γίνουν αντικειμενικοί και ρεαλιστικοί δασικοί χάρτες, χρήσιμα εργαλεία στα χέρια των υπηρεσιών και των πολιτών.

Προχώρησε ακόμη περισσότερο. Ανοίγει θέμα οριοθέτησης οικισμών προ του 1923 που έχουν νομοθετηθεί με αποφάσεις της πολιτείας εδώ και δεκαετίες και όπου οι πολίτες έχουν κτίσει νόμιμα με άδειες και όρους που ίσχυαν την κάθε εποχή. Έτσι βυθίζουν σε μια ιδιότυπη ομηρία χιλιάδες πολίτες χωρίς να τους εξηγεί κανείς το λόγο. Αν σκεφτεί κανείς ότι υπάρχουν χιλιάδες οικισμοί, γίνεται εύκολα αντιληπτό πόσοι άνθρωποι από την μια μέρα στην άλλη θα μπουν σε περιπέτεια με κίνδυνο να χάσουν την περιουσία τους.

Ρωτήσαμε: Θα εξετασθούν τα όρια όλων των οικισμών; Θα εξετάσετε δειγματοληπτικά; Και αν κάποιο σπίτι, βρεθεί με τα δικά σας σημερινά δεδομένα, ότι είναι σε δασική περιοχή τι θα κάνετε; Θα το γκρεμίσετε; Σιγά μην απάντησαν.

Σε αυτή τη συμπεριφορά την πολιτική ευθύνη την έχει ο Πρωθυπουργός. Αν συνεχίζει να καλύπτει την πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΚΑ υπεύθυνος απέναντι στους πολίτες είναι πια ο ίδιος. Έτσι και αλλιώς βέβαια, έχει την ευθύνη ως Πρωθυπουργός αλλά και με την ψήφο του σαν βουλευτής Αττικής, έδωσε πλήρη κάλυψη στην Υπουργό και τους συνεργάτες της οδηγώντας χιλιάδες συμπολίτες μας στην απόγνωση. Εμείς παλέψαμε όσο μπορούσαμε. Οι πολίτες τώρα γνωρίζουν τα γεγονότα και την στάση του καθενός. Καιρός να θέσουν τους υπεύθυνους ενώπιων των ευθυνών τους.