ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΙΓ΄ -  ΣΥΝΟΔΟΣ Β΄

ΔΙΑΡΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΟΥ

                                                                                               

                                                                                                ΑΔΙΟΡΘΩΤΑ                            

                                                                                                           

Π Ρ Α Κ Τ Ι Κ Ο

(Άρθρο 40 παρ. 1 του Κ.τ.Β.)

 

Στην Αθήνα σήμερα, 2 Αυγούστου 2011, ημέρα Τρίτη  και ώρα 17.19΄, στην Αίθουσα «Προέδρου Αθανασίου Κων. Τσαλδάρη» (223) συνεδρίασε η Διαρκής Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου, υπό την προεδρία του Προέδρου αυτής, κ. Αθανάσιου Παπαγεωργίου, με θέμα ημερήσιας διάταξης: Επεξεργασία και εξέταση του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής «Περιβαλλοντική αδειοδότηση έργων και δραστηριοτήτων, ρύθμιση αυθαιρέτων σε συνάρτηση με δημιουργία περιβαλλοντικού ισοζυγίου και άλλες διατάξεις αρμοδιότητας ΥΠΕΚΑ».

Στη συνεδρίαση παρέστησαν ο Υπουργός Περιβάλλοντος , Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής κ. Γεώργιος Παπακωνσταντίνου, ο Αναπληρωτής Υπουργός κ. Νικόλαος Σηφουνάκης, καθώς και αρμόδιοι υπηρεσιακοί παράγοντες.

Ο Πρόεδρος της Επιτροπής, αφού διαπίστωσε την ύπαρξη απαρτίας, κήρυξε την έναρξη της συνεδρίασης και έκανε την α΄ ανάγνωση του καταλόγου των μελών της Επιτροπής.

Παρόντες ήταν οι Βουλευτές κ.κ.:

 

 

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ (Πρόεδρος της Επιτροπής): Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ξεκινάει η συζήτηση του νομοσχεδίου του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής με θέμα «Περιβαλλοντική αδειοδότηση έργων και δραστηριοτήτων, ρύθμιση αυθαιρέτων σε συνάρτηση με δημιουργία περιβαλλοντικού ισοζυγίου και άλλες διατάξεις αρμοδιότητας ΥΠΕΚΑ».

Θέλω να σας ενημερώσω για τον προγραμματισμό των συνεδριάσεων. Αύριο και ώρα 13.00΄ θα έχουμε τη συνεδρία με τους φορείς στην ίδια αίθουσα και στις 16.00΄ θα συνεχίσουμε την κατ’ άρθρον συζήτηση, προκειμένου να ολοκληρωθεί αύριο, η διαδικασία της ψήφισης του νομοσχεδίου.

Έχουμε συμφωνήσει με τον κ. Υπουργό και αρμόδιες υπηρεσίες να ορίσουμε τη β’ ανάγνωση την Παρασκευή 26 Αυγούστου 2011. Αυτή είναι η ημερομηνία που έχουμε συμφωνήσει. Σε περίπτωση που θα υπάρξει αλλαγή θα σας ενημερώσουμε εγκαίρως.

Θα ήθελα πριν μπούμε στη διαδικασία της παρουσίασης από τους εισηγητές και τους αγορητές των απόψεων των κομμάτων, να συμφωνήσουμε επί των φορέων που θα καλέσουμε στη διαδικασία συζήτησης με τους φορείς αύριο το μεσημέρι.

Ποιους προτείνετε κ. Ζωϊδη;

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΖΩΙΔΗΣ (Εισηγητής της Πλειοψηφίας): Κύριε Πρόεδρε, προτείνω το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος και για πρώτη φορά και τον Πανελλήνιο Σύλλογο Αποφοίτων Τεχνολόγων, δηλαδή τα ΤΕΙ. Μονίμως μας κάνουν παράπονα πως δεν εκπροσωπούνται και ως μηχανικός έχω μία ευαισθησία.

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ: Δεν εκπροσωπούνται από το ΤΕΕ;

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΖΩΙΔΗΣ (Εισηγητής της Πλειοψηφίας): Όχι δεν εκπροσωπούνται. Αυτό είναι και το μεγάλο τους ζητούμενο. Η ΕΕΤΕΜ λέγεται. Την Κ.Ε.Δ.Κ.Ε., την ΕΠΑΕ, τον ΣΕΤΕ, επειδή εμπλέκονται και τουριστικά καταλύματα σε νομιμοποιήσεις, τους ιδιοκτήτες ακινήτων (Π.ΟΜ.ΙΔ.Α.) και πρέπει να καλέσουμε και μία περιβαλλοντική οργάνωση. Αφήνω αρμοδιότερους εμού να κάνουν την επιλογή. Αυτά προτείνω εγώ.

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ (Πρόεδρος της Επιτροπής): Κύριε Μητσοτάκη, ποια είναι η δική σας πρόταση;

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Εισηγητής της Μειοψηφίας): Θα προσέθετα, κύριε Πρόεδρε, και τον ΣΕΒ, καθώς το πρώτο κεφάλαιο του νομοσχεδίου αφορά αδειοδότηση επιχειρήσεων, ως επί των πλείστων βιομηχανικών και θα πρότεινα ως περιβαλλοντική οργάνωση τη WWF, η οποία αντιλαμβάνομαι ότι έχει αποστείλει και για λογαριασμό άλλων περιβαλλοντικών οργανώσεων μία ανοιχτή επιστολή προς όλους τους Βουλευτές.

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ (Πρόεδρος της Επιτροπής): Ευχαριστούμε τον κ. Μητσοτάκη. Η κυρία Διαμάντω Μανωλάκου.

ΔΙΑΜΑΝΤΩ ΜΑΝΩΛΑΚΟΥ(Ειδική Αγορήτρια του Κ.Κ.Ε.): (ομιλεί εκτός μικροφώνου).

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ (Πρόεδρος της Επιτροπής): Δεν προτείνετε.

Ο κ. Αλέξανδρος Χρυσανθακόπουλος.

 

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΧΡΥΣΑΝΘΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ειδικός Αγορητής του ΛΑ.Ο.Σ.): Κύριε Πρόεδρε, πρώτα από όλα, νομίζω ότι, μας έστειλε μια επιστολή η Εθνική Συνομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία. 

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ (Πρόεδρος της Επιτροπής): Κύριε Χρυσανθακόπουλε, είναι μια επιστολή προς τον κ. Υπουργό και μια επιστολή προς τον Πρόεδρο της Επιτροπής, οι οποίες έχουν φωτοτυπηθεί και είναι στη διάθεσή σας.

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΧΡΥΣΑΝΘΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ειδικός Αγορητής του ΛΑ.Ο.Σ.): Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να είναι εδώ εκπρόσωπος της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ατόμων με Αναπηρία, διότι θα μας πει και πως θα αποφύγουμε τους ανάπηρους – μαϊμού από την μια πλευρά και από την άλλη πλευρά θα μας βοηθήσει πάρα πολύ στη διαδικασία της ψήφισης, γιατί έχουμε ειδικό λόγο στο συγκεκριμένο ζήτημα.

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ (Πρόεδρος της Επιτροπής): Κύριε συνάδελφε, οφείλω να διατηρήσω κάποιες επιφυλάξεις, χωρίς να αντιλέγω, αλλά απ’ ότι είδα στο κείμενό σας είναι για ένα ειδικό ζήτημα, δηλαδή, την ειδική μεταχείριση που ζητούν κ.λπ..

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΧΡΥΣΑΝΘΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ειδικός Αγορητής του ΛΑ.Ο.Σ.): Κύριε Πρόεδρε, τώρα, όσον αφορά τις περιβαλλοντικές οργανώσεις δεν επιμένω σε κάποια περιβαλλοντική οργάνωση, αλλά να προσέξουμε τις οργανώσεις τις οποίες καλούμε. Δηλαδή, προτιμώ να καλέσουμε μια περιβαλλοντική οργάνωση που δεν έχει διεθνή χαρακτήρα για να μην εμπλέκεται σε σκοπιμότητες. Δηλαδή, καλύτερα να μιλήσουν οι Δασολόγοι, παρά να μιλήσει η Greenpeace ή η WWF, οι οποίοι εμπλέκονται, εάν θα βγάλει φυσικό αέριο η Κύπρος, σε πολιτικές σκοπιμότητες, σε επιδοτούμενα προγράμματα και σε άλλα τέτοια θέματα. Καλό είναι εδώ να καταξιώνεται ο ερασιτεχνικός εθελοντισμός. Κύριε Πρόεδρε, εάν έρθουν οι Δασολόγοι, είμαι καλυμμένος.

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ (Πρόεδρος της Επιτροπής): Είναι όμως σωματείο. Δεν είναι περιβαλλοντική οργάνωση. Δεν μπορεί, όμως, να υποκαταστήσει την πρόταση του κ. Χατζηδάκη, ως προς το κομμάτι της περιβαλλοντολογίας.

Το λόγο έχει η κυρία Διώτη.

ΗΡΩ ΔΙΩΤΗ (Ειδική Αγορήτρια του ΣΥ.ΡΙΖ.Α.): Κύριε Πρόεδρε, να έρθουν και οι δύο.

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ (Πρόεδρος της Επιτροπής): Κύριε Χρυσανθακόπουλε, καλύπτεστε;

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΧΡΥΣΑΝΘΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ειδικός Αγορητής του ΛΑ.Ο.Σ.): Κύριε Πρόεδρε, καλύπτομαι. Ο ένας να απολογείται και ο άλλος να ανακρίνει.

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ (Πρόεδρος της Επιτροπής): Το λόγο έχει η κυρία Διώτη.

ΗΡΩ ΔΙΩΤΗ (Ειδική Αγορήτρια του ΣΥ.ΡΙΖ.Α.): Κύριε Πρόεδρε, είμαστε εντάξει με τους φορείς που καλούνται.

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ (Πρόεδρος της Επιτροπής): Ωραία. Θα σας διαβάσω τον κατάλογο των προτάσεων. Τ.Ε.Ε., Πανελλήνιος Σύλλογος Αποφοίτων Μηχανολόγων, ΚΕΔΚΕ, ΕΠΑΕ, ΣΕΠΕ, ΠΟΜΙΔΑ. Αυτοί είναι έξι. Επίσης, είναι το ΣΕB και η WWF, οι εκπρόσωποι των ΑμΕΑ και οι Δασολόγοι. Έχω την αίσθηση ότι είναι πολλοί.

Το λόγο έχει η κυρία Παπαδημητρίου.   

ΕΛΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ: Κύριε Πρόεδρε, είκοσι χρόνια κάθε φορά που τίθεται το θέμα σε παρόμοια νομοσχέδια ποιοι να κληθούν και προτείνεται το ΤΕΕ, πάντα αντιδρούν οι υποψιασμένοι και αυτοί είναι οι αρχιτέκτονες και οι πολεοδόμοι. Δηλαδή, τι να το κάνετε το ΤΕΕ με διοικητική εκπροσώπηση; Εάν πρόκειται να λέγεται ΤΕΕ αυτό, είμαστε το μοναδικό κράτος που οι αρχιτέκτονες είναι εντεταγμένοι στο ΤΕΕ. Τουλάχιστον, να φέρουμε τον Πρόεδρο του ΣΑΓΑΣ, που είναι και μέλος του ΤΕΕ και βέβαια τον Πρόεδρο των χωροτακτών. Είναι οι μόνοι ειδικοί που καταλαβαίνουν τι σημαίνει αυθαίρετη δόμηση και επιβάρυνση οικιστική του περιβάλλοντος. Υπάρχουν έννοιες που πρέπει να προστεθούν στην κρίση μου και θα το πω, όταν μιλήσω, για να είμαστε εντάξει με το Συμβούλιο της Επικρατείας. Υπάρχουν θέματα έντασης, πυκνότητας, τα οποία δεν μπορεί να μας τα πει το ΤΕΕ, δεν τα ξέρει.  

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ (Πρόεδρος της Επιτροπής): Κυρία Παπαδημητρίου, η πρακτική, που ακολουθούμε το τελευταίο διάστημα, είναι ότι, όταν καλούμε κάποιον φορέα, του επισημαίνουμε την ανάγκη να εκπροσωπηθεί διαμέσου ειδικού.

ΕΛΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ: Κακώς την ακολουθούμε. Είναι καιρός να αλλάξουμε. Σας λέω ότι κάθε φορά έρχεται ο Πρόεδρος του Επιμελητηρίου που είναι πολιτικός μηχανικός ή ο Αντιπρόεδρος που μπορεί να είναι ηλεκτρολόγος – μηχανολόγος. Εγώ δεν του έχω εκχωρήσει δικαίωμα να μιλάει για αρχιτεκτονική και πολεοδομία ούτε μπορεί να απαντήσει στα ερωτήματά μας.

 

 

 

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ (Πρόεδρος της Επιτροπής): Δεν μπορούμε, να αντιπαρέλθουμε, όμως, έναν σπουδαίο ιστορικά θεσμό.

ΕΛΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ: Εγώ, παρακαλώ, να ληφθεί υπόψη από τους συναδέλφους, να επισημάνατε, εάν μπορεί, να είναι ο Πρόεδρος του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων και η Πρόεδρος των Χωροτακτών.

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ (Πρόεδρος της Επιτροπής): Θα το επισημάνω. Μπορεί, να είναι και η εκπροσώπησή τους πολυπληθής, αρκεί να μιλήσει ένας εξ αυτών, δεν μπορούν, να μιλήσουν πάρα πολλοί. Μπορεί, να τον συμβούλεψε τον εκπρόσωπο, που θα μιλήσει, ν’ αναλάβει την ευθύνη, να μιλήσει.

Το λόγο έχει ο κ. Αντιπρόεδρος.

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΤΣΙΡΩΝΗΣ (Αντιπρόεδρος της Επιτροπής): Εγώ, θα ήθελα, να προτείνω και την Ένωση Επιστημόνων Μηχανικών Τεχνολογικής Εκπαίδευσης.

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ (Πρόεδρος της Επιτροπής): Το πρότεινε ο κ. Ζωίδης.

Ν’ αρχίσουμε, τώρα, την αντίστροφη μέτρηση, γιατί όπως είναι τα πράγματα, είμαστε κοντά στους δέκα; Η συνήθεια των φορέων είναι, να μη μας τιμούμε όλοι. Για παράδειγμα, κ. Μητσοτάκη, ο Σ.Ε.Β.Ε. δεν μας τιμάει τελευταία. Δεν το εκφράζουμε ως παράπονο, αλλά δεν μας τιμάει. Εφόσον, όμως, επιθυμείτε, δεν έχω αντίρρησή, προσωπικά, αρκεί να μας τιμήσει με την παρουσία του. Δηλαδή, στις δύο τελευταίες συνεδριάσεις για αντίστοιχα σοβαρά νομοσχέδιο δεν παρευρέθη.

Το λόγο έχει ο κ. Κεκέρογλου.

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΚΕΚΕΡΟΓΛΟΥ: Υποθέτω ότι, έχουν προταθεί οι ιδιοκτήτες ακινήτων.

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ (Πρόεδρος της Επιτροπής): Έχουν προταθεί, κ. Κεκέρογλου.

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΚΕΚΕΡΟΓΛΟΥ: Ναι. Εγώ, θα έλεγα να έρθει ένας από τους συλλόγους ακινήτων, που τους αφορά η ρύθμιση, διότι ο φορέας αυτός, που έχει προταθεί, δεν αφορά τα μη μεταβιβαζόμενα. Υπάρχουν σε όλη την Ελλάδα κάποιοι περιφερειακοί φορείς. Προτείνω, λοιπόν, έναν εκπρόσωπο από έναν σύλλογο Οικιστών Εκτός Σχεδίου Πόλης και προτείνω το σύλλογο από την Τρίτη.

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ (Πρόεδρος της Επιτροπής): Ωραία. Ήρθε και μια επιστολή ενός άλλου Συλλόγου του Δήμου Λαυρεωτικής και της ομοσπονδίας, αντίστοιχες 68 εξωραϊστικών συλλόγων, οι οποίοι θέλουν να εκπροσωπηθούν - ο κ. Στρατής Χατζημανώλης τα εκπροσωπεί.

Έχουμε και μια άλλη πρόταση. Οι φορείς, όμως, όπως αντιλαμβάνεστε, είναι 11. Εγώ, σας το θέτω το πρόβλημα, διότι δεν είναι μόνο δικό μου πρόβλημα, που έχω την ευθύνη οργάνωσης της συζήτησης, αλλά είναι υπαρκτό πρόβλημα. Μήπως κάποιους από αυτούς, κρίνετε σκόπιμο, να μη τους φωνάξουμε;

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Την ΕΠΑΕ.

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ (Πρόεδρος της Επιτροπής): Όμως, η ΕΠΑΕ, νομίζω ότι, είναι ένα όργανο, το οποίο μπορεί να μας βοηθήσει.

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: ……… (Εκτός μικροφώνου)

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ (Πρόεδρος της Επιτροπής): Ωραία, την ΕΠΑΕ. Κύριε Ζωίδη, εγώ, επιμένω για τις περιφέρειες. Την ΕΠΑΕ δεν μπορούμε, να την μπούμε, γιατί δεν έχει συσταθεί, όντως.

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΖΩΙΔΗΣ: Ωραία.

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ (Πρόεδρος της Επιτροπής): Εμπλέκονται, ειδικά στο πρώτο μέρος...

 ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΖΩΙΔΗΣ: Στο πρώτο μέρος του νομοσχεδίου εμπλέκονται και, μάλιστα, είχα ήδη κρούσεις ότι, νιώθουν και θιγόμενοι. Καλό είναι να ξεκαθαριστούν κάποιου είδους τριβές με έναν θεσμό, ο οποίος προσπαθεί να σας «δέσει τα πόδια».

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ (Πρόεδρος της Επιτροπής): Να διαβάσει τον κατάλογο, όπως πιστεύω ότι, οριστικά πρέπει να μου διαμορφωθεί και εάν έχουμε διαφωνίες, να το ξανασυζητήσουμε: ΤΕΕ, Πανελλήνιος Σύλλογος Αποφοίτων Τεχνολόγων Μηχανικών του ΕΕΤΕΜ, η Κ.Ε.Δ.Κ.Ε., ΕΠΑΕ, ο ΣΕΤΕ, η ΠΟΜΙΔΑ, ο ΣΕΔ και η WWF.

 

 

(Συνέχεια ομιλίας κ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ, Προέδρου της Επιτροπής):

Κύριε Χρυσανθακόπουλε, νομίζω ότι αν καλέσουμε τους ΑμεΑ θα πρέπει να πάμε και σε άλλες ειδικές κατηγορίες και έχουμε πρόβλημα. Να μείνουμε στους οκτώ;

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΧΡΥΣΑΝΘΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ειδικός Αγορητής ΛΑΟΣ): Κύριε πρόεδρε, αν δεσμεύεστε να είστε εσείς εισηγητής της επιστολής των ΑμεΑ στη συνεδρίαση, συμφωνώ, για να μη δείξουμε ότι τους περιφρονούμε.

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ (Πρόεδρος της Επιτροπής): Σέβομαι ιδιαίτερα την κατηγορία αυτή, αλλά αντιλαμβάνεστε ότι υπάρχει πίεση.

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΖΩΙΔΗΣ (Εισηγητής της Πλειοψηφίας): Κύριε Πρόεδρε, έχω την εντύπωση ότι η Συνομοσπονδία Αναπήρων δεν ζητεί να παραβρεθεί η ίδια. Έστειλε τις επιστολές και παρακαλεί να ληφθούν υπόψη από την Επιτροπή μας και την Κυβέρνηση.

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΧΡΥΣΑΝΘΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ειδικός Αγορητής ΛΑΟΣ): Εγώ ζήτησα να παραβρεθούν. Οι άνθρωποι, επειδή αγνοούνται συνήθως, γι’ αυτό μας έστειλαν επιστολή. ‘

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ (Πρόεδρος της Επιτροπής): Αφήστε να το δούμε, κ. Χρυσανθακόπουλε. Είμαι θετικός.

Κυρία Μανωλάκου, η Πανελλήνια Ένωση Δασολόγων, δεν ξέρω τι μπορεί να προσθέσει.

Κύριε Κεγκέρογλου, όσον αφορά τη δική σας πρόταση, έχουμε την ΠΟΜΙΔΑ, έχουμε και τον ΣΕΤΕ. Δηλαδή έχουμε δύο εκπροσώπους ιδιοκτησιών.

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΚΕΓΚΕΡΟΓΛΟΥ: Τα τουριστικά τα έχουμε ρυθμίσει, το ξεχάσατε; Θα πρέπει να φωνάξουμε αυτούς που τους αφορά η ρύθμιση. Εγώ επιμένω. Και ας μην είναι από την Κρήτη, ας είναι από οπουδήποτε.

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ (Πρόεδρος της Επιτροπής): Αφού επιμένουν οι συνάδελφοι, εντάξει. Και επειδή το Ηράκλεο έχει πολλά προβλήματα, αντιλαμβάνομαι τη θέση των συναδέλφων.

ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΣ ΠΑΡΑΣΥΡΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, επειδή το Ηράκλειο είναι η πρώτη πόλη στην Ελλάδα με αυθαίρετα, γι’ αυτό το προτείνουμε.

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ (Πρόεδρος της Επιτροπής): Το λόγο έχει ο κ. Βλάχος.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΛΑΧΟΣ: Κύριε Πρόεδρε, συμφωνώ με το πνεύμα του κ. Κεγκέρογλου, ότι δηλαδή πρέπει να κληθούν και οι άνθρωποι εκείνοι που δεν εκφράζονται μέσα από την ΠΟΜΙΔΑ και είναι συνήθως οι σύλλογοι. Εγώ ανεξάρτητα με την πρόταση, θέλω επίσης να κληθεί η συνομοσπονδία εξωραϊστικών και πολιτιστικών συλλόγων Αττικής.

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΖΩΙΔΗΣ (Εισηγητής της Πλειοψηφίας): Κύριε Πρόεδρε, για εμάς που δεν παροικούμε την Ιερουσαλήμ, κύριε συνάδελφε, ομοσπονδία των εξωραϊστικών συλλόγων μεταφράζω «σύλλογος αυθαιρέτως κατασκευασάντων κατοικία» κ.λπ.; Αυτό εννοείτε;

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΛΑΧΟΣ: Εκεί που δραστηριοποιούνται αυτοί οι εξωραϊστικοί και πολιτιστικοί σύλλογοι, είναι περιοχές που, όπως στον πρώην δήμο Κερατέας, μιλάμε για 40-50 τέτοιους συλλόγους. Είναι περιοχές εκτός σχεδίου δόμησης.

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ (Πρόεδρος της Επιτροπής): Εγώ συμφωνώ να υλοποιήσουμε και την πρόταση των συναδέλφων από το Ηράκλειο.

Διαβάζω τον κατάλογο των φορέων, όπως έχει διαμορφωθεί: ΤΕΕ, ΕΤΕΜ, ΚΕΔΚΕ, ΕΠΑΕ, ΣΕΤΕ, ΠΟΜΙΔΑ, ΣΕΒ, WWF, εκπρόσωπος των ΑμεΑ θα έλεγα να παρευρεθεί για να μας κάνει μια απλή αναφορά και οι δύο σύλλογοι που πρότεινε ο κ. Κεγκέρογλου και ο κ. Βλάχος.

Το λόγο έχει ο κ. Ζωίδης.

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΖΩΙΔΗΣ (Εισηγητής της Πλειοψηφίας): Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι έχουμε ενώπιόν μας ένα ιδιαίτερα σημαντικό σχέδιο νόμου που πραγματεύεται δύο κρίσιμους τομείς της οικονομίας, αλλά και της ζωής των κατοίκων της χώρας μας. Το πρώτο κεφάλαιο αναφέρεται στην περιβαλλοντική αδειοδότηση έργων και δραστηριοτήτων. Θα ξεκινήσω από αυτό, λέγοντας ότι θα πρέπει να καταδείξουμε για ποιο λόγο η πολιτεία, δια του αρμόδιου υπουργείου, οδηγείται στην αναμόρφωση του ισχύοντος πλαισίου, όσον αφορά την περιβαλλοντική αδειοδότηση. Είναι γνωστό και νομίζω κοινώς αποδεκτό, ότι η αίσθηση που έχουμε όλοι μας είναι ότι ο στόχος της περιβαλλοντικής προστασίας όχι μόνο δεν διασφαλίζεται με το ισχύον καθεστώς, αλλά και στην πράξη καθίσταται αδύνατον. Ο έλεγχος της τήρησης των όρων και της νομοθεσίας. Επίσης, είναι γνωστό ότι συνήθως η αυστηρότητα του κράτους μας εξαντλείται στον ex ante έλεγχο των περιβαλλοντικών επιπτώσεων και παραβλέπει, πράγμα που είναι σαφώς ουσιαστικότερο, τον ex post έλεγχο. Δηλαδή, πρώτα μας ενδιαφέρει κυρίως η προδικασία για την χορήγηση νέας άδειας περιβαλλοντικών επιπτώσεων και κανείς μα κανείς δεν ενδιαφέρεται για το πώς εφαρμόζεται αυτή η άδεια ή τι συνέπειες έχει στο περιβάλλον και όχι μόνο.

Αυτός είναι ο ένας λόγος που επιβάλλει την αναθεώρηση. Ο δεύτερος λόγος είναι τα αριθμητικά δεδομένα, που έχουμε ως χώρα που καταδεικνύουν το πού πάμε, το πώς πορευόμαστε στον τομέα της περιβαλλοντικής ευαισθησίας που πρέπει όλοι να έχουμε. Αναφέρω, λοιπόν, στατιστικά ότι οι φάκελοι περιβαλλοντικής αδειοδότησης στη χώρα μας ξεπερνούν τις 21.500 ανά έτος, όταν στην Αυστρία οι φάκελοι που υποβάλλονται είναι 23, στο Ηνωμένο Βασίλειο με 62 εκατομμύρια πληθυσμό είναι 334 και στη Γαλλία, που είναι η δεύτερη χώρα μετά από εμάς με τον ίδιο φόρτο, με πληθυσμό 65 εκατ. είναι 3867. Δηλαδή, ανά εκατομμύριο κατοίκους υποβάλλονται τρεις φάκελοι το χρόνο στην Αυστρία, 58 φάκελοι στην Πολωνία, 60 στη Γαλλία και 1902 φάκελοι στην Ελλάδα. Αν θέλουμε να το αναλύσουμε στην Ελλάδα κατατίθεται όπως σας είπα ένας τεράστιος αριθμός φακέλων που, εν πάση περιπτώσει, δείχνει ότι η επιφανειακή ευαισθησία που έχουμε εμείς να επιλαμβάνεται η πολιτεία μας σε όλες τις δραστηριότητες όλων των επαγγελμάτων που θέλουν να δραστηριοποιηθούν στη χώρα μας, παραμένει στα χαρτιά, ορίζει τη γραφειοκρατία και ουσιαστικό αποτέλεσμα δεν έχουμε.

 

          Συνέχεια ομιλίας κ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΖΩΪΔΗ, Εισηγητή της Πλειοψηφίας

 

Ο στόχος του νομοσχεδίου είναι να εξασφαλίσουμε καλύτερη ποιότητα περιβαλλοντικών όρων και μεγαλύτερη ασφάλεια δικαίου, σαφή μείωση του διοικητικού φόρτου, εξάλειψη διπλών  και τριπλών αδειοδοτήσεων και επικαλύψεων και να βελτιώσουμε την ποιότητα των μελετών, μέσω θέσπισης προδιαγραφών ανά είδος έργου και ανά κατηγορία μελέτης. Σήμερα στην Ελλάδα, ο μέσος χρόνος για την ολοκλήρωση της διαδικασίας περιβαλλοντικής αδειοδότησης, προμελέτης και μελέτης που γίνεται για τα έργα αρμοδιότητας του ΥΠΕΚΑ, αυτά που θεωρούμε μεγάλα έργα, ξεπερνά τους 20 μήνες στις καλύτερες περιπτώσεις, ενώ μπορεί σε συγκεκριμένες κατηγορίες έργων, όπως τα έργα εξόρυξης, να ξεπεράσει τα τρία χρόνια, ενώ σε ειδικές περιπτώσεις υπάρχει ακόμη μεγαλύτερος χρόνος. Ο αντίστοιχος ευρωπαϊκός μέσος όρος δεν ξεπερνά τους 10 μήνες.

Με τις ρυθμίσεις που σήμερα θεσπίζονται, ζητάμε πρώτον, τον υποδεκαπλασιασμό των μελετών, δηλαδή ο αριθμός των φακέλων που θα υποβάλλονται θα είναι λιγότερος από 2000. Ζητούμε την απαλλαγή από τη διαδικασία των μελετών περιβαλλοντικών επιπτώσεων των έργων και δραστηριοτήτων που έχουν τοπικές μόνο επιπτώσεις στο περιβάλλον. Ζητούμε να μειώσουμε τα έργα και τις δραστηριότητες, για τα οποία απαιτείται περιβαλλοντική αδειοδότηση, να κατατάξουμε ξεκάθαρα τα έργα και τις δραστηριότητες σε κατηγορίες βαρύτητας επιπτώσεων στο περιβάλλον, να καταργήσουμε συνυπογραφές και εμπλοκές αρμοδίων υπουργείων και υπουργών με την κατάργηση των αλληλοεπικαλυπτόμενων αδειοδοτήσεων και να καθορίσουμε σαφώς το περιεχόμενο των μελετών περιβαλλοντικών επιπτώσεων, τόσο ώστε να μπορεί να διεκπεραιώνεται αυτή η διαδικασία γρήγορα και αποτελεσματικά.

Αυτός είναι ο λόγος που κατηγοριοποιούμε τις απαιτούμενες μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων σε δύο μεγάλες κατηγορίες, όπως ισχύει και σήμερα. Στην κατηγορία Α’ και στην κατηγορία Β’. Η κατηγορία Α’ περιλαμβάνει τις περιβαλλοντικές μελέτες μεγάλης βαρύτητας και χωρίζεται σε δύο υποκατηγορίες, στην υποκατηγορία Α1 που είναι οι ιδιαίτερα σοβαρές μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων και στην κατηγορία Α2 που είναι οι σοβαρές μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων. Η κατηγορία Β’, μεγάλη κατηγορία, αντικαθιστά την υποχρέωση της υποβολής φακέλου μελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων με την απάντηση σε ένα ερωτηματολόγιο, το οποίο θα δίνει απαλλαγή αμέσως με την υποβολή του αιτήματος για την κατασκευή οποιουδήποτε έργου.

Πέραν αυτών, ζητάμε την υποχρέωση ηλεκτρονικής καταβολής της μελέτης των περιβαλλοντικών επιπτώσεων και, βεβαίως, με όλα αυτά που κάνουμε, αυξάνουμε στα δέκα έτη τις διαθέσεις ισχύος και υπό προϋποθέσεις στα 14 έτη, έναντι των 5 που ισχύουν σήμερα. Επίσης συγκροτούμε συμβούλιο περιβαλλοντικής αδειοδότησης, το οποίο είναι γνωμοδοτικό όργανο προς τον υπουργό ΠΕΚΑ για έργα που αδειοδοτούνται από το υπουργείο, στην περίπτωση που λείπουν ουσιώδεις γνωμοδοτήσεις ή αυτές είναι αντικρουόμενες.Τα έργα της κατηγορίας Α1 αδειοδοτούνται από τον υπουργό ΠΕΚΑ και τα έργα της κατηγορίας Α2 αδειοδοτούνται από τον γενικό γραμματέα της αποκεντρωμένης διοίκησης. Συντέμνουμε τους χρόνους, ούτως ώστε η αδειοδότηση των έργων κατηγορίας Α1 που αδειοδοτούνται από τον υπουργό ΠΕΚΑ να ολοκληρώνονται σε έξι μήνες που μπορούν να φθάσουν σε ένα χρόνο, όταν υπάρχουν σύνθετα έργα, ενώ για τα έργα κατηγορίας Α2 που αδειοδοτούνται από την αποκεντρωμένη διοίκηση στους τέσσερις μήνες.

Προβλέπεται οι περιβαλλοντικοί όροι να γίνονται με νέο πλαίσιο, όπου ισχυροποιούνται οι ελεγκτικοί μηχανισμοί και ενδυναμώνεται ο ρόλος της ειδικής υπηρεσίας επιθεωρητών περιβάλλοντος, της ΕΥΕΠ. Όλα τα έργα και δραστηριότητες θα υπόκεινται σε τακτικές και έκτακτες επιθεωρήσεις με αυτοψία, με βάση ετήσιο εθνικό πρόγραμμα επιθεωρήσεων και ελέγχων που εκπονεί η ΕΥΕΠ. Θεσπίζεται η υποχρεωτική διεξαγωγή τακτικών περιβαλλοντικών επιθεωρήσεων σε όλα τα έργα που υπόκεινται σε περιβαλλοντική αδειοδότηση και κατατάσσονται στις υποκατηγορίες Α1 και Α2 κατά την λειτουργία των έργων και έλεγχο κατά την φάση κατασκευής σε συγκεκριμένες κατηγορίες έργων. Τα μεγάλα έργα υποδομών, όπως οι αυτοκινητόδρομοι θα ελέγχονται στη φάση της κατασκευής τους, όπου εντοπίζονται οι σημαντικότερες περιβαλλοντικές επιπτώσεις, ενώ θα ελέγχονται στοχευμένα και κατά την λειτουργία τους ως προς συγκεκριμένες περιβαλλοντικές επιπτώσεις, όπως τον θόρυβο στην περίπτωση του αυτοκινητόδρομου. Οι βιομηχανικές δραστηριότητες θα ελέγχονται υποχρεωτικά, ανά τακτά χρονικά διαστήματα, κατά τη λειτουργία τους.

. Για τους λόγους που ανέφερα και για την αναγκαιότητα πάταξης της γραφειοκρατίας και σύντμησης του χρόνου και δημιουργίας ενός περιβάλλοντος που θα μπορεί να ικανοποιήσει τις χρονικές απαιτήσεις των όποιων επενδυτών, δεν μπορεί κανείς να αμφισβητήσει όσα περιλαμβάνονται στο παρόν νομοσχέδιο και στο κεφάλαιο που αφορά το νέο πλαίσιο περιβαλλοντικών αδειοδοτήσεων για τη χώρα μας.

Το δεύτερο κεφάλαιο ασχολείται με την ρύθμιση των αυθαιρέτων κατασκευών σε συνάρτηση με την δημιουργία περιβαλλοντικού ισοζυγίου. Εκτιμάται ότι στη χώρα μας αυτή τη στιγμή υπάρχον περισσότερα από ένα εκατομμύριο αυθαίρετα, δηλαδή κτίσματα που ή στερούνται οικοδομικής άδειας ή παρουσιάζουν υπερβάσεις ή έχουν κάνει αλλαγές στην χρήση τους ή, εν πάση περιπτώσει, δεν τηρούν τις πολεοδομικές διατάξεις. Βεβαίως, αυτό δεν είναι ένα εθνικό σπορ, στο οποίο τα τελευταία χρόνια επιδίδονται οι Έλληνες, αλλά είναι μια μαύρη εικόνα του δημόσιου βίου μας που εξικνείται εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Έχουν γίνει αλλεπάλληλες προσπάθειες, με ουσιαστικότερη και σπουδαιότερη με τον νόμο 1337 του αείμνηστου Αντώνη Τρίτση, όμως, οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι όλες αυτές οι προσπάθειες έχουν πέσει στο κενό και δεν έχουν εξαλείψει το μεγάλο πρόβλημα των αυθαιρέτων.

Επομένως, λόγοι κοινωνικής ευαισθησίας και για την κάλυψη των αναγκών που έχουν να κάνουν με την χρήση αυτών των αυθαιρέτων, ανθρώπων που η ανάγκη τους οδήγησε στην αυθαίρετη δόμηση, αλλά και λόγοι κοινωνικής δικαιοσύνης επιβάλλουν, έστω εκόντες άκοντες, να οδηγηθούμε στην διαδικασία της νομιμοποίησης των αυθαιρέτων. Βεβαίως, επειδή πρέπει στην Βουλή των Ελλήνων να μιλάμε τη γλώσσα της αλήθειας, δημοσιονομικοί λόγοι ίσως μας έδωσαν την ευκαιρία να επιδείξουμε όλες αυτές τις ευαισθησίες που ανέφερα προηγουμένως και να εισαγάγει το αρμόδιο υπουργείο τη συγκεκριμένη νομοθετική ρύθμιση.

Η προτεινόμενη ρύθμιση αποτελεί μέρος μιας συνολικής πολιτικής για του ΥΠΕΚΑ προωθούμενων μεταρρυθμίσεων- έτσι πρέπει να τη δούμε- που έχει να κάνει με το νέο τρόπο έκδοσης των οικοδομικών αδειών με το νέο ΓΟΚ και με την θεσμοθέτηση βασικών μορφο λογικών και αρχιτεκτονικών κανόνων δόμησης σε κάθε καλλικρατικό δήμο της χώρας. Οφείλουμε και αυτό κάνουμε με το σημερινό νομοσχέδιο, να ξαναδούμε το δομημένο περιβάλλον μας, υπήκοντες στην λογική θέσπισης κανόνων τέτοιων που δεν θα μπορούν πλέον να επιρρίπτουν στο πολιτικό σύστημα τις ευθύνες της ανοχής και της υπόθαλψης μιας κατάστασης, για την οποία κανένας μας δεν είμαι υπερήφανος. Έχουμε έναν κεντρικό στόχο, όπως και επιμέρους στόχους που προκύπτουν από την ανάγνωση των άρθρων του νομοσχεδίου, όσον αφορά τα αυθαίρετα. Ζητάμε, προσπαθούμε και στοχεύουμε στην επίτευξη περιβαλλοντικού και πολεοδομικού ισοζυγίου και εφαρμόζουμε εμπράκτως το νομικό πλαίσιο ισότητας των πολιτών και της μη επιβράβευσης στο εξής της αυθαιρεσίας και της παραβατικότητας και επομένως, συμβάλουμε θετικά στην εξαιρετικά δύσκολη δημοσιονομική κατάσταση της χώρας.

 

(Συνέχεια ομιλίας κ. Νικόλαου Ζωΐδη, Εισηγητή της Πλειοψηφίας)

 

Για όλα αυτά υπάρχουν κόκκινες γραμμές. Δεν προσεγγίζουμε το θέμα των αυθαιρέτων ισοπεδωτικά και οριζόντια. Διαχωρίζουμε τα αυθαίρετα που είναι χτισμένα σε ευαίσθητες περιοχές, όπως παραλίες, δάση, ρέματα, αρχαιολογικοί χώροι και αυτά ούτε τακτοποιούνται ούτε νομιμοποιούνται, αντίθετα, υποχρεωτικά πρέπει να βρεθούν κάποια στιγμή στον δρόμο της κατεδάφισης, της αποψίλωσης. Από 1/1/2012 όλα τα ακίνητα, για να μεταβιβαστούν, θα πρέπει οι συμβολαιογραφικές πράξεις να συνοδεύονται με υπεύθυνες δηλώσεις μηχανικών, που θα βεβαιώνουν το εάν έχουν νομιμοποιηθεί ή αν δεν έχουν στοιχεία αυθαιρεσίας στο σώμα τους. Επίσης, για όσους εμπλέκονται σε μια τέτοια δικαιοπραξία - συμβολαιογράφοι, δικηγόροι, μεσίτες, υποθηκοφύλακες και λοιποί - θα ελλοχεύει ο κίνδυνος αυστηρών κυρώσεων και για τους μηχανικούς μπορεί να φτάσει μέχρι και την αφαίρεση της άδειας ασκήσεως επαγγέλματος.

Διαχωρίζουμε, λοιπόν, τις κατηγορίες των κτισμάτων. Ο διαχωρισμός αυτός αφορά και την επιβολή των προστίμων, όπως επίσης και σε ποια περιοχή βρίσκονται αυτά τα αυθαίρετα κτίσματα. Επί παραδείγματι, για τα κτίσματα που βρίσκονται σε περιοχές εντός σχεδίου η τακτοποίηση αυτή έχει ορίζοντα 40 ετών, ενώ για τα κτίσματα που βρίσκονται σε περιοχές εκτός σχεδίου σε πρώτη φάση έχει ορίζοντα 20 ετών και, εάν η περιοχή αυτή αξιοποιηθεί πολεοδομικά, ενταχθεί σε κάποιο σχέδιο πόλεως ή σε κάποιο ρυμοτομικό σχέδιο, μπορούν να φθάσουν μέχρι τα σαράντα χρόνια. Σε οικοδομές που είναι χτισμένες σε μη άρτια οικόπεδα δίνεται η δυνατότητα ή με την αγορά τμήματος ομόρου οικοπέδου, που θα μπορέσει να τα καταστήσει άρτια ή με την πληρωμή ενός ειδικού τέλους σε μια «αποθήκη» συντελεστών δόμησης, που θα υπάρχει στους δήμους ή με συνδυασμό και των δύο να μπορούν και αυτά να έχουν ορίζοντα 40 ετών, όσον αφορά στη διατήρησή τους.

Επίσης, με το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου καλύπτονται και περιπτώσεις αυθαιρέτων κτισμάτων, που είχαν υπαχθεί σε άλλους νόμους και είχαν μείνει ημιτελή ως προς τη διαδικασία, όπως, επίσης, καλύπτονται και πολεοδομικά - κάτι που είχαμε αναφέρει το 2006, όταν συζητούσαμε το νόμο για την τακτοποίηση των τουριστικών καταλυμάτων - για να μην υπάρχει αυτή η δυσλειτουργία, όπου στο ίδιο κράτος ένα Υπουργείο «τακτοποιεί», όσον αφορά στη λειτουργία, κάποιες κατασκευές που είναι προφανώς αυθαίρετες και ένα άλλο Υπουργείο έχει το δικαίωμα να επιβάλλει πρόστιμα, να μη χορηγεί βεβαιώσεις για την εύρυθμη λειτουργία αυτών των εγκαταστάσεων ή ακόμα και να επιβάλει λουκέτα ή να κάνει κατεδαφίσεις.

Νομίζω, λοιπόν, ότι και στους δύο τομείς, κύριε Πρόεδρε, και στον τομέα της περιβαλλοντικής αδειοδότησης και στον τομέα των αυθαιρέτων, το σχέδιο νόμου που έχουμε μπροστά μας προσφέρει σε αυτό που είναι κοινός τόπος για όλους μας: στην ευνομία, στην πάταξη της γραφειοκρατίας, στην τακτοποίηση συμπολιτών που έχουν εμπλοκή με το δημόσιο, στην εδραίωση ασφάλειας δικαίου και σε τελευταία ανάλυση στη λειτουργία μιας χώρας, η οποία πόρρω απέχει από αυτό που σήμερα βιώνουμε σε αυτούς τους δύο ευαίσθητους τομείς, που δεν μας κάνει καθόλου υπερήφανους.

Γι' αυτό το λόγο, εισηγούμαι την ψήφιση του σχεδίου νόμου, επί της αρχής.

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ (Πρόεδρος της Επιτροπής): Το λόγο έχει ο κ. Μητσοτάκης.

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Εισηγητής της Μειοψηφίας): Πράγματι, όπως είπε και ο Εισηγητής της Πλειοψηφίας, το σχέδιο νόμου, το οποίο καλούμαστε να συζητήσουμε σήμερα, έχει δύο μέρη: τα 3/4 του νομοσχεδίου (κεφάλαια 1 – 22) αφορούν στο θέμα της περιβαλλοντικής αδειοδότησης των επιχειρήσεων και τα επόμενα 7 κεφάλαια αφορούν στο ζήτημα, το οποίο μην έχετε καμία αμφιβολία, κύριε Υπουργέ, ότι θα μονοπωλήσει το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης και των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, της τακτοποίησης του της αυθαίρετης δόμησης στη χώρα μας.

Επιτρέψτε μου, κύριε Πρόεδρε, να ξεκινήσω με μια παρατήρηση διαδικαστικού χαρακτήρα. Το σχέδιο νόμου, που συζητούμε σήμερα, παρότι είναι εξαιρετικά κρίσιμο και ως προς τις δύο κεντρικές του πτυχές, δεν έχει περάσει μέσα από τη διαδικασία της δημόσιας διαβούλευσης και δεν έχει ζυμωθεί έτσι, όπως ενδεχομένως θα ενδείκνυται για ένα σχέδιο νόμου τόσης μεγάλης σημασίας ως προς τη διάστασή του. Νομίζω ότι, δυστυχώς, για άλλη μια φορά, τα μνημονιακά χρονοδιαγράμματα μάς υποχρεώνουν να συντμήσουμε το χρόνο διαδικασίας που απαιτείται για νομοσχέδια που είναι εξαιρετικά κρίσιμα.

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ (Πρόεδρος της Επιτροπής): Κύριε Μητσοτάκη, έχουμε, όμως, την ευκαιρία, επειδή η δεύτερη ανάγνωση θα αρχίσει στις 26, και εμείς και το Υπουργείο να λάβουμε υπόψη όλες τις παραμέτρους - όχι ότι είναι το καλύτερο που έγινε, αλλά θα έχουμε την ευκαιρία.

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Εισηγητής της Μειοψηφίας): Κύριε Πρόεδρε, κάνω την παρατήρηση επί της αρχής, χωρίς αναιρώ τη σημασία που μπορεί να έχει αυτό το διάστημα των 15 ημερών, εάν και έχω μικρές προσδοκίες κατά πόσο εν μέσω θέρους και Αυγούστου θα μπορέσουμε να αξιοποιήσουμε πραγματικά το χρόνο στην κατεύθυνση που θα θέλαμε.

Αντιμετωπίζω αυτό το σχέδιο νόμου, κύριε Υπουργέ, σαν να είναι οι δύο όψεις του Ιανού, ως προς τα δύο τμήματα του. Θεωρώ το πρώτο μέρος, που αφορά την περιβαλλοντική αδειοδότηση, καλοδουλεμένο, προσεκτικό και λεπτομερές και πιστεύω ότι σε πολύ μεγάλο βαθμό ανταποκρίνεται στις πραγματικές επιταγές και ανάγκες και δίνει λύσεις σε ένα πραγματικό πρόβλημα. Για το δεύτερο μέρος, των αυθαιρέτων, έχω περισσότερους ενδοιασμούς, όχι ως προς τον τελικό στόχο, αλλά ως προς την αποτελεσματικότητα της συγκεκριμένης ρύθμισης.

Θα αφιερώσω λίγο χρόνο στο πρώτο μέρος του νομοσχεδίου, διότι σε πολύ μεγάλο βαθμό καλύφθηκα από τον Εισηγητή της Πλειοψηφίας και τα όσα είπε. Περιβαλλοντική αδειοδότηση επιχειρήσεων: Έχουμε καταφέρει να έχουμε στην Ελλάδα το εξής παράδοξο, να έχουμε μια αρκετά βαριά και περίπλοκη διαδικασία αδειοδότησης, η οποία, όμως, ουδόλως εξασφαλίζει την προστασία του περιβάλλοντος. Δεν είναι μόνο ο αριθμός των μελετών, τον οποίο καλούνται οι επιχειρήσεις να υποβάλουν προκειμένου να αδειοδοτηθούν, είναι ότι και αυτές οι μελέτες κατά κανόνα είναι copy paste, που στην ουσία γίνονται για να γίνονται και συντηρείται πίσω από αυτήν την τακτική μια βιομηχανία παραγωγής μελετών, χωρίς να ανταποκρίνονται αυτές οι μελέτες στο πραγματικό πρόβλημα της προστασίας του περιβάλλοντος. Και, βέβαια, έχω μια πάγια άποψη για τον τρόπο με τον οποίο δουλεύει η δημόσια διοίκηση, όπου υπάρχει πολύ μεγάλη γραφειοκρατία και εκτρέφεται ταυτόχρονα πολύ μεγάλη διαφθορά και το ίδιο συνέβαινε και στο κομμάτι της περιβαλλοντικής αδειοδότησης. Πράγματι, τα νούμερα που παρουσίασε ο Εισηγητής της Πλειοψηφίας είναι τόσο εντυπωσιακά που σχεδόν δεν ξέρω, κύριε Υπουργέ, εάν πραγματικά είναι ακριβή, εάν πραγματικά στην Αυστρία είναι τρεις μελέτες ανά εκατομμύριο κατοίκων, αλλά δέχομαι σίγουρα ότι τα νούμερα θα είναι πολύ χαμηλότερα από αυτά που ισχύουν στην Ελλάδα.

Άρα, η κεντρική φιλοσοφία του σχεδίου νόμου εμένα προσωπικά με βρίσκει απολύτως σύμφωνο, ως προς τον περιορισμό των δραστηριοτήτων εκείνων που χρήζουν αδειοδότηση, ως προς την κατάταξη των έργων σε μια απλή και κατανοητή διαδικασία αδειοδότησης, με τα πιο σημαντικά έργα από περιβαλλοντικής επίπτωσης να πηγαίνουν στο Υπουργείο και τα υπόλοιπα στην αποκεντρωμένη διοίκηση, σωστή σαφώς είναι η κατάργηση της προμελέτης, - η οποία και αυτή είναι πολύ αμφίβολο εάν εξυπηρετούσε πραγματικούς σκοπούς - αλλά η διατήρησή της σε προαιρετική βάση, όπως πολύ σωστό, κατά την άποψή μου, είναι και το επιχειρούμενο άνοιγμα, που γίνεται στον ιδιωτικό τομέα, με πιστοποιημένους αξιολογητές και ελεγκτές, οι οποίοι θα πάρουν ένα μέρος της δουλειάς, που μέχρι σήμερα κάνει - και όχι πάντα πολύ καλά - το κράτος σε όλες του τις εκφάνσεις και πολύ σωστή είναι, επίσης, και η παράταση της περιβαλλοντικής άδειας, έτσι όπως αναμορφώνεται, στα δέκα χρόνια, με δυνατότητα επέκτασης στα 14 χρόνια.

Θα αναφέρω σύντομα κάποιες επιφυλάξεις που έχω, χωρίς αυτές να αναιρούν τη θετική ψήφο, που δίνει η Ν.Δ. ανεπιφύλακτα σε αυτό το μέρος του σχεδίου νόμου.

 

(Συνέχεια ομιλίας του κ. Κυριάκου Μητσοτάκη, Εισηγητή της Μειοψηφίας )

Αναφέρεται στο άρθρο 1 ότι η κατηγοριοποίηση των έργων και η ένταξή τους στις  κατηγορίες Α1,Α2,Β, θα γίνει με ειδική απόφαση και προφανώς, εκεί, είναι όλο το «ζουμί» της ιστορίας, κοινώς. Έχετε βάλει μια χρονική προθεσμία ενός μήνα και δεν ξέρω αν θα μπορέσετε να την τηρήσετε. Όμως, επισημαίνω ότι η ουσία του νομοσχεδίου βρίσκεται σε μια υπουργική απόφαση την οποία έχετε πια την εξουσιοδοτική δυνατότητα να την εκπονήσετε και είναι δύσκολο να κρίνουμε το νομοσχέδιο στη λεπτομέρεια του, εάν δεν έχουμε δει και αυτή την συγκεκριμένη υπουργική απόφαση.

Στο νομοσχέδιο, υπάρχουν αρκετές υπουργικές αποφάσεις. Όχι πάρα, πάρα πολλές, αλλά αρκετές κατά τη συνηθισμένη πρακτική. Δεν θεωρώ ότι ο αριθμός τους είναι απαγορευτικός. Απλώς, το επισημαίνω και θα ήθελα να κάνω μια επισήμανση όσον αφορά το ρόλο της αρχαιολογίας. Ενδεχομένως και εσείς, κ. Αναπληρωτή Υπουργέ, να έχετε άποψη γύρω από αυτό το ζήτημα. Σε μεγάλο βαθμό, πράγματι, οι αρχαιολογικές υπηρεσίες και το Υπουργείο Πολιτισμού δεν εμπλέκονται πια στην περιβαλλοντική αδειοδότηση στο βαθμό που εμπλέκονταν παλιά και νομίζω ότι αυτό, επί της αρχής, δεν είναι λάθος. Είναι σωστό. Γνωρίζετε, όμως, ότι υπάρχει ένας εκτελεστικός νόμος του Συντάγματος, ο ν. 3028/’02 ο οποίος, λίγο ως πολύ, καθορίζει τον τρόπο με τον οποίον παρεμβαίνει η Αρχαιολογία σε διαδικασίες αδειοδότησης. Θα ήθελα να αποσαφηνίσετε ότι δεν έχουμε συγκρούσεις μεταξύ του υφιστάμενου πλαισίου το οποίο καλούμαστε να ψηφίσουμε σήμερα και του ν. 3028 ως του κύριου νόμου, ο οποίος διέπει, αν θέλετε, τον τρόπο με τον οποίον οι αρχαιολογικές υπηρεσίες επηρεάζουν διαδικασίες αδειοδότησης.

Μου ετέθη ένα παράδειγμα, το οποίο θέλω να σας αναφέρω, διότι και εμένα με ξένισε. Λέμε ότι εντός σχεδίου, δεν χρειάζεται η γνώμη της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας. Εάν, δηλαδή, πάμε στα διακόσια μέτρα από την Ακρόπολη, που πρόκειται για ένα παράδειγμα εντός σχεδίου πόλης, δεν θα γνωματεύσει η Αρχαιολογία;

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΣΗΦΟΥΝΑΚΗΣ (Αναπληρωτής Υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής): Ασυζητητί.

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Εισηγητής της Μειοψηφίας): Ωραία. Αυτό, λοιπόν, θα ήθελα να αποσαφηνίσετε και με ποιον τρόπο δεν θα έχουμε διαφορετικές ερμηνείες μεταξύ της πρόθεσης του νομοθέτη, η οποία είναι σωστή και του βασικού νόμου 3028, ο οποίος ρυθμίζει άλλα ζητήματα, όσον αφορά την προστασία της πολιτικής μας κληρονομιάς και είναι εκτελεστικός νόμος του Συντάγματος και απορρέει από μία υποχρέωση την οποία νομίζω ότι κανείς αυτή την αίθουσα δεν θα αμφισβητήσει.

Ολοκληρώνω τις παρατηρήσεις μου σχετικά με την πρώτη ενότητα. Κύριε Πρόεδρε, σχετικά με το ζήτημα των αξιολογητών και των ελεγκτών. Για τους αξιολογητές προβλέπεται Π.Δ. το οποίο θα προβλέπει τα προσόντα και τα κριτήρια τους και καλά κάνετε. Αναρωτιέμαι γιατί δεν κάνετε το ίδιο και για τους ελεγκτές. Εκεί τα πράγματα είναι λίγο πιο χαλαρά. Σκεφτείτε το, αν θέλετε και μου απαντάτε στη συνέχεια ή αύριο επί των άρθρων, μήπως θα έπρεπε να εντάσσονται και οι δύο στην ίδια διαδικασία, διότι βασικά κάνουν δουλειά ίδιας σπουδαιότητας και σημασίας. Θα έχουμε, όμως, την ευκαιρία αυτά να τα συζητήσουμε εκτενέστερα και αύριο στα άρθρα, κ. Υπουργέ.

Έρχομαι τώρα στο τμήμα του νομοσχεδίου, όπως σας είπα και στην αρχή, πιστεύω ότι θα μονοπωλήσει το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης και έχει να κάνει με το ζήτημα της διευθέτησης των αυθαιρέτων. Καταρχάς, επιτρέψτε μου να διαφωνήσω επί της αρχής με μία παρατήρηση που έκανε ο εισηγητής, ο οποίος επικαλέστηκε όρους κοινωνικής δικαιοσύνης και ισότητας, ως προς την ανάγκη να ρυθμίσουμε το ζήτημα των αυθαιρέτων. Διαφωνώ κάθετα μ’ αυτή τη λογική. Δεν είναι κοινωνική ισότητα το να έλθουμε, εκ των υστέρων, με κάθε τρόπο να επιβραβεύσουμε την παρανομία. Αυτό πρέπει να το πούμε ξεκάθαρα. Αυτό το μήνυμα πρέπει να σταλεί με απόλυτη σαφήνεια. Εάν το κάνουμε, το κάνουμε μια πολύ βαριά καρδιά, νομίζω όλοι μας, αναγνωρίζοντας ότι και με δική μας ευθύνη, σαράντα χρόνια δεν έχουμε καταφέρει να δώσουμε λύση σε αυτό το πρόβλημα και επειδή αυτό το πρόβλημα έχει πάρει τόσο γιγαντιαίες διαστάσεις και έχει προφανώς μια πολύ μεγάλη κοινωνική διάσταση, αλλά αυτοί δεν είναι λόγοι κοινωνικής ισότητας, αυτοί οι οποίοι μας επιβάλλουν, να ρυθμίσουμε το ζήτημα των αυθαιρέτων. Είναι η ξεκάθαρη ομολογία αποτυχίας της Πολιτείας τα τελευταία σαράντα χρόνια και να σχεδιάσει τις χρήσεις γης και να έχει μια σοβαρή πολιτική γης.

Θυμίζω στην Επιτροπή μας και σε όσους παρακολουθούν τη συνεδρίαση, ότι υπήρξαν πολλές απόπειρες στο παρελθόν, ρύθμισης των αυθαιρέτων, ξεκινώντας από την εποχή της δικτατορίας, πηγαίνοντας στον νόμο 72077, στον ν. 1337/’83, δηλαδή τον περιβόητο νόμο Τρίτση, σε νομοθετικές παρεμβάσεις οι οποίες έγιναν πάλι επί κυβέρνησης ΠΑ.ΣΟ.Κ. το 2003 που δόθηκε η δυνατότητα σύνδεσης αυθαιρέτων με δίκαια κοινής ωφελείας και τώρα, με αυτή την απόπειρα, η οποία πάλι έρχεται να πει πράγματα τα οποία έχουν ειπωθεί και στο παρελθόν, ότι δηλαδή ερχόμαστε και τραβάμε μια κόκκινη γραμμή. Συμφωνούμε απόλυτα στην ανάγκη ότι χρειάζεται να τραβήξουμε μια κόκκινη γραμμή, αλλά πρέπει να είμαστε σίγουροι και εδώ θα δανειστώ μία  φράση που είπε ο κ. Καρτάλης στην Επιτροπή Περιβάλλοντος και μου άρεσε, ότι αυτή η κόκκινη γραμμή είναι πολύ παχιά και ένα ανεξίτηλο μαρκαδόρο, ώστε να μην επιδέχεται παρερμηνειών, όπως δυστυχώς έγινε στο παρελθόν.

Επιτρέψτε μου, κύριε Υπουργέ, για το ζήτημα των αυθαίρετων να πω ότι υπάρχει μια ουσιαστική αλλαγή από πλευράς της Κυβέρνησης. Θυμίζω μία δήλωση της προηγούμενης Υπουργού, της κ. Μπιρμπίλη, στις 27/12/2010 με συνέντευξή της στα «ΝΕΑ», ερωτηθείσα στο εάν θα προχωρήσει σε οποιαδήποτε ρύθμιση στο ζήτημα των αυθαιρέτων, εκείνη απάντησε αρνητικά λέγοντας ότι η νομιμοποίηση επί Τρίτση, είναι η τελευταία νομιμοποίηση που γίνεται από την ελληνική Πολιτεία. Είναι σαφές ότι η προηγούμενη ηγεσία του Υπουργείου ήταν αρνητική σε μια ρύθμιση στο θέμα των αυθαιρέτων. Εμείς αυτό το ζήτημα το έχουμε θέσει στο δημόσιο διάλογο εδώ και καιρό, όχι μόνο, αν θέλετε, στην εισπρακτική του λογική, αλλά στην ανάγκη να αντιμετωπίσουμε μια πραγματικότητα.

Χαιρόμαστε, λοιπόν, η Κυβέρνηση και με αφορμή την έλευση του καινούργιου Υπουργού στο Υπουργείο κάνει μια ξεκάθαρη στροφή και αυτό δεν νομίζω ότι επιδέχεται αμφισβήτησης και φέρνει ένα νομοσχέδιο, το οποίο προσπαθεί να ρυθμίσει το ζήτημα αυτό. Ως προς τον εισπρακτικό χαρακτήρα του νομοσχεδίου, κάνει δύο στην ουσία πράγματα. Βάζει ένα πολύ υψηλό παράβολο, προκειμένου να υπάρχουν χρήματα για τον Κρατικό Προϋπολογισμό, το οποίο εγώ το βρίσκω λογικό, αν θέλετε…

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΣΗΦΟΥΝΑΚΗΣ (Αναπληρωτής Υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής): Τρία παράβολα βάζει.

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (Εισηγητής της Μειοψηφίας): Βάζει τρία παράβολα, τα οποία είναι και κλιμακούμενα και βέβαια, το πρόστιμο κατευθύνεται στο «Πράσινο Ταμείο», έτσι ώστε να μπορέσουμε να είμαστε εντάξει στη λογική, αν θέλετε, του περιβαλλοντικού ισοζυγίου. Το κεντρικό ερώτημα το οποίο εγώ έχω και πιστεύω ότι πρέπει να μας προβληματίσει πάρα πολύ σε αυτή την αίθουσα και θα έρθω και στις επιμέρους παρατηρήσεις, είναι, κύριε Υπουργέ, το κατά πόσον αυτή η ρύθμιση η οποία προτείνεται και αυτές οι ασφαλιστικές δικλίδες περί δημιουργίας περιβαλλοντικού ισοζυγίου, είναι αρκετές για να κάμψουν τις ενδεχόμενες αντιδράσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας. Γνωρίζετε πάρα πολύ καλά, ειδικά εσείς κ. Αναπληρωτή Υπουργέ διότι έχετε διατελέσει σ' αυτό το Υπουργείο αρκετό καιρό, τη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας και αυτή είναι πάρα παρά πολύ σαφής και ορίζει ως ξεκάθαρο, αν θέλετε, σημείο κατάληξης οποιασδήποτε μαζικής ρύθμισης του θέματος των αυθαιρέτων, το νόμο Τρίτση του 1983. Αυτή η νομολογία είναι ομόφωνη. Το τελευταίο το οποίο θα ήθελα να τονίσω, είναι ότι υπό την πίεση μιας δημοσιονομικής πραγματικότητας, κ. Υπουργέ, το να σπεύσουμε να νομοθετήσουμε με τρόπο όχι πλήρη, συγκροτημένο και εκεί είναι η εισαγωγική παρατήρηση μου, κ. Πρόεδρε, σχετικά με το διάλογο και τη ζύμωση που χρειάζεται αυτό το περίπλοκο ζήτημα, να δώσουμε την εντύπωση σε εκατοντάδες χιλιάδες, αν όχι σε εκατομμύρια συγκατοίκων μας ότι έχουμε βρει μια λύση στο πρόβλημα και να σπεύσουν αυτοί οι άνθρωποι να πληρώσουν παράβολα και πρόστιμα και αύριο, να βρεθούμε αντιμέτωποι με μία απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, η οποία θα ανατρέψει ό,τι έχουμε προσπαθήσει να κάνουμε, δεν είναι καλό.

Θέλω, λοιπόν, να ακούσω από σας πώς αντιμετωπίζετε αυτό τον προβληματισμό, διότι, επαναλαμβάνω, η νομολογία του Σ.τ.Ε. δεν αφήνει, δυστυχώς, πάρα πολλά περιθώρια και θα πρέπει να είμαστε απολύτως σίγουροι γι' αυτό το οποίο κάνουμε. Εάν, κύριε Υπουργέ, δεν είμαστε σίγουροι, είναι καλύτερα να περιμένουμε λίγο και να επεξεργαστούμε λίγο περισσότερο το θέμα, παρά να βιαστούμε, τονίζω και πάλι, υπό την πίεση μιας δημοσιονομικής πραγματικότητας, διότι αυτή είναι εκείνη που επιβάλλει τα γρήγορα χρονοδιαγράμματα. Τα γρήγορα χρονοδιαγράμματα επιβάλλονται από την κρίση, όχι από την λύση του προβλήματος.

 

(Συνέχεια ομιλίας κ. ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ, Εισηγητού της Μειοψηφίας)

 

Έρχομαι τώρα σε μια σειρά από επιμέρους διατάξεις, ως προς τις λεπτομέρειες της ρύθμισης, έτσι όπως μας έχει παρουσιαστεί. Είχα θέσει το ερώτημα και για τους ημιυπαίθριους, γιατί 40 χρόνια ή γιατί 20 χρόνια με δυνατότητα επέκτασης στα 40; Τι θα γίνει μετά τα 40 χρόνια; Είμαστε σε θέση να δώσουμε μια απάντηση αυτή τη στιγμή; Μπορούμε να παρέχουμε εκείνη την απαραίτητη ασφάλεια δικαίου σε κάποιον, ο οποίος θα δώσει ένα σεβαστό ποσό, για το τι θα γίνει τον 41ο πρώτο χρόνο ή αφήνουμε απλώς να πλανάται ένα υπονοούμενο ότι, επειδή το κάναμε για 40 χρόνια, θα συνεχίσουμε να το κάνουμε; Οφείλουμε να είμαστε ειλικρινείς και να ξεκαθαρίσουμε γιατί μπήκε αυτό το όριο; Γιατί 40 και όχι 99 χρόνια, είχα πει εγώ στη ρύθμιση για τους υπευθύνους. Τα 99 χρόνια είναι και η πάγια πρακτική του αγγλοσαξονικό δικαίου, ως προς τη χρήση γης. Γιατί, λοιπόν, επιλέγουμε αυτό το νούμερο;

Δεύτερη και πολύ ουσιαστική παρατήρηση, ζητάμε από τους πολίτες και από τους μηχανικούς να έρθουν να κάνουν δηλώσεις και επειδή ξέρουμε ότι οι δηλώσεις που θα γίνουν θα είναι πάρα πολλές, πώς θα ελέγξουμε αυτές τις δηλώσεις; Ένας «ψαγμένος» μηχανικός της πιάτσας - το ακούω αυτό και γι' αυτό έχω τους ενδοιασμούς μου - ότι αν έχει ένα αυθαίρετο 100 μέτρων, θα φροντίσει να δηλώσει 200, με την καλή ελπίδα ότι θα χτίσει πάνω από 100. Η αεροφωτογραφία, σε αυτήν την περίπτωση είναι καλή και θα έρθουμε σε αυτό, αλλά έχει περιορισμούς το τι μπορεί να δείξει η αεροφωτογραφία. Αυτό ενδεχομένως μπορεί να αρχίσει να γίνεται από τώρα και να έχει γίνει η ζημιά. Η αεροφωτογράφιση πρέπει οπωσδήποτε να αποτελεί το σημείο αφετηρίας. Δηλαδή, κάποια στιγμή πρέπει να πούμε ότι την 1η Σεπτεμβρίου του 2011 έχουμε μια αεροφωτογράφιση όλης της Ελλάδος, αυτή είναι η πραγματικότητα και αυτό είναι το σημείο αφετηρίας μας, για να μπορέσουμε να τραβήξουμε αυτήν την περιβόητη «κόκκινη γραμμή» για το μέλλον.

Υπάρχει μεγάλο ζήτημα και το ξέρετε, με τη στατική επάρκεια των κτιρίων. Έχετε εισάγει στο νομοσχέδιο αυτόν τον ταχύ οπτικό έλεγχο. Θα το ακούσουμε αύριο και θα ρωτήσουμε το ΤΕΕ τι σημαίνει αυτός ο ταχύς οπτικός έλεγχος. Αυτός ο ταχύς οπτικός έλεγχος, έτσι όπως δρομολογείται, αφήνει ανοιχτά πάρα πολλά παράθυρα και θέλω αυτό να το συζητήσουμε πιο αναλυτικά για τις επιπτώσεις που μπορεί να υπάρχουν σε μια χώρα η οποία έχει και την σεισμογένεια που έχει η Ελλάδα.

Ως προς τις κατεδαφίσεις, βεβαίως και πρέπει να κατεδαφίσουμε αυθαίρετα. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία γι' αυτό και έχω πει και επανειλημμένως ότι θα έπρεπε να ξεκινήσουμε και με εκείνα τα οποία αποτελούν τις πιο προκλητικές περιπτώσεις, που είναι κυρίως περιπτώσεις μεγάλων βιλών, που έχουν χτιστεί σε εκτάσεις οι οποίες έχουν κηρυχθεί αναδασωτέες. Όμως, έτσι όπως ετοιμάζουμε αυτήν την υπηρεσία, θα έχει τη διοικητική δυνατότητα να φέρει εις πέρας αυτό το οποίο θέλουμε να κάνουμε; Άκουσα τη Γενική Γραμματέα του Υπουργείου να μιλάει για 5.000 με 10.000 κατεδαφίσεις, σε μια δημόσια δήλωση που έκανε προ ημερών, ξεκινώντας από τον Σεπτέμβριο. Ξέρουμε πόσα πρωτόκολλα κατεδάφισης εκκρεμούν. Αυτό θα μπορέσουμε να το φέρουμε εις πέρας ή πάλι θα βρεθούμε μπροστά σε αδυναμίες; Διότι βλέπω ότι ο νόμος προβλέπει μέχρι και την επίτευξη για ιδιώτες, σε περίπτωση που αρνηθούν. Είναι στην πράξη αυτά τα πράγματα λειτουργικά; Θα μπορέσουμε να φέρουμε εις πέρας την αποστολή στην οποία θα συμφωνήσουμε όλοι;

Κλείνω με την περιβόητη κόκκινη γραμμή. Η άποψή μου, κύριοι Υπουργοί, είναι ότι το συγκεκριμένο νομοσχέδιο θα έπρεπε να αποτελεί όχι τμήμα της περιβαλλοντικής αδειοδότησης, αλλά της αλλαγής του τρόπου έκδοσης οικοδομικών αδειών. Θα έπρεπε να πάει εκεί. Εκεί ταιριάζει, διότι όλοι ξέρουμε ότι ένα μεγάλο κομμάτι των αυθαιρεσιών προκαλείται από την πολυνομία και τη διαφθορά στις πολεοδομίες, την οποία πρέπει να αντιμετωπίσουμε στη ρίζα της με τρόπο πάρα πολύ αποτελεσματικό. Μέχρι, λοιπόν, να δούμε και αυτό το νομοσχέδιο, πιστεύω ότι κινείστε, με βάση και αυτά τα οποία είπε ο κ. Υπουργός στην Επιτροπή Περιβάλλοντος, στη σωστή κατεύθυνση ως προς αυτό.

Αλλά, μέχρι να δούμε και αυτό και να δούμε πώς πραγματικά θα απλοποιήσουμε τη διαδικασία και θα κλείνουμε παράθυρα διαφθοράς, μέχρι να δούμε τις πραγματικές προθέσεις ως προς την πιο γρήγορη επέκταση των σχεδίων πόλεως και τις πραγματικές προθέσεις του Υπουργείου ως προς την εκτός σχεδίου δόμηση, ποια είναι η πολιτική μας στην εκτός σχεδίου δόμηση; Θα πάμε σε έναν σταδιακό περιορισμό της εκτός σχεδίου δόμησης και, αν ναι, με ποιο τρόπο; Μέχρι να δούμε, λοιπόν, αυτό το συνολικό πακέτο παρεμβάσεων, τότε θα μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι κάνουμε μια προσπάθεια να τραβήξουμε μια κόκκινη γραμμή, η οποία δεν θα επιδέχεται παρεμβάσεων. Μέχρι τότε θα υπάρχουν ερωτηματικά. Παρά ταύτα, εμείς θα δώσουμε θετική ψήφο στο νομοσχέδιο, κ. Πρόεδρε, επί της αρχής και επί των πιο πολλών άρθρων. Αλλά και πάλι, θέλω να ακούσω με πολλή προσοχή τις απόψεις της ηγεσίας του Υπουργείου σχετικά με τη συμβατότητα του νομοσχεδίου αυτού με τη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας.

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ (Πρόεδρος της Επιτροπής): Τον λόγο έχει η κυρία Μανωλάκου.

ΔΙΑΜΑΝΤΩ ΜΑΝΩΛΑΚΟΥ (Ειδική Αγορήτρια του Κ.Κ.Ε.): Είναι ένα νομοσχέδιο που θα φέρει αρκετά τα έσοδα. Μόνο τα παράβολα υπαγωγής είναι 600 εκατ. ευρώ, στη διαδικασία ρύθμισης των αυθαιρέτων μέχρι το τέλος του 2011. Δηλαδή, αν μέχρι τον Σεπτέμβριο δημοσιευθεί ο νόμος - έχετε και τη στήριξη της Ν.Δ., απ' ό,τι φαίνεται - στο τελευταίο τρίμηνο θα έχετε 600 εκατομμύρια ευρώ. Είναι καλή «ψαριά». Επίσης, είναι ανυπολόγιστα τα έσοδα από κυρώσεις, πρόστιμα, αδειοδοτήσεις, ιδιωτικοποίηση αντικειμένων του Δημοσίου κ.λπ.. Γι' αυτό δεν δίνετε οριστική λύση στα αυθαίρετα. Και στο παρελθόν έλεγαν «δώστε και σώστε». Όμως, συνεχίζεται η ίδια διαδικασία. Αντίθετα, χρησιμοποιούνται τα αυθαίρετα σαν αγελάδα, που συνεχώς «αρμέγεται» με τέλη, πρόστιμα, προσωρινές άδειες ύπαρξης, που κάθε φορά παρατείνονται. Εξάλλου, ανέκαθεν τα αυθαίρετα ήταν και για το ΠΑ.ΣΟ.Κ. και για τη Ν.Δ. πεδίο ρουσφετιών, για να αντλούνται και ψήφοι και έσοδα.

Γι' αυτό στο νομοσχέδιο αυτό όχι μόνο δεν δίνεται οριστική λύση, αλλά αυθαιρετείτε με τα αυθαίρετα και την προστασία του περιβάλλοντος, το οποίο ακόμη μια φορά το υποβαθμίζετε, αφού καταργούνται περιορισμοί για να δίδονται γρήγορες περιβαλλοντικές αδειοδοτήσεις, προκειμένου να δοθεί ο φυσικός πλούτος της χώρας στο μονοπωλιακό κεφάλαιο. Ειπώθηκε με έναν τρόπο στην προηγούμενη ενημέρωση από τον κ. Υπουργό, ότι στις γενικότερες προτεραιότητες του Υπουργείου του και στη δική του βούληση είναι να «ξεπαγώσει» 20 μεγάλες επενδύσεις στη χώρα, οι οποίες αντιμετωπίζουν περιβαλλοντικά και άλλα προβλήματα, χωρίς, όμως, να αναφέρει ποιες είναι αυτές. Καλό θα ήταν να μας τις πει, για να έχει γνώση και η Βουλή.

Εκτός από τους όρους για την περιβαλλοντική αδειοδότηση βιομηχανικών, τουριστικών, ενεργειακών και άλλων εγκαταστάσεων, παραδίδεται από το Κράτος σε ιδιώτες τόσο ο έλεγχος των περιβαλλοντικών μελετών, όσο και ο έλεγχος της τήρησης των περιβαλλοντικών όρων από τους επιχειρηματίες κατά την περίοδο λειτουργίας των εγκαταστάσεων.

 

(Συνέχεια ομιλίας κυρίας ΔΙΑΜΑΝΤΩΣ ΜΑΝΩΛΑΚΟΥ Ειδική Αγορήτρια του ΚΚΕ )

 

Με τον τρόπο αυτό η Κυβέρνηση ικανοποιεί ένα πάγιο αίτημα του μεγάλου κεφαλαίου για αδειοδοτήσεις εξπρές σε βάρος του φυσικού περιβάλλοντος και της υγείας των εργαζομένων, ενώ διευκολύνεται η πώληση της δημόσιας ακίνητης περιουσίας, προκειμένου τα μονοπώλια να εγκαταστήσουν σε αυτή τις κερδοφόρες επενδύσεις τους. Για αυτό δεν συμμεριζόμαστε την άποψη ότι πρόκειται για απλοποίηση της διαδικασίας περιβαλλοντικής άδειας, αλλά περιβαλλοντικής υποβάθμισης. Εξάλλου αυτό που ειπώθηκε και από τον Εισηγητή της Πλειοψηφίας, δηλαδή, η αναφορά στο μεγάλο αριθμό περιβαλλοντικών αδειών στη χώρα μας και απόλυτα και ως προς τον πληθυσμό αποσιωπά ότι στις χώρες που γίνεται η σύγκριση και παρατίθενται τα στοιχεία υπάρχει υψηλότερος βαθμός συγκέντρωσης και συγκεντροποίησης της παραγωγής και του κεφαλαίου, που οδηγεί σε πολύ μεγαλύτερο μέσο μέγεθος επενδυτικών σχεδίων. Αυτό κανείς εύκολα μπορεί να το δει στη τελευταία στήλη του σχετικού πίνακα, που έχετε στην αιτιολογική έκθεση. Συνεπώς, οι συγκρίσεις είναι ανόμοιες.

 Εμείς θεωρούμε ότι στις δύο βασικές ενότητες ρυθμίσεων τόσο για την απλοποίηση των διαδικασιών για την περιβαλλοντική αδειοδότηση επενδυτικών σχεδίων όσο και για τη ρύθμιση των ζητημάτων σχετικά με τα αυθαίρετα στοχεύει και η κυβερνητική πολιτική και μέσα από το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, στην ενίσχυση της τάσης συγκέντρωσης και συγκεντροποίησης του κεφαλαίου. Προωθούνται για αυτό πλήθος ρυθμίσεων με πιο χαρακτηριστικά, πρώτον, τη δραματική μείωση των περιπτώσεων έργων για τις οποίες απαιτούνται μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων στη λογική εναρμόνισης με την κοινοτική Οδηγία π.χ με την κατάργηση της ενδιάμεσης κατηγορίας Β3.

Δεύτερον, την κατάργηση της προμελέτης που γίνεται πλέον προαιρετική. Τρίτον, την υποβάθμιση κρίσιμων σταδίων της διαδικασίας, όπως η έγκριση από την δασική ή την αρχαιολογική υπηρεσία στο επίπεδο απλής και όχι δεσμευτικής γνώμης, η οποία μάλιστα θα μπορεί να ζητείται από τον ενδιαφερόμενο πριν την κατάθεση του πλήρους φακέλου της μελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων. Δηλαδή, χωρίς η γνωμοδοτούσα υπηρεσία να έχει υποχρεωτικά σε γνώση της όλο το φάκελο του έργου.

Τέταρτον, την υποβάθμιση του ίδιου του περιεχομένου της μελέτης μέσα από τη διαδικασία πρωτοτυποποίησης που προωθείτε, η οποία κατά τη γνώμη μας θα οδηγήσει στον εξευτελισμό της, σε απλή λίστα ελέγχου, check list.

Πέμπτον, την ιδιωτικοποίηση ακόμα και της υποτυπώδους και ανεπαρκούς διαδικασίας περιβαλλοντικών ελέγχων και αυτοψιών, η οποία ανατίθεται σε ιδιώτες ελεγκτές. Με τον τρόπο αυτό η διαδικασία καθίσταται,  εντελώς, ψευδεπίγραφη μιας και η αγορά καλείται να ελέγξει τον εαυτό της.

Σε ότι αφορά τις ρυθμίσεις για τα αυθαίρετα συνδυάζει την εξυπηρέτηση του κεφαλαίου με τον φοροεισπρακτικό χαρακτήρα απέναντι στα πλατιά λαϊκά στρώματα, αξιοποιώντας το κοινωνικοοικονομικό πρόβλημα της αυθαίρετης δόμησης ως εργαλείο. Αυτό για να προωθήσει η Κυβέρνηση και να εξυπηρετήσει τη βασική στόχευση που είναι η αλλαγή χρήσεων γης και η συγκέντρωση της γης σε λίγα χέρια, στα πλαίσια της γενικότερης στρατηγικής, της πράσινης, βιώσιμης κλπ ανάπτυξης. Αυτή η γενική στόχευση καθίσταται σήμερα ακόμα πιο επιτακτική με φόντο τους όρους του μνημονίου και του μεσοπρόθεσμου προγράμματος.

 Για αυτό στο κομμάτι που αφορά τα αυθαίρετα, το δεύτερο τμήμα, εμείς διακρίνουμε τα εξής χαρακτηριστικά: Πρώτον, η διαδικασία που προκρίνεται είναι ψευδεπίγραφη, αφού αναθέτει στην αγορά, που δημιουργεί το πρόβλημα των παραβιάσεων της νομοθεσίας και της χαμηλής ποιότητας των έργων, την ευθύνη για τον έλεγχο και την επίλυση του. Το νομοσχέδιο επιχειρεί να καταστήσει συνυπεύθυνους το θύμα και τους θύτες του (κατασκευαστικό κεφάλαιο, Κυβέρνηση, κράτος υπηρέτης των μονοπωλιακών ομίλων και εργαζόμενους, όλοι στο ίδιο καζάνι). Βεβαίως, το κράτος αδυνατεί να ελέγξει την εφαρμογή της νομιμότητας και αφού αδυνατεί, σκόπιμα φυσικά, ας παραιτηθεί και τελείως να ησυχάσουμε. Αυτή είναι η λογική, αυτό εξυπηρετεί.

Δεύτερον, η ρύθμιση δεν αφορά τον πυρήνα του προβλήματος που είναι οι αποχαρακτηρισμοί και οι αλλαγές χρήσεων γης για την προώθηση μεγάλης κλίμακας επενδυτικών σχεδίων των μονοπωλιακών ομίλων. Ίσα-ίσα συνεχίζοντας την επικοινωνιακή γραμμή των προκατόχων σήμερα η Κυβέρνηση επικαλείται μέσα από αυτό το νομοσχέδιο την ανάγκη αντιμετώπισης του υπαρκτού κοινωνικού προβλήματος των αυθαιρέτων για να τσουβαλιάσει το λαϊκό αυθαίρετο, στο οποίο αναγκάστηκε και σε ένα βαθμό αναγκάζονται να καταφύγει η λαϊκή οικογένεια συχνά με τίμημα την ποιότητα και την ασφάλεια της λαϊκής κατοικίας με το αυθαίρετο των μεγαλοκαταπατητών κάθε είδους τρίτων. Η ευθύνη μετακυλύεται πλήρως από το κράτος στις πλάτες των ιδιωτών επαγγελματιών που εμπλέκονται στο κύκλωμα δικαιοπραξιών αναφορικά με τη γη, μηχανικοί, οι οποίο βεβαιώνουν τις αυθαιρεσίες με ποινή αφαίρεσης της άδειας επαγγέλματος, συμβολαιογράφοι, δικηγόροι, μεσίτες κλπ.

Τέταρτον, με την νέα ρύθμιση διατήρησης χρήσης των αυθαιρέτων ομολογείτε απροκάλυπτα ότι τα λαϊκά στρώματα που δεν έχουν την ευθύνη για το πρόβλημα των αυθαιρεσιών στα κτίρια καλούνται να πληρώσουν το πράσινο χαράτσι, προκειμένου να έχουν πράσινο, ελεύθερους χώρους κλπ, τους δήμους τους, μη και το κράτος παραιτείται και τυπικά από τη χρηματοδότησή τους. Αυτή ανατίθεται στο πράσινο ταμείο, το οποίο νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου μη επιχορηγούμενο από το κρατικό προϋπολογισμό και υπέρ του οποίου θα εισπράττεται το χαράτσι. Από την άλλη οι μεγαλοκατασκευαστές, που είναι οι κύριοι υπεύθυνοι για το πρόβλημα των αυθαιρεσιών, παραμένουν στο απυρόβλητο.

Πέμπτον,  ο εκβιασμός επί των μικροϊδιοκτητών γίνεται ολοφάνερος και στο γεγονός ότι το δικαίωμα διατήρησης περιορίζεται στα 40 ή τα 20 χρόνια ανάλογα με το αν το ακίνητο είναι εντός ή εκτός σχεδίου. Δηλαδή, μένει ορθάνοικτος ο δρόμος της αβεβαιότητας για νέα χαράτσια στο μέλλον. Είναι γεγονός ότι η αυθαίρετη δόμηση είναι ασφαλώς πέρα από πολεοδομικό χωροταξικό και περιβαλλοντικό, πρωτίστως, πολιτικό και ταξικό πρόβλημα. Αναπτύχθηκε στη χώρα μας επί 10ετίες, όχι μόνο κάτω από την ανοχή, αλλά και με τις ευλογίες των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ και γι αυτό συμπλέετε και σήμερα σε αυτό. Γιατί όλες αυτές οι αυθαιρεσίες υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν όσο υπάρχει φτώχια, όσο υπάρχει πολιτική της εμπορευματοποίησης της γης και των λαϊκών αναγκών και ιδιαίτερα, της λαϊκής στέγης στο βωμό της κερδοφορίας των κατασκευαστικών εταιρειών.

Η μόνη λύση για εμάς για να παύσει να είναι εμπόρευμα η γη είναι η κοινωνικοποίηση της, γιατί τότε θα μπορούν να υπάρχουν προγράμματα για ασφαλή φτηνή λαϊκή κατοικία, που θα ικανοποιεί τις σύγχρονες λαϊκές ανάγκες του εργαζόμενου. Εξάλλου, έτσι η κατοικία δεν θα είναι εμπόρευμα, αλλά κοινωνικό δικαίωμα. Βεβαίως, αυτό απαιτεί άλλη εξουσία, εξουσία του λαού για φιλολαϊκή οικονομία, που θα εξυπηρετεί την ευημερία του λαού και όχι τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων.

Γι αυτούς, λοιπόν, τους λόγους εμείς καταψηφίζουμε επί της αρχής το νομοσχέδιο.

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ(Πρόεδρος της Επιτροπής) : Το λόγο έχει ο κύριος Χρυσανθακόπουλος.

 

 

 

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΧΡΥΣΑΝΘΑΚΟΠΟΥΛΟΣ (Ειδικός Αγορητής ΛΑ.Ο.Σ.): Ευχαριστώ, κ. Πρόεδρε. Όσον αφορά το κύριο θέμα του νομοσχεδίου, που έχει να κάνει με τη νομιμοποίηση αυθαιρέτων, εμείς έχουμε εισηγηθεί να υπάρξει μια τέτοια διαδικασία κατ' επανάληψη. Βέβαια, ο τρόπος που διατυπώνει το νομοσχέδιο αυτές τις ιδέες, είναι θέμα το οποίο θα εξηγήσουμε στη συνέχεια. Σε άλλα σημεία μπορεί να συμφωνήσουμε και σε άλλα να είμαστε αντίθετοι.

Στο πρώτο μέρος του νομοσχεδίου, που γίνεται μια αποσυμφόρηση των περιβαλλοντολογικών μελετών, όπου μειώνεται ο αριθμός τους και επιταχύνονται οι διαδικασίες, μας βρίσκει σύμφωνους. Κάποτε στην Ελλάδα, η διαδικασία «κάνε μια μελέτη» ήταν ένα βασικό ζήτημα στις οικονομικές περιπτώσεις. Στη συνέχεια επεκτάθηκε πάρα πολύ στις περιβαλλοντολογικές και μετά έγινε βραχνάς, για να μην προχωράνε τα έργα. Σαφώς, σε αυτό το σκέλος και σ’ αυτά τα άρθρα που διευκολύνουν χρονικά και λειτουργικά και απλουστεύουν τη διαδικασία, θα είμαστε σύμφωνοι. Τώρα, στο άλλο ζήτημα, επειδή δεν πρόκειται για πραγματική νομιμοποίηση αυθαιρέτων, αλλά πρόκειται για μια ρύθμιση αυθαίρετων, που σημαίνει ότι εδώ επιχειρείται μια εισπρακτική πολιτική, ώστε να υπερισχύσει των οποιοδήποτε άλλων παραμέτρων. Δυστυχώς, τα πρόστιμα τα οποία τίθενται και ζητούνται από όλες τις κατηγορίες όσων δηλώσουν τα αυθαίρετά τους, είναι πολύ υψηλά και δεν έχουμε μια καλή κατηγοριοποίηση της πρώτης κατοικίας. Δηλαδή, αυτό το έντυπο μέσα δεν λέει εάν είναι από πλίθα ή από χρυσάφι μια κατασκευή, εάν ένα πολυτελής ή όχι. Δηλαδή, δεν υπάρχουν αυτά τα κριτήρια μέσα, για να δούμε τι γίνεται. Κάποιος έφτιαξε μια αυθαίρετη κατασκευή, υπέρβαση της αδείας, γιατί, για παράδειγμα, είναι πολύτεκνος ή για κάποιους άλλους λόγους και μπαίνει σε μια γενική κατηγορία με όλους. Δεν είναι εμφανής η διάκριση μεταξύ της βίλας και του κοτετσιού, που λέμε, της πλίθας, είτε είναι χωμάτινη, είτε είναι πλίθα τσιμεντένια ή μετά, εάν είναι τοιχώματα με πολυτέλεια, με ξυλοκατασκευή εισαγόμενου ξύλου από τη Σουηδία ή είναι μια κατασκευή πολύ πρόχειρη, η οποία αφορά κάποιους ανθρώπους, που μένουν εκεί, είτε περιστασιακά, είτε μέσα από τις οικογενειακές συνθήκες. Έχει μεγάλη σημασία όλος αυτός ο προσδιορισμός, γιατί τα τετραγωνικά από μόνα τους δεν είναι το βασικό κριτήριο.

Πρέπει να πούμε ότι πάσχει όλη αυτή η ιστορία από ένα μεγάλο πρόβλημα, που οφείλεται στο γεγονός ότι κατασπαταλήθηκαν, φαγώθηκαν τα χρήματα, που θα έπρεπε στην «Κοινωνία Της Πληροφορίας», στο πρόγραμμα αυτό να έχουν δοθεί για τη δορυφορική απεικόνιση, τη διαμόρφωση χωροταξικών δεδομένων, για να προσδιοριστούν οι χρήσεις γης και από κει, να έχουμε τις οικιστικές ζώνες, τα σχέδια πόλεων, να έχουμε τα ισοϋψή, να δούμε ποιοι έκαναν υπερβάσεις ύψους και να δούμε όλα αυτά τα πράγματα. Η έλλειψη του σχεδιασμού είναι αυτή που βασανίζει, διότι, που είναι οι δασικοί χάρτες; Με έξι δασικούς χάρτες σε όλη την Ελλάδα, προχωράμε, αυτή τη στιγμή, να προστατεύσουμε τα δάση. να προχωρήσουμε σε αναδασώσεις; Με έξι, όλους κι όλους, δασικούς χάρτες; Αυτή είναι η πραγματικότητα. Δεν μας είπατε το πλήθος των παραβάσεων που έχουν γίνει, όσο υπολογίζεται να είναι, όσοι είναι. Επίσης, με ποιες υπηρεσίες; Με τις πολεοδομίες, οι οποίες χαρακτηρίζονται από την ίδια την κυβέρνηση ή από τους αντικειμενικούς φορείς, από τους αντικειμενικούς κριτές, εν πάση περιπτώσει, με κάποια “standards”, ως διεφθαρμένες, κατά το πλείστον;

Είναι πάρα πολύ άσχημο να υπάρχει μια καμπάνια, που έχει γίνει σε πολιτικό επίπεδο, για τη διαφθορά στις πολεοδομίες με τους φακέλους, που δεν επιχειρήθηκε για δεκαετίας, να υπάρχει ηλεκτρονική μορφή και είναι μέσα σε κάποια κουτιά, όπου μπαινοβγαίνουν πλαστά ή πραγματικά έγγραφα, για να γίνονται τακτοποιήσεις και έτσι, «γεμίζουν τις τσέπες» κάποιοι. Έτσι, λοιπόν, το έντυπο το οποίο έχει δοθεί, σαφώς, χρήζει βελτιώσεων, αλλά είναι ένα βήμα. Τελικά, ένα ανολοκλήρωτο πολιτικά υποκείμενο προχωρεί σε ανολοκλήρωτες πολιτικές εφαρμογές. Αυτό διαπιστώνουμε, διότι πρέπει να έχεις μια ολοκληρωμένη στάση στα ζητήματα, για να δώσεις τις λύσεις.

Η υπηρεσία κατεδαφίσεων, θα μπορούσε να έχει ξεκινήσει από χρόνια να γκρεμίζει τα κουφάρια που υπάρχουν σε αιγιαλούς και σε άλλες περιοχές. Όμως, δεν τα κατεδαφίζει, καταρχήν, επιμερίζοντας το κόστος κατεδάφισης στους ιδιοκτήτες, σε αυτούς που τα έφτιαξαν. Δεν έχει προχωρήσει ούτε αυτό, δηλαδή, το αυτονόητο. Οι κίνδυνοι υποκειμενικότητας, μας δημιουργούν μεγάλη δυσπιστία ως προς την αποτελεσματικότητα, διότι μπορούν να στηθούν φάμπρικες ανά περιοχή, εάν συνεννοηθούν μεταξύ τους συγκεκριμένα πρόσωπα. Και εμείς συμφωνούμε, σε ό,τι αφορά το ρέμα, τον βιότοπο, το πραγματικό δάσος, τον Αιγιαλό, τους αρχαιολογικούς χώρους, διότι εκεί πρέπει να υπάρξει άμεση τακτοποίηση και, σαφώς, κατεδάφιση. Από την άλλη πλευρά όμως, ο τρόπος που έρχεται να εφαρμοστεί μια ιδέα τακτοποίησης, φάνηκε ότι ξεκινάει από τα δημοσιεύματα, με συγκεκριμένο οικονομικό στόχο. Όταν ξεκινάς να κάνεις μια ενέργεια με συγκεκριμένο οικονομικό στόχο, «τόσα μου λείπουν», άρα, «θα τα πάρω από αυτούς», καταλαβαίνετε, ότι δεν είναι σωστή ρύθμιση. Γίνεται άδικη για τους πραγματικά αναγκασμένους να παρανομήσουν, φτωχούς, αδύναμους οικονομικά συμπολίτες μας.

Οι έχοντες τα χρήματα να πληρώσουν τη νομιμοποίηση, έχουν το εξής ζήτημα να αντιμετωπίσουν: Ως γνωστόν τα παλαιά κτίσματα ήταν ζωής, δηλαδή, ο φέρων οργανισμός είχε αντοχές να αντέξει σεισμούς και καταστάσεις για 70, περίπου, χρόνια. Τα νεότερα είναι πιο καλά οπλισμένα. Αλλά, λαμβάνοντας υπόψη κάτι τέτοιο, δεν μπαίνει τυχαία το 40 - σαφώς και το 20 - και στην ουσία είναι παράταση ζωής μιας αυθαιρεσίας με μοναδικό αντίτιμο ως προς την πολιτεία την παροχή οικονομικών αποζημιώσεων, δηλαδή συγκεκριμένων προστίμων διατήρησης και ρύθμισης, διότι, ούτε καν η λέξη «διατήρηση», δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί με την νομική, συνταγματική ένια στην ευρεία της ανάλυση.

Αυτό το νομοσχέδιο, το οποίο θα δούμε πώς θα το ξεδιπλώσει στη συνέχεια η κυβέρνηση, σε επίπεδο αναδιατυπώσεων - γι' αυτό έχουμε σοβαρές επιφυλάξεις - έχει και άλλες διατάξεις μέσα. Πριν φτάσω σε αυτές όμως, πρέπει να δώσει ένα σοβαρό παράδειγμα, για το τι γίνεται με τις χρήσεις γης. Οι χρήσεις γης, που είναι μια διοικητική πράξη, που αποφασίζει, είτε ένα πολεοδομικό σχέδιο, ένα δημοτικό συμβούλιο, μπορεί να αλλάξουν. Σήμερα να λέμε ότι αυτή η περιοχή είναι δεσμευμένη, για να φτιάχνονται αθλοπαιδείες και αύριο να αλλάξει. Ακόμη και πλατείες, τις οποίες δεν έχει απαλλοτριώσει ένας δήμος, τις κάνει μετά από ενστάσεις ενδιαφερομένων, γιατί θέλουν τα χρήματά τους και λέει ότι «δεν μπορείτε να μας δεσμεύσετε απεριόριστα εσείς, διότι είπατε ότι είναι έτσι και για πάντα, χωρίς να κάνετε τίποτα μου δεσμεύετε εμένα τη γη μου». Επειδή οι χρήσεις γης μπορεί να έχουν μέσα αυθαίρετα, είναι ένα μεγάλο ζήτημα αυτό.

 

(Συνέχεια ομιλίας κ. Αλέξανδρου Χρυσανθακόπουλου, Ειδικού Αγορητή του ΛΑ.Ο.Σ.)

 

Πώς αντιμετωπίζουμε το θέμα; Είναι σωστό σε μια διοικητική απόφαση που είναι αυθαίρετη να λέμε γίνεται η κατεδάφιση. Πρέπει να εξεταστεί πολύ σοβαρά σε αυτές τις περιπτώσεις. Θέλουμε ειλικρινά να το επανεξετάσετε αυτό το σημείο του νόμου, διότι πολλά σχέδια έχουν γίνει και έχουν αλλάξει.

Στην Πάτρα ήταν μια πλατεία κοντά στη θάλασσα, η οποία είχε δεσμευτεί από το δήμο. Οι ιδιοκτήτες πούλησαν, πονηρά – πονηρά, γρήγορα τα οικόπεδά τους για να βάλουν μερικά χρήματα στην τσέπη, διότι η απαλλοτρίωση δεν τους συνέφερε. Πολύ έξυπνα έγινε απένταξη μετά από τον επόμενο κύκλο αγοραστών του χαρακτηρισμού της πλατείας και η μισή χτίστηκε. Αναφέρω ένα θέμα. Εκεί υπήρχε κερδοσκοπία και διαφθορά. Όμως, είναι μια περιοχή, όπου έχουν χτιστεί αυθαίρετα, όχι μέσα από σκοπιμότητα, όπως κατήγγειλα, αλλά γιατί είναι πρώτες κατοικίες. Και λοιπόν; Σε αυτές τις περιπτώσεις είναι άνθρωποι που απλά ήθελαν να βάλουν την οικογένειά τους μέσα, μιας και η οικία είναι συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα και υποχρέωση της πολιτείας. Άρα, η πολιτεία μπορεί να δείξει την ουσιαστική ανοχή απέναντι σε αυτές τις περιπτώσεις και να αντιμετωπίσει το θέμα διαφορετικά από τους άλλους που ανέφερα προηγούμενα και κερδοσκόπησαν με τέχνασμα. Τελείως διαφορετικά επίπεδα, τελείως διαφορετικά δεδομένα. Πρέπει, λοιπόν, σε αυτές τις περιπτώσεις να το επανεξετάσουμε.

Έρχομαι και στις άλλες διατάξεις του άρθρου 29, που αναφέρονται στους χώρους λατρείας και στο ισλαμικό τέμενος. Τυγχάνει να έχω συγκρουστεί με την Κυβέρνηση διαχρονικά γι’ αυτό. Κάποτε, ως Βουλευτής του ΠΑ.ΣΟ.Κ., συγκρούστηκα με τον κ. Φλωρίδη για το ζήτημα αυτό και καταψήφισα την συγκεκριμένη διάταξη. Επίσης, μου απάντησε σε ερωτήσεις στη συνέχεια ο Υπουργός Εξωτερικών, τότε, κ. Παπανδρέου, για το θέμα όταν τον ρώτησα τι γίνεται. Ευτυχώς, το τέμενος δεν έγινε στην Παιανία τότε για να κατεβαίνουν τα αεροπλάνα και να βλέπουν ότι είμαστε ισλαμική χώρα. Τώρα σχεδιάστηκε να γίνει στο Βοτανικό. Εμείς έχουμε κάθετη τοποθέτηση απέναντι στο μεγάλο αυτό έργο, που έχει ιδιαίτερη σημασία. Θα μπορούσαν να λειτουργήσουν μικρά, εγκεκριμένα, κατά αίρεση τεμένη, γιατί είναι πολλές οι ισλαμικές αιρέσεις και δεν μπορούν να συνυπάρχουν όλοι στον ίδιο χώρο, να διατηρηθούν μικρά και ευέλικτα, όπως είναι και η ιδεολογική σας προσέγγιση και για άλλα θέματα.  Μικρά και ευέλικτα και προσδιορισμένα, όχι απεριόριστα. Βέβαια, δεν υπάρχει πλέον ναοδομία, αλλά πρέπει να υπάρχει και σε αυτά ένα μέτρο για να γλιτώσουμε από τους μιναρέδες, γιατί υπάρχει μεγάλο και σοβαρό ζήτημα ότι όλη η Ευρώπη ανθίσταται στην εξέλιξη αυτών των φαινομένων και δεν αναφέρομαι μόνο στην Ελβετία, αναφέρομαι και στην Ελλάδα, γιατί και η Ελλάδα οφείλει να ανθίσταται.

Πρέπει να πούμε ότι αυτό είναι ένα σοβαρό ζήτημα για εμάς, που όχι μόνο θα το καταψηφίσουμε, αλλά θα αντισταθούμε στην εξέλιξή του με συνέπεια, γιατί θεωρούμε ότι ο συνεχής εξισλαμισμός της χώρας μας έχει πάρει ραγδαίες διαστάσεις. Θέλουμε να έχουν αυτοί οι άνθρωποι αυτούς τους οίκους, μικρούς, όμως, όχι αυτές τις μεγάλες κατασκευές.

Κλείνω λέγοντας ότι είναι ξεκάθαρο ότι υπάρχουν άρθρα, τα οποία σαφώς θα καταψηφίσουμε μέχρι το τέλος, αλλά και επί της αρχής, παρότι είναι δική μας ιδέα η νομιμοποίηση και την έχουμε παλέψει, εμείς θέλαμε να υπήρχαν πιο καθαροί όροι και ασφαλιστικές δικλείδες διαφάνειας. Θα το δούμε στα άρθρα μετά πώς αυτό θα μπορούσε να επιτευχθεί και εάν η Κυβέρνηση το συζητά. Τείνουμε, λοιπόν, προς την άρνηση ψήφιση επί της αρχής, επιφυλασσόμαστε και θα προχωρήσουμε μετά διεξοδικά τη συζήτηση.

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ (Πρόεδρος της Επιτροπής): Το λόγο έχει η κυρία Διώτη.

ΗΡΩ ΔΙΩΤΗ (Ειδική Αγορήτρια του ΣΥ.ΡΙΖ.Α.): Καταρχήν, κ. Υπουργέ, φέρνετε δύο σημαντικά νομοσχέδια, όπως είπε και ο κ. Μητσοτάκης, για άλλη μια φορά, χωρίς να υπάρχει ο χρόνος ούτε για διαβούλευση, έννοια στην οποία τόσο αρέσκεστε, αλλά δεν εφαρμόζετε, αλλά και μέσα στο κατακαλόκαιρο, που οι ρυθμοί αντίδρασης είναι πολύ χαμηλοί και σοβαρά ζητήματα περνάνε στα ψιλά των εφημερίδων. Έτσι, λοιπόν, παρόλο που ο μεγάλος ντόρος γίνεται για τα αυθαίρετα και λογικό αφού αφορά τις τσέπες πολύ κόσμου, κατά τη γνώμη μας, η πρώτη ενότητα για την περιβαλλοντική αδειοδότηση είναι σημαντικότερη και κρύβει παγίδες, όσο και εάν εσείς, ως Υπουργείο, επικαλείστε την μείωση της γραφειοκρατίας.

Ξεκινώ, λοιπόν, με το ερώτημα τι σημαίνει νομοθετικό πλαίσιο για την περιβαλλοντική αδειοδότηση; Γιατί δημιουργήθηκε και τι στόχο έχει; Νομίζω ότι δημιουργήθηκε για να προστατεύσει το περιβάλλον από τις παραγωγικές δραστηριότητες που μπορούν να το βλάψουν και όχι για να προστατεύσει τις δραστηριότητες και τα μεγάλα έργα από το περιβάλλον. Όπως αναφέρεται και στο νόμο 1650/1985 σκοπός του νόμου είναι η θέσπιση θεμελιωδών κανόνων και η καθιέρωση κριτηρίων και μηχανισμών για την προστασία του περιβάλλοντος, έτσι ώστε ο άνθρωπος, ως άτομο και ως μέλος του κοινωνικού συνόλου, να ζει σε ένα υψηλής ποιότητας περιβάλλον μέσα στο οποίο να προστατεύεται η υγεία του και να ευνοείται η ανάπτυξη της προσωπικότητάς του. Η προστασία του περιβάλλοντος, θεμελιώδες και αναπόσπαστο μέρος της πολιτιστικής και αναπτυξιακής διαδικασίας και πολιτικής, υλοποιείται κύρια μέσα από το δημοκρατικό προγραμματισμό.

Σε αυτό το σχέδιο νόμου δεν λέει πουθενά εάν εξακολουθεί να ισχύει ο σκοπός αυτός. Γιατί η περιβαλλοντική αδειοδότηση, πέρα από διαδικασία, είναι πολιτικό ζήτημα και δεν είναι στενά τεχνοκρατικό, όπως μπορεί να πιστεύει η σημερινή ηγεσία του Υπουργείου. Σε κάθε περίπτωση, βεβαίως, στο υπάρχον θεσμικό πλαίσιο υπάρχει ανάγκη για βελτιώσεις, γιατί ουσιαστικά δεν ήταν ικανή η διοίκηση να το τηρήσει ή δεν είχε τη θέληση και υπάρχει και ανάγκη για την αντιμετώπιση της γραφειοκρατίας και υπάρχει και ανάγκη για την αντιμετώπιση της αναξιοπιστίας των μελετών των περιβαλλοντικών επιπτώσεων και υπάρχει και ανάγκη πραγματικής προστασίας και τήρησης των περιβαλλοντικών όρων. Άρα, μέτρα προς αυτή την κατεύθυνση θα ήταν καταρχήν θετικά, αλλά και αυτονόητα.

Εδώ να κάνω μια παρατήρηση και μια παρένθεση ότι οι αριθμοί, τους οποίους επικαλέστηκε και ο Εισηγητής, που συμπεριλαμβάνονται στους πίνακες, σε ό,τι αφορούν την Ελλάδα, δεν είναι σωστοί, γιατί εάν κάποιος ρίξει μια ματιά στους πίνακες που έχει δώσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ουσιαστικά αναφέρονται αυτά που μας φέρατε σε αιτήσεις για μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων ακόμα και σε προκαταρκτικές μελέτες και όχι σε άδειες που έχουν δοθεί, γιατί οι άλλες χώρες αναφέρονται σε άδειες που έχουν πάρει τα άλλα κράτη.

Για εμάς αυτό που δεν είναι καθόλου αυτονόητο, αλλά θα έλεγα ότι είναι από δυσάρεστο έως απεχθές, είναι η απόσυρση της πολιτείας και η ανάθεση σε ιδιώτες και αγορές να ρυθμίσουν τα θέματα των μελετών, των αξιολογήσεων και των ελέγχων. Μιλάμε για δημόσιο και κοινωνικό συμφέρον και αυτό δεν μπορεί να ανατίθεται στον ιδιωτικό τομέα.

Επίσης, προκύπτουν ερωτήματα και ζητήματα που πρέπει να απαντηθούν για να μπορέσουμε να έχουμε μια συνολικότερη τοποθέτηση στην Ολομέλεια, διότι η βιασύνη του Υπουργείου, που δεν άφησε καθόλου χρόνο για διαβούλευση, δεν μπορεί να προηγείται από την προστασία του περιβάλλοντος. Βεβαίως, καταλαβαίνουμε ότι υπάρχουν υποψήφιοι επενδυτές, αλλά το περιβάλλον είναι περιουσία της κοινωνίας.

Καταρχήν, είναι μείζον ζήτημα ότι στο νομοσχέδιο, εάν εξαιρέσει κανείς μια αναφορά στο άρθρο 20, δεν υπάρχει καμία αναφορά στην περιβαλλοντική νομοθεσία. Το κείμενο, που έχουμε, έχει μια αγωνία να απαλλάξει έργα και δραστηριότητες από περιβαλλοντικά βαρίδια, για παράδειγμα, ως τέτοιο μπορεί να χαρακτηρίζεται η διαχείριση των αποβλήτων και χαρακτηρίζεται βεβαίως και από μεγάλη προχειρότητα.

Εδώ να κάνω μια παρατήρηση για τα απόβλητα. Κατά τη γνώμη μας, το άρθρο 15 είναι αρκετά σκανδαλώδες, είναι η εναρμόνιση της διαδικασίας της περιβαλλοντικής αδειοδότησης των διατάξεων της ενότητας 29 του άρθρου 186 του Καλλικράτη, που ουσιαστικά σημαίνει αφαίρεση αρμοδιοτήτων της Περιφέρειας στα θέματα του περιφερειακού σχεδιασμού των αποβλήτων, στη διαχείριση των απορριμμάτων με λίγα λόγια και μεταφορά τους στις αποκεντρωμένες διοικήσεις.

 

(Συνέχεια ομιλίας κυρίας ΔΙΩΤΗ ΗΡΟΥΣ)

Το ζήτημα του περιφερειακού σχεδιασμού που δίνεται στο γραμματέα της αποκεντρωμένης διοίκησης δημιουργώντας υπερσυγκεντρωτισμό και αδιαφάνεια, παρακάμπτοντας τη γνώμη του περιφερειακού συμβουλίου, για θέματα που έχουν γίνει μάχες και που προφανώς θα δοθούν και στο μέλλον.

Άλλο ερώτημα που προκύπτει διαβάζοντας την αιτιολογική, είναι πως το καινούργιο αυτό νομοθετικό πλαίσιο θα γίνει λειτουργικό, όπως λέει, εντός Σεπτεμβρίου.

Πώς θα γίνει αυτό, εφόσον όλα παραπέμπονται σε υπουργικές αποφάσεις στο μέλλον; και μάλιστα το σημαντικό, δηλαδή η κατάταξη των έργων, οι προδιαγραφές των φακέλων περιβαλλοντικής αδειοδότησης και οι εξουσιοδοτικές πράξεις, όπως λέει το άρθρο 14, θα είναι αρμοδιότητα της διεύθυνσης που θα δημιουργηθεί μέσα σ' ένα χρόνο από τη δημοσίευση του νόμου. Μέχρι τότε δεν θα υπάρχει στη χώρα διαδικασία περιβαλλοντικής αδειοδότησης δηλαδή; Πώς ακριβώς θα  τοποθετηθούμε γι’ αυτό, εφόσον δεν υπάρχει περιεχόμενο στο νόμο; Δηλαδή το περιεχόμενο της περιβαλλοντικής αδειοδότησης που θα προσδιοριστεί στο μέλλον; Γι' αυτό θα τοποθετηθούμε εδώ;

Προτού προχωρήσω σε σημαντικές επισημάνσεις για την περιβαλλοντική αδειοδότηση, όπως έχουν γίνει και από την Αριστερά κατά καιρούς, αλλά και από  περιβαλλοντικές οργανώσεις που έχουν δουλέψει με αυτά τα ζητήματα, θα ήθελα δύο επιπλέον διευκρινίσεις. Τι σημαίνει -το ζήτησε και ο εισηγητής της Ν.Δ.- ότι δεν τα γνωμοδοτεί η δασική  υπηρεσία όταν πρόκειται για έργα εντός σχεδίων και εντός οικισμών; Ποιος θα γνωμοδοτήσει τα αντικείμενα αρμοδιότητας της δασικής υπηρεσίας; Για παράδειγμα υπάρχουν πάρκα και άλση στην Αθήνα χαρακτηρισμένα ως εκτάσεις δασικές που διέπονται από τη δασική νομοθεσία. Στην περίπτωση φακέλου έργου που θίγει αυτές τις εκτάσεις, θα ήθελα να μας διευκρινίσετε τι γίνεται και ποιος γνωμοδοτεί για το τι προβλέπει η δασική νομοθεσία και τι ισχύει στη συγκεκριμένη περίπτωση; Το ίδιο ισχύει και για την αρχαιολογική υπηρεσία σε αντίστοιχα πεδία και περιμένουμε διευκρινίσεις απ' αυτό.

Επιπλέον, θα θέλαμε να μας διευκρινίσετε τι σημαίνει ότι καταργείται η μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων για τις κεραίες κινητής τηλεφωνίας όπου, όπως γνωρίζετε, έχουν γνωστές επιπτώσεις και πολλές φορές έχουν δημιουργήσει κοινωνική αναταραχή, όπως και κατάργηση των μελετών περιβαλλοντικών επιπτώσεων για χώρους στάθμευσης που επίσης είναι θέματα πάνω στα οποία έχουν υπάρξει κοινωνικές αντιδράσεις. Στην Αθήνα για παράδειγμα έχουν δημιουργηθεί κινήματα για τη διάσωση ελάχιστων νησίδων πρασίνου που απειλούνται άμεσα από ένα πάρκινγκ που μάλιστα με μία νομοθεσία που μας έχει «ξεμείνει» από την Ολυμπιάδα και πρέπει να καταργηθεί.

Πείτε μας, επίσης για την κατάργηση μελετών περιβαλλοντικών επιπτώσεων των σταθμών διοδίων που οι εταιρείες στον αυτοκινητόδρομο φτιάχνουν όπως θέλουν και όπου θέλουν καθ' όλο το μήκος των δρόμων. Προφανώς, όπως λέτε μέσα και δεν θα αναφερθώ στην ευρωπαϊκή οδηγία, γιατί οι ευρωπαϊκοί δρόμοι δεν έχουν σταθμούς διοδίων ανά δέκα χιλιόμετρα.

Όπως είπα και στην αρχή, υπήρξαν όντως προβλήματα στην εφαρμογή των νόμων για την περιβαλλοντική αδειοδότηση, εξαιτίας ζητημάτων όπως:  η αξιοπιστία των μελετών, η ορθή γνωμοδότηση των αρμόδιων φορέων, η συμμετοχή των πολιτών, οι έλεγχοι τήρησης των περιβαλλοντικών όρων, η διάθεση της διοίκησης και ούτω καθεξής. Είναι όμως κοινό μυστικό ότι μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων, λόγω της εξάρτησης του μελετητή από τον ανάδοχο, μιας και αυτός τον προσλαμβάνει και αυτός τον πληρώνει, σε πάρα πολλές περιπτώσεις δεν είναι αξιόπιστες και αντικειμενικές και είναι και ανεπαρκείς ως προς τις προτεινόμενες λύσεις για τα περιβαλλοντικά προβλήματα που δημιουργεί το έργο.

 Βεβαίως και άλλες σημαντικές αιτίες σας έχουν αναφερθεί και έχουν καταγραφεί και σας είναι γνωστές. Κάποιες από αυτές είναι: το χαμηλό κόστος πολλών μελετών περιβαλλοντικών επιπτώσεων, η ανεπάρκεια των υποχρεωτικών προδιαγραφών, η απουσία νομικά κατοχυρωμένης περιβαλλοντικής ευθύνης όλων των εμπλεκομένων στη διαδικασία, η απουσία ελεγκτικών μηχανισμών που θα επιβάλλουν την τήρηση των περιβαλλοντικών όρων και ούτω καθεξής. Είναι επίσης γνωστά τα προβλήματα, όπως ότι οι αδειοδοτούσες αρχές καλούνται να εξετάσουν και να αξιολογήσουν ένα δυσανάλογο αριθμό έργων σε σχέση με τις πρακτικές τους δυνατότητες. Το τεράστιο, επίσης, ζήτημα της ανάπτυξης έργων και δραστηριοτήτων χωρίς γενικό χωροταξικό σχεδιασμό, στρατηγική και περιβαλλοντική εκτίμηση κ.α. Επιφυλασσόμαστε για την Ολομέλεια να τοποθετηθούμε πιο ολοκληρωμένα και με προτάσεις, αλλά πιστεύουμε  ότι πραγματικά εάν υπάρχει ενδιαφέρον της πολιτείας για την προστασία του περιβάλλοντος και όχι για την προστασία των επιχειρήσεων που θα κερδοσκοπήσουν επί του περιβάλλοντος, υπάρχουν μερικά κρίσιμα ζητήματα που θα έπρεπε να ενταχθούν σε ένα σχέδιο νόμου και βασικότερο όλων είναι ο δημόσιος και κοινωνικός έλεγχος.

Περαιτέρω, κατοχύρωση της ανεξαρτησίας των μελετών περιβαλλοντικών επιπτώσεων γενικότερα του ελεγκτή από τον ελεγχόμενο, η ανάληψη … για έργα με σημαντικές επιπτώσεις από δημόσιες υπηρεσίες, φορείς ή και ερευνητικά κέντρα, η διαμεσολάβηση και η εγγύηση του δημοσίου για μελέτες που αναθέτονται σε ιδιώτες μελετητές και γενικότερα μια δημόσια διαδικασία αξιόπιστη και όχι μια ιδιωτική και ανεξέλεγκτη.

Το υπουργείο, αντίθετα, περνάει στους ιδιώτες και την εκπόνηση και την αξιολόγηση, ενώ ταυτόχρονα αποδυναμώνεται και αποστελεχώνεται όλος ο δημόσιος τομέας και όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στο άρθρο 15 «μόνο όταν υπάρχει τεκμηριωμένη αιτιολογία η αρμόδια υπηρεσία του Υπουργείου μπορεί να αξιολογεί».

Άλλο βασικό ζήτημα για το οποίο επιφυλασσόμαστε να αναφερθούμε στη συζήτηση στην Ολομέλεια είναι το σημαντικό ζήτημα της περιβαλλοντικής ευθύνης του μελετητή και  του αναδόχου επί αυτών που μελετώνται, που αξιολογούνται και που υλοποιούνται. Εν κατακλείδι, αλλαγές μεν, αλλά στην κατεύθυνση που λέει ότι χρειαζόμαστε πλαίσιο που να λειτουργεί συνολικό σχέδιο, περιεχόμενο και τα κατάλληλα εργαλεία για την προστασία του περιβάλλοντος, η οποία να υπενθυμίσω ότι είναι ευθύνη της πολιτείας κατά το σύνταγμα. Ταυτόχρονα, χρειάζεται απεμπλοκή από τη γραφειοκρατία και τις διαπλοκές χωρίς να θίγεται  η ουσία για την οποία δημιουργήθηκε αυτή νομοθεσία και στην Ευρώπη και στην Ελλάδα και αυτή η ουσία είναι η προστασία. Σε αυτό το σχέδιο αυτό δεν υπάρχουν.

Περνάω στο κομμάτι των αυθαιρέτων. Κατά τη γνώμη μας, είναι ηλίου φαεινότερον ότι και η τρέχουσα νομοθετική προσπάθεια «τακτοποίησης» των αυθαιρέτων κτισμάτων κατασκευών, έχει καθαρά εισπρακτικό χαρακτήρα νομιμοποιώντας παρανόμως με την καταβολή μικρότερων έως υπέρογκων προστίμων τόσα όσων βρίσκονται εντός και όσων βρίσκονται εκτός σχεδίων πόλεων και οικισμών. Το γεγονός ότι σε παράγραφο 3 του άρθρου 23 το ΥΠΕΚΑ βάζει δήθεν κόκκινες γραμμές για κτίσματα σε δασικές, αρχαιολογικούς χώρους, αιγιαλούς, δημόσια κτήματα και ούτω καθεξής δεν κάνει καμία διαφορά για δύο λόγους: Ο πρώτος είναι ότι οι προβλέψεις εξαίρεσης, αυτές οι εξαιρέσεις δεν είναι καινούργιες, αλλά υπήρχαν από το νόμο Τρίτση του 1983 το μοναδικό ίσως νόμο του «σοσιαλιστικού» ΠΑ.ΣΟ.Κ. που επιχείρησε να βάλει μια τάξη στην αυθαιρεσία της δόμησης εξετάζοντας σφαιρικά το θέμα και μεριμνώντας γενικότερα για πολεοδομικό σχεδιασμό.

Δεύτερον, όσο οι ουσιαστικοί έλεγχοι σύμφωνα και με την παροχή του νομοθέτη δεν είναι εφικτή στο 100% των αυθαιρέτων κτισμάτων που, όπως άλλωστε συνέβη και με τους υμιυπαίθριους χώρους, τότε κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά ότι αυτή η κόκκινη γραμμή δεν θα ξεπεραστεί. Άλλωστε, στην παράγραφο 3 του άρθρου 27 ο νομοθέτης αναφέρει ότι η αρμόδια πολεοδομική υπηρεσία ελέγχει δειγματοληπτικά ποσοστό τουλάχιστον 5% των δηλώσεων που υποβλήθηκαν. Με το υπόλοιπο 95% των υποβληθέντων δηλώσεων, όπως και με τα μη δηλωθέντα αυθαίρετα για τα οποία θα κουβεντιάσουμε αύριο τι γίνεται; Δεν πρόκειται λοιπόν περί τακτοποίησης, όπως το νομοσχέδιο θέλει να δηλώνει, αλλά για άλλη μια φορά μια προσπάθεια παράνομης νομιμοποίησης αφού όπως πρόσφατα διάφοροι μηχανικοί έχουν υποστηρίξει ότι ο χρόνος περάτωσης των 20 ετών ή 40 ετών αναλόγως δεν ξεπερνά το προσδοκώμενο μέσο όρο ζωής του αυθαίρετου.Επιπρόσθετα, δεν καθορίζεται τι θα συμβεί μετά από αυτά τα έτη μετά δηλαδή την παρέλευση των, 20-40 ετών. Τα δε πρόστιμα, ειδικά για τους μικρούς ιδιοκτήτες είναι εξοντωτικά.

 Νομίζω ότι όλα αυτά που έχετε πει, κύριε Υπουργέ, μετά την ανάληψη των καθηκόντων σας είναι δηλωτικά για το τι θα γίνει με τη λεγόμενη «Πράσινη πολιτική και ανάπτυξη» που από την αρχή δεν ήταν και επιλογή. Πλέον αυτή μας η εκτίμηση ότι δεν ήταν επιλογή η «πράσινη» πολιτική επιβεβαιώνεται και πανηγυρικά, καθώς με το παρόν νομοσχέδιο και τις επιμέρους ρυθμίσεις, τόσο του πρώτου κεφαλαίου όσο και του δεύτερου,υπονομεύεται ένα υπό εξέλιξη έργων που το περιβάλλον περίμενε χρόνια. Η σύνταξη του Εθνικού Κτηματολογίου και των δασικών χαρτών που θα αναδείκνυαν πόσα είναι και πού είναι τα αυθαίρετα κτίσματα, πόσα από αυτά βρίσκονται σε προστατευόμενες και καταπατημένες εκτάσεις, ποσά βαρύνονται με προκλητικές πολεοδομικές παραβάσεις που τα καθιστούν άμεσα κατεδαφιστέα και πόσα καλύπτουν πραγματικές κοινωνικές ανάγκες;

 Πάνω απ' όλα είναι το έργο που θα επιτρέψει το χωροταξικό και πολεοδομικό σχεδιασμό αποτελούν τα βασικά ζητούμενα για μια σωστή πολεοδόμηση. Θα σας αναφέρω ένα παράδειγμα. Υπάρχουν σήμερα ΣΧΟΟΑΠ που έχουν κατατεθεί από τους πρώην Καποδιστριακούς δήμους από το 2009 ή παλαιότερα η τύχη της έγκρισης των οποίων αγνοείται. Ένα παράδειγμα από τη δική μου περιοχή είναι στο ΣΧΟΟΑΠ του πρώην δήμου Ευρυμενού. Υπάρχει ένας παραθαλάσσιος οικισμός εκεί που λέγεται «Αλεξανδρινή». Ακόμα περιμένουν, διότι ενώ δεν ήτανε «ΝΑΤURA» θεωρήθηκαν «ΝΑΤURA» λίγο πριν την παραλαβή των τίτλων ιδιοκτησίας. Ο οικισμός είχε εκατό μόνιμους κατοίκους και 375 περίπου  οικογένειες παιρνούν τους θερινούς μήνες εκεί. Εμπίπτει, κύριε Υπουργέ, αυτός ο οικισμός στις περιπτώσεις παραγράφου 3 του άρθρου 23; Είναι σε βιότοπο ή δεν είναι και αν είναι τελικά τι θα κάνετε; θα γκρεμίσετε 300 σπίτια; κι αν δεν είναι, γιατί εκκρεμεί ακόμη η έγκριση του ΣΧΟΟΑΠ και άλλα τόσα ερωτήματά σας δώσουν οι συνάδελφοί μου όταν θα κουβεντιάσουμε για τα άρθρα.

Επιπλέον, οι δασικοί χάρτες δεν έχουν ολοκληρωθεί στο σύνολό τους, τα αγροτικά σχέδια και οι χρήση γης ακόμη τελούν υπό γενική και νεφελώδη συζήτηση. Το δε Εθνικό Κτηματολόγιο  δεν έχει ακόμη δρόμο μπροστά του για να ολοκληρωθεί.

 

 

 

 

 

 

 

(Συνέχεια ομιλίας της κυρίας Ηρώς Διώτη, Ειδικής Αγορήτριας του ΣΥ.ΡΙΖ.Α.)

 

 

Επίσης, μια παρένθεση: «το ΕΤΕΠΣ παλαιότερα, το Ταμείο Δασών μετά και το Πράσινο Ταμείο σήμερα, γίνεται περιβαλλοντικό ισοζύγιο». Είναι ωραία η χρήση των λέξεων, που χρησιμοποιεί το ΠΑ.ΣΟ.Κ.. Ποτέ κανείς δεν έμαθε, τι υποτίθεται ότι, έχει γίνει με τα χρήματα, που έχουν κατατεθεί σε όλα αυτά τα ταμεία και έχουμε ασκήσει δεόντως την κριτική μας και στο νομοσχέδιο Πράσινο Ταμείο και σε άλλα σχετικά νομοθετήματα. Εάν χρηματοδοτήθηκαν περιβαλλοντικές δράσεις ή χρηματοδοτήθηκαν περιβαλλοντικές αποκαταστάσεις.

Εάν δει κανείς, ποιοι άλλοι στόχοι συμπεριλαμβάνονται στον εφαρμοστηκό νόμο του μεσοπρόθεσμου, θα δει σύντομα ότι, και οι δήθεν «κόκκινες γραμμές» του νομοσχεδίου, μπορεί να είναι τελικά και «ροζ». Όταν έχεις λάβει απόφαση, να ξεπουλήσεις εν γιαλό, δεν νομίζω ότι, το αυθαίρετο κτίσμα σε αυτόν θα προβληματίσει ιδιαίτερα. Το πολύ πολύ, να έχουμε τότε ένα νέο κύμα μιας νέας τακτοποίησης όσων αυθαιρέτων δεν χώρεσαν στις τρέχουσες ρυθμίσεις. Άρα, κι άλλα έσοδα εξυπηρέτησης στόχων μεσοπρόθεσμου ή μήπως το ΠΑ.ΣΟ.Κ., τελικά, θα ενδώσει στην Πράσινη Ανάπτυξη και τα χρήματα από το ενιαίο ειδικό πρόστιμο, θα πάνε για το περιβάλλον; Επιτρέψτε μου, να πιστεύω ότι, θα συμβεί το πρώτο και θα οδηγηθούμε σε μια νέα γενιά αυθαιρέτων και όχι στο να κλείσει αυτό το μελανό κεφάλαιο της χώρας μας.

Ο νόμος 720 του 1977 και ο 3044 του 2002 κατέπεσαν μετά από σχετικές αποφάσεις στην ολομέλεια του ΣΤΕ. Προφανώς, θα πέσει κι αυτό το νομοθέτημα.

Φυσικά, καταψηφίζουμε και το πρώτο και το δεύτερο κεφάλαιο. Σας ευχαριστώ.

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ (Πρόεδρος της Επιτροπής): Ευχαριστούμε την κυρία Ηρώ Διώτη.

Πρέπει, σ' αυτό το σημείο να σας πω ότι, έχει σταλεί από το δήμο του Ηρακλείου και μια εισήγηση για το υπό συζήτηση νομοσχέδιο. Έχει φωτοτυπηθεί και είναι στη διάθεσή σας.

Το λόγο έχει ο κ. Υπουργός.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ (Υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής): Ευχαριστώ πολύ, κ. Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, νομίζω ότι, το πιο σωστό σημείο αφετηρίας για τη συζήτηση για το νομοσχέδιο είναι αυτό, το οποίο ειπώθηκε απ’ όλους τους ομιλητές ανεξάρτητα πολιτικής παράταξης, που είναι ότι: ουδείς είναι ευχαριστημένος με την περιβαλλοντική αδειοδότηση στη χώρα μας σήμερα, όπως επίσης και ουδείς είναι ευχαριστημένος με τον τρόπο, αντιμετωπίσουμε τα αυθαίρετα.

Άρα, λοιπόν, το «γιατί» σε αυτό το νομοσχέδιο είναι πάρα πολύ απλό. Είναι, γιατί στην πράξη έχουμε ένα σύστημα, το οποίο κάθε άλλο παρά προστατεύει το περιβάλλον. Υπό το μανδύα της περιβαλλοντικής αδειοδότησης στην πράξη έχει ένα εξαιρετικά πολύπλοκο σύστημα δημιουργίας μελετών. Είναι ένα μελετοκεντρικό σύστημα, αλλά με ελάχιστη θετική επίπτωση στο περιβάλλον. Γι' αυτό, λοιπόν, καταθέτουμε αυτό το νομοσχέδιο με στόχο, να βάλουμε ξεκάθαρους κανόνες και διαφάνεια. Με στόχο να έχουμε ταχύτερες διαδικασίες αδειοδότησης, ουσιαστική περιβαλλοντική προστασία με παρακολούθηση της εγκατάστασης, της λειτουργίας, καθόλη την διάρκεια της λειτουργίας της, μέσα απ’ την αναβάθμιση και την ενδυνάμωση του ρόλου του περιβαλλοντικού ελέγχου.

«Ξεκάθαροι κανόνες και διαφάνεια» σημαίνει, πολύ απλά, «να κατατάσσουμε τα έργα και τις δραστηριότητες σε κατηγορίες βαρύτητας, ανάλογα με τις επιπτώσεις στο περιβάλλον Α1, Α2 και Β σύμφωνα με τα κριτήρια της σχετικής ευρωπαϊκής οδηγίας. Για ένα πολύ μεγάλο αριθμό δραστηριοτήτων, πλέον, θα εκδίδονται πρότυποι περιβαλλοντικοί όροι, τους οποίους πρέπει να τηρεί η κατάσταση, χωρίς ν’ απαιτείται διεξαγωγή μελέτης. Είναι ελληνική πρωτοτυπία ο αριθμός των μελετών περιβαλλοντικών επιπτώσεων, που έχουμε στη χώρα μας, όπως το αποδεικνύουν και τα στοιχεία.

Δεύτερον, σαφής καθορισμός του περιεχομένου των μελετών και των απαιτούμενων δικαιολογητικών ανά υποκατηγορία και ανά ομάδα έργων και δραστηριοτήτων, όπως επίσης και του περιεχόμενου των αποφάσεων έγκρισης περιβαλλοντικών όρων.

Οι προεπιλεγμένες απαντήσεις χρησιμοποιούνται σε όλη την Ευρώπη, είναι σημαντικές και έτσι αποθαρρύνουμε την γνωστή δημιουργία μελετών - όπως ειπώθηκε και από κάποιον ομιλητή - απλής αντιγραφής της μίας από την άλλη και να έχουμε μια αντικοινωνική διαδικασία, με την οποία μπορεί κανείς να συγκρίνει.

Ανάρτηση των αποφάσεων έγκρισης περιβαλλοντικών όρων στο διαδίκτυο, προκειμένου κάθε ενδιαφερόμενος πολίτης ή οργανισμός ν’ αποκτήσει πλήρη λεπτομερή και ανεμπόδιστη πρόσβαση γνώσης των αποφάσεων. Ταυτόχρονα, επιχειρούμε, να επιταχύνουμε τις διαδικασίες μειώνοντας τις δραστηριότητες για τις οποίες απαιτείται αδειοδότηση περιβαλλοντική, καταργώντας τις συνυπογραφές άλλων Υπουργών - είναι μια διαδικασία, που συνήθως διαρκεί δύο με τρεις μήνες, ξέρουμε ότι οι συνυπογραφές είναι ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα στη χώρα μας -, καταργώντας τις αλληλεπικαλυπτόμενες αδειοδοτήσεις - δεν υπάρχει λόγος να υπάρχει μια διάθεση χρημάτων, όταν υπάρχει μια συνολική περιβαλλοντική άδεια και μπορεί να καλύπτεται σε αυτό, αυτές οι άδειες ενσωματώνονται στην απόφαση έγκρισης περιβαλλοντικών όρων. Αποφόρτιση των υπηρεσιών: εδώ έχει γίνει μια πολύ μεγάλη συζήτηση για το ρόλο των ιδιωτών. Πρέπει, να σας πω ότι, οι ίδιες οι υπηρεσίες μας ζητούν, να βοηθηθούν από εξωτερικούς αξιολογητές πιστοποιημένους, οι οποίοι λειτουργούν επικουρικά και οι οποίοι εισηγούνται σε αρμόδιες υπηρεσίες το σχέδιο απόφασης έγκρισης περιβαλλοντικών όρων.

Η υποχρέωση σύνταξης απόφασης έγκρισης περιβαλλοντικών όρων, ανεξαρτήτως του εάν έχουν γνωμοδοτήσει όλοι οι συναρμόδιοι φορείς. Αυτό είναι ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα, εξαιτίας του οποίου καθυστερούσαν οι αποφάσεις, γιατί περίμενε έναν φορέα, ο οποίος έκανε μήνες και καμιά φορά χρόνια, για να γνωμοδοτήσει.

Βέβαια, το πιο σημαντικό απ' όλα: η ηλεκτρονική υποβολή της μελέτης. Όλα τα στάδια της αδειοδότησης γίνονται ηλεκτρονικά και κάθε έργο ή δραστηριότητα λαμβάνει μια περιβαλλοντική ταυτότητα. Αυτή η περιβαλλοντική ταυτότητα ακολουθεί τη δραστηριότητα σε όλη τη διάρκεια της ζωής της, συμπληρώνεται με τα όποια πρόστιμα, τις όποιες διοικητικές κυρώσεις, τις εκθέσεις επιθεωρήσεων, τις μετρήσεις εκπομπών και αυτό το ηλεκτρονικό σύστημα είναι απολύτως ελεύθερα διαθέσιμο στο κοινό.

Αυξάνουμε στα δέκα χρόνια τη διάρκεια ισχύος των περιβαλλοντικών όρων, συγκροτούμε συμβούλιο περιβαλλοντικής αδειοδότησης και πιστεύουμε ότι, με τη διαδικασία αυτή οι αδειοδοτήσεις για έργα κατηγορίας Α1, που είναι από το ΥΠΕΚΑ, θα ολοκληρώνονται σε έξι μήνες, ενώ για έργα κατηγορίας Α2, από την αποκεντρωμένη διοίκηση, σε τέσσερις μήνες.

Μειώνουμε δραστικά τον όγκο των φακέλων και έτσι με τον τρόπο αυτό πετυχαίνουμε ταυτόχρονα το να περάσουμε τη μεταφορά του βάρους της περιβαλλοντικής ευθύνης από την εκ των προτέρων αδειοδότηση και έγκριση περιβαλλοντικών όρων στη συνεχή παρακολούθηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων, γιατί συχνά απλώς εξαντλείται η διοίκηση στο να δώσει μια μελέτη περιβαλλοντικών όρων και στη συνέχεια ν’ αφήσει τη δραστηριότητα, να τραβήξει το δρόμο της, χωρίς ποτέ να ελέγξει, εάν τηρούνται αυτοί οι όροι, εάν επιβαρύνεται το περιβάλλον ή όχι και, ταυτόχρονα, να δώσουμε μια μεγαλύτερη ισχυροποίηση στους ελεγκτικούς μηχανισμούς με την ενδυνάμωση του ρόλου της Ειδικής Υπηρεσίας Επιθεωρητών Περιβάλλοντος.

Όλα τα έργα και οι δραστηριότητες θα υπόκεινται σε τακτικές και έκτακτες επιθεωρήσεις με αυτοψία στην βάση ενός εθνικού προγράμματος επιθεωρήσεων και ελέγχων, με υποχρεωτική διεξαγωγή τακτικών περιοδικών περιβαλλοντικών επιθεωρήσεων με αυτοψία και σε μεγάλα έργα υποδομών, όπως οι αυτοκινητόδρομοι, έλεγχο στη φάση κατασκευής, ενώ στις βιομηχανικές δραστηριότητες, υποχρεωτικά, έλεγχο ανά τακτά χρονικά διαστήματα κατά τη λειτουργία τους.

Περιοχές νατούρα: ειδική μέριμνα ώστε οι προστατευόμενες περιοχές να έχουν ειδική οικολογική μελέτη για τα έργα και τις δραστηριότητες, που λαμβάνουν χώρα και αυτοψία κατά την αδειοδότηση.

Κλείνω αυτό το πρώτο κομμάτι λέγοντας ότι, θέλουμε το νέο πλαίσιο για την περιβαλλοντική αδειοδότηση, να είναι σε ισχύ από το Σεπτέμβριο. Αντιλαμβάνομαι πολύ καλά την παρατήρηση, που γίνεται ότι, πολλά θα εξαρτηθούν από την ίδια την εξειδίκευση της κατηγοριοποίησης. Το ΥΠΕΚΑ θα δώσει το συντομότερο δυνατό μια πρώτη κατηγοριοποίηση, ώστε να είναι σαφές το, τι κατηγοριοποιούμε και σε ποια ακριβώς κατηγορία και να μπορέσουμε, να οδηγήσουμε και όσους είναι, να καταρτίσουν μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων στη σωστή κατεύθυνση.

Έρχομαι στο δεύτερο κεφάλαιο του νομοσχεδίου, το θέμα της ρύθμισης αυθαιρέτων. Είναι, χωρίς αμφιβολία, ένα εξαιρετικά δύσκολο ζήτημα, που μας φέρνει αντιμέτωπους με πολλά ερωτήματα και πολλούς προβληματισμούς. Εδώ, έχουμε δύο επιλογές. Η μία είναι, απλώς, να κάνουμε αυτό, το οποίο είναι το εύκολο, που είναι: να αγνοήσουμε μια κατάσταση και να προχωρήσουμε, σαν να μη συμβαίνει απολύτως τίποτα. Αυτή είναι μια επιλογή: να αγνοήσουμε το πρώτο εντελώς.

Μια δεύτερη επιλογή είναι να το αντιμετωπίσουμε. Μπορούμε, να το αντιμετωπίσουμε γκρεμίζοντας 1 εκατ. αυθαίρετα; Είναι προφανές ότι όχι. Μπορούμε, να δούμε με περισσότερη προσοχή και λεπτομέρεια, για τι είδους αυθαιρεσίες μιλάμε; Διότι, είναι προφανές ότι, η αυθαιρεσία δεν αφορά μόνο μεγάλες εξοχικές κατοικίες και βίλες. Αφορά, στη συντριπτική πλειοψηφία, σε κοινά κτίσματα - καμιά φορά πρώτες κατοικίες -, αφορά καμιά φορά σε εγκαταστάσεις και επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας. Βέβαια, η ευθύνη γι’ αυτή την κατάσταση ανήκει σε πολλούς, με την πολιτεία να έχει μια πολύπλοκη, πολλές φορές ασαφή ανύπαρκτη νομοθεσία, χωρίς χωρικό σχεδιασμό, χωρίς χωροταξικά και σχέδια χρήσεων γης και αυτό, να οδηγεί σε μια συγκεκριμένη νοοτροπία από τον πολίτη, η οποία μαζί με την απουσία ελέγχων οδηγεί στις παρεμβάσεις, που γίνονται σε τοπικό επίπεδο.

 

 

(Συνέχεια ομιλίας κ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, Υπουργού Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής)

 

Εδώ λοιπόν επιχειρούμε να φέρουμε μια προσέγγιση, η οποία ακολουθεί και διασφαλίζει μία σειρά από αρχές. Καταρχήν, ότι όσοι έχουν αυθαιρετήσει, θα πληρώσουν προφανώς και για λόγους κοινωνικής δικαιοσύνης. Δεύτερον, η περιβαλλοντική επιβάρυνση από την αυθαιρεσία θα αντισταθμιστεί στο βαθμό που αυτό γίνεται μέσα από μια οργανωμένη παρέμβαση που θα οδηγεί στη δημιουργία ενός περιβαλλοντικού ισοζυγίου και άρα αποκατάστασης διαφύλαξης του χώρου. Τρίτον, ότι θα προδιαγράψουμε και θα υλοποιήσουμε αξιοποιώντας για πρώτη φορά κάθε τεχνολογικό μέσο που σήμερα έχουμε πολύ περισσότερο από ποτέ, μια πρακτική που θα οδηγήσει αν όχι στην οριστική αποτροπή, τουλάχιστον στην ελαχιστοποίηση του φαινομένου της αυθαίρετης δόμησης. Στην πράξη, είναι η πρώτη ρύθμιση μετά από την περίφημη ρύθμιση Τρίτση πριν από τριάντα περίπου χρόνια. Στο μεσοδιάστημα υπήρχαν και άλλες απόπειρες, παρεμβάσεις σε πρόστιμα και νομοθεσία που η πράξη αποδεικνύει ότι δεν απέδωσαν. Άρα, λοιπόν, σήμερα το ζητούμενο είναι να προχωρήσουμε με κανόνες, αλλά κάνοντας αυτό που θεωρείται αυτονόητο, δηλαδή τη διαρκή παρακολούθηση και καταστολή του φαινομένου.

Προσπαθούμε, λοιπόν, να ξεπεράσουμε τη βασική αιτία στην αποτυχία προηγούμενων ρυθμίσεων που ήταν ο αποκλειστικά οικονομικός, αν θέλετε εισπρακτικός χαρακτήρας, που ούτε συνέβαλε ούτε ολοκλήρωσε περιβαλλοντικές και πολεοδομικές αντισταθμιστικές ρυθμίσεις και γι' αυτό κεντρικό στοιχείο στο σχέδιο νόμου παρουσιάζουμε, είναι η επίτευξη του περιβαλλοντικού και πολεοδομικού ισοζυγίου. Είναι προφανές ότι δεν αγνοούμε το γεγονός ότι στη σημερινή κατάσταση της χώρας τα έσοδα που θα προκύψουν είναι σημαντικά, αλλά τα έσοδα αυτά δεν είναι το πρώτο ούτε και το μοναδικό κριτήριο με βάση το οποίο φέρνουμε αυτό το σχέδιο.

Το νομοσχέδιο εισάγει τρεις πολύ αυστηρές ρήτρες. Καταρχάς κάνει ένα σαφέστατο διαχωρισμό των αυθαιρέτων σε αυτά που είναι σε ευαίσθητες περιοχές και σε αυτά που μπορούν να ρυθμιστούν. Εξαιρούνται και είναι κατεδαφιστέες κατασκευές που προκαλούν ανεπανόρθωτη περιβαλλοντική βλάβη, δηλαδή μέσα σε δάση, ρέματα, αιγιαλό, αρχαιολογικούς χώρους κ.λπ.. Δεύτερον, από 1.1.2012 όλα τα ακίνητα δεν θα μπορούν να μεταβιβάζονται χωρίς τη υπεύθυνη δήλωση του ιδιοκτήτη και τη δήλωση του μηχανικού που βεβαιώνει ότι δεν υπάρχει αυθαίρετη κατασκευή στο ακίνητο και δεν έχουν εγκατασταθεί χρήσεις, χωρίς άδεια. Και τρίτον, ψευδείς ή ανακριβείς βεβαιώσεις από όσους εμπλέκονται σε μια δικαιοπραξία, συμβολαιογράφοι, δικηγόροι, μεσίτες, υποθηκοφύλακες κ.λπ. επισύρουν αυστηρές ποινές. Για τους δε μηχανικούς προβλέπει μέχρι και αφαίρεση της άδειας άσκησης επαγγέλματος. Με τον τρόπο αυτό δίνουμε τη δυνατότητα ρύθμισης των ακινήτων που εντάσσονται στο συγκεκριμένο πλαίσιο όταν είναι εντός ορίου οικισμών μέχρι 40 χρόνια και σε περιοχές εκτός σχεδίου πόλεως, εκτός ορίων οικισμών, για είκοσι χρόνια, εάν, δε, ολοκληρωθεί ο πολεοδομικός σχεδιασμός, για επιπλέον είκοσι χρόνια.

Τα πρόστιμα κατατίθενται σε ειδικό κωδικό του πράσινου ταμείου και αποδίδονται στο πλαίσιο του μεσοπρόθεσμου πλαισίου δημοσιονομικής στρατηγικής στους δήμους, στη διοικητική περιφέρεια των οποίων βρίσκονται τα μη νόμιμα κτίσματα και διατίθενται για την εξισορρόπηση του ελλείμματος γης, την αύξηση των κοινόχρηστων χώρων και την εκτέλεση κατεδαφίσεων. Μια ρύθμιση σαν αυτή που κάνουμε θα ήταν ατελής, εάν στην άλλη πλευρά του ισοζυγίου δεν έδινε ιδιαίτερο ρόλο στο θέμα των κατεδαφίσεων. Προχωράμε σε ειδικές ρυθμίσεις, όπως την ενίσχυση ειδικής υπηρεσίας κατεδαφίσεων, η οποία εκτελεί πρωτόκολλα κατεδάφισης με δικά της μηχανικά μέσα είναι άμεσα ιδιωτικών επιχειρήσεων μετά από σύναψη σχετικών συμβάσεων, εντοπίζει και ελέγχει αυθαίρετες κατασκευές. Είναι σαφές ότι όλο αυτό το πλέγμα προτάσεων που γίνονται στο νομοσχέδιο αυτό, εντάσσονται σε έναν γενικότερο σχεδιασμό.

Εδώ έχουμε να απαντήσω στο ερώτημα που τέθηκε εύλογα από τον εισηγητή της αξιωματικής αντιπολίτευσης, σχετικά με την αντιμετώπιση τις συγκεκριμένες προτάσεις από το συμβούλιο της επικρατείας. Θα μπορούσα να έχω μια πολύ εύκολη απάντηση, που είναι να αντιστρέψω το ερώτημα και να ρωτήσω τη Ν.Δ. ποιες ακριβώς είναι οι δικές της προτάσεις στο βαθμό που έχει μιλήσει για κατευθείαν νομιμοποίηση των αυθαιρέτων και πώς θεωρεί ότι αυτή η θέση είναι συμβατή με τη νομολογία του συμβουλίου της επικρατείας. Να πω ότι εμείς είμαστε ανοιχτοί σε οποιαδήποτε πρόταση βελτιωτική του πλαισίου, το οποίο προτείνουμε. Όμως, να δώσω συνοπτικά τα σημεία που εμείς νομίζουμε ότι δίνουν αυτό το στίγμα και μπορούν να οδηγήσουν σε ένα νομοθετικό πλαίσιο που θα καλύπτει όχι μόνο τις ανάγκες των πολιτών και του κράτους, αλλά προφανώς θα είναι συμβατό και με το σύνταγμα.

Καταρχάς, η προαγωγή του πολεοδομικού και χωροταξικού σχεδιασμού τον οποίο έχει ξεκινήσει και προχωρά το υπουργείο. Δεύτερον, η αξιοποίηση νέων εργαλείων για τη χάραξη πολιτικής γης, αξιοποίηση μεταφοράς συντελεστή δόμησης που θα προκύψει με την τράπεζα γης στο επόμενο στάδιο. Τρίτον, ελεγκτικούς μηχανισμούς, ηλεκτρονική ταυτότητα κτιρίων, ο νέος τρόπος ελέγχου των οικοδομών και έκδοσης αδειών, η τηλεπισκόπηση με ημερομηνία σταθμού αναφοράς εξαρτημένα τοπογραφικά που συνδέονται με την επισκόπηση, κτηματολόγιο, τα αρχεία του ΥΠΕΚΑ, πολεοδομικό γραφείο. Τέταρτον, η ακύρωση συμβολαίων μεταβίβασης για να μην περιλαμβάνουν αυθαίρετα, μη ρυθμισμένη κατασκευή. Πέμπτον, η παρακολούθηση του χώρου με δειγματοληπτική διαρκή τηλεπισκόπηση και έμφαση στην καταγραφή. Έκτο, στην ηλεκτρονική ένταξη στη ρύθμιση και παρακολούθηση όσων εντάχθηκαν που έτσι διασφαλίζει την ολοκλήρωση και αξιολόγηση του εγχειρήματος. Αυτή η καταγραφή με ηλεκτρονικό τρόπο των αυθαιρέτων θα υποδείξει τις συγκεντρώσεις και έτσι θα δώσει τη μεγαλύτερη πληροφορία που χρειάζεται για το μέλλον. Τέλος, να θυμίσουμε ότι είναι η πρώτη φορά που μπαίνουν πραγματικά πρόστιμα σε αυθαίρετα. Γιατί, ούτε η διαδικασία του 1983 ούτε μεταγενέστερα υπήρξαν πρόστιμα που συνδέθηκαν με αυθαίρετα που ποτέ δεν εισπράχθηκαν. Εδώ είναι μια πολύ μεγάλη διαφοροποίηση αυτής της παρέμβασης που κάνουμε σε σχέση με τις προηγούμενες.

Άρα, λοιπόν, χωρίς καμία αμφιβολία επιχειρούμε μια σημαντική παρέμβαση, για ένα θέμα δυσεπίλυτο, ένα θέμα που εύλογα υπάρχει τόσο η αντίδραση του πολίτη, ο οποίος έχει αυθαιρετήσει και επιχειρεί και θα ήθελε να επιστρέψει στη νομιμότητα με έναν τρόπο λογικό και η αντίδραση του πολίτη που δεν έχει αυθαιρετήσει και όποιος θέλει να δει την πολιτεία να σέβεται και να αντιμετωπίζει με ένα αίσθημα ισονομίας όλους τους πολίτες. Επιχειρούμε να εντάξουμε τη ρύθμιση αυτή μέσα σε ένα ευρύτερο πλαίσιο, το οποίο δίνει τη δυνατότητα στη χώρα να αποκτήσει αυτό που δεν είχε ποτέ και είναι η αιτία της αυθαιρεσίας, που είναι ο ελλιπής χωροταξικός και πολεοδομικός σχεδιασμός και βεβαίως, δίνουμε τη δυνατότητα στο ελληνικό κράτος να έχει ένα σημαντικό πόρο εσόδων σε μια περίοδο κάθε ευρώ μετράει για να μπορέσει να αναταχθεί η δημοσιονομική κατάσταση της χώρας.

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ (Πρόεδρος της Επιτροπής): Το λόγο έχει η κυρία Παπαδημητρίου.

ΕΛΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ: Καταρχάς, θα ήθελα να συγχαρώ ολόψυχα την πολιτική ηγεσία που τόλμησε κάτι το οποίο όλα τα χρόνια που είμαστε στην Βουλή το συζητάμε, το προγραμματίζουμε, το προτείνουμε και δεν έχουμε τολμήσει να το κάνουμε.

 

                  Συνέχεια ομιλίας κυρίας ΕΛΣΑΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

 

Για μένα το σοβαρό θέμα είναι ότι υπάρχει όντως ελπίδα να μπει μια κόκκινη γραμμή για την αυθαίρετη δόμηση του μέλλοντος. Αυτό προϋποθέτει ότι κάποια προαπαιτούμενα δεν φαίνονται ξεκάθαρα ή που ίσως τα αδικεί το άρθρο 235, δηλαδή γνωρίζει ο κ. Σηφουνάκης, ως έγκριτος αρχιτέκτονας και έχοντας υπηρετήσει στη θέση του υπουργού κάποιες φορές αυτά τα θέματα, ότι οι ποινές που προβλέπονται είναι αστείες για όλους τους δίκαιοπρακτούντες, μεσάζοντες κ.λπ. και κυρίως για τους μηχανικούς, ενώ απουσιάζει η τεράστια φήμη των πολεοδομικών γραφείων με τα μέτρα που αναφέρονται. Σ' αυτές τις μικρές ποινές λέτε εάν η ανακρίβεια δεν οφείλεται σε δόλο ή αμέλεια. Αυτό πώς τεκμαίρεται; Από ποιούς τεκμαίρεται; Σε ποια περίπτωση απλών υπερβάσεων μιλάμε για το μέλημα του μέλλοντος; Σε απλές υπερβάσεις αδειών κατασκευής μπορεί να επιβληθεί μειωμένη τιμή από τις ……………………………… όπως αναφέρεται, διότι αν κάποιος που έχει μια δαπάνη και κοστολογήσει πάρα πολύ ακριβά σε κάποιες περιοχές, μπορεί να πει στον μηχανικό του να εξαγοράσει την εξάμηνη ποινή του και τα υπόλοιπα 15  ή 30 χιλιάρικα στο δικαστήριο θα γίνουν 10 και θα του δώσει 100. Δηλαδή, ποιος θα κρίνει τι σημαίνει απλή υπέρβαση; Αυτό πρέπει να καθορίζεται σ' αυτό το νομοσχέδιο και, κυρίως, ποιος κρίνει αυτήν την υπέρβαση.

Στο άρθρο 24 πρέπει να δείξετε, κύριοι υπουργοί, αυτό που αναλογεί ως μέριμνα. Έχουμε μιλήσει για πρόστιμα αυθαιρέτων και τα έχουμε υπολογίσει ανάλογα με τους ΓΟΚ μέχρι το 55. Ό,τι υφίσταται ορθώς και νομίμως, υφίσταται από το 73 και μετά, τρεις ΓΟΚ και δύο παρεμβάσεις των υπουργών Βάσως Παπανδρέου και Γιώργου Σουφλιά. Είχαμε μια τεράστια γεωμετρική αύξηση των προστίμων. Δεν μπορεί σήμερα να ερχόμαστε και να λέμε ότι με το 55 ο γέγοναι, γέγοναι και πριν τον ΓΟΚ το 73-74 έχουμε το 50% της δαπάνης που είναι η ίδια μέχρι το 83 και μετά το 83 είναι όλα ίδια. Θεωρώ ότι πρέπει να μπει μια κλιμάκωση από το 20% του τελικού προστίμου που δεν είναι λίγο στην κλίμακα που έχετε επιλέξει, κάτι άλλο περισσότερο για το 73- 83, δηλαδή βλέπω μια κλίμακα από το 20% προτού 73, 0 πριν το 55, 40, 50,1. Θεωρώ ότι εκεί πρέπει να μπει οπωσδήποτε ένας συντελεστής.

Εκεί που δεν καταλαβαίνω πώς μπορεί να γίνει και θα ήθελα να σκεφτείτε λίγο πριν το ξανασυζητήσουμε, είναι οι πιθανές επιπτώσεις του τρόπου που θα καθοριστεί η τιμή ζώνης στα εκτός σχεδίου. Προβάλω κάποιες γνώσεις που έχω για περιοχές στην Αργολίδα, στην Αθήνα, στη Μύκονο, στην Πάτμο. Τι θα βγει από κει; Θα βγει ένα δεδομένο για τις εφορίες- αυτή είναι η πεπατημένη μέχρι τώρα- που θα λέει ότι η αναλογία με τη διπλανή πόλη, δηλαδή την Χώρα της Μυκόνου  ή τη Χώρα της Σερίφου με κάτι ακόμη που αυτήν τη στιγμή κάποιος αγοράζει άνετα τέσσερα στρέμματα σε ………………….. .. Πώς θα βγει; Με τη διπλανή πόλη; Ποιος θα καθορίσει αυτό; Πιστεύω ότι ο καθορισμός της αξίας της εκτός σχεδίου θα πρέπει να είναι σαν κι αυτόν τον μηχανισμό, κύριε συνάδελφε- αρχιτέκτονα, που υπήρχε για τη μεταφορά συντελεστού ΤΕΕ,ΥΠΕΚΑ και υπουργείου οικονομικών και να είναι δίκαιο. Να τεθεί σαφώς ότι αυτό δεν δεσμεύει την αξία της γης. Αν κάποιος παράνομος νομιμοποιήσει ένα σπίτι και το διπλανό οικόπεδο που μπορεί να είναι κατά παρέκκλιση άρτιο ………………………….. με τις εφορίες και εκεί που δεν υπάρχει αρτιότητα. Είναι θέματα που νομίζω ότι πρέπει να δείτε.

Όλο αυτό το εγχείρημα θα ήταν πάρα πολύ εύκολο, αν είχατε τολμήσει ταυτόχρονα ή λίγο πιο πριν ή έστω και αργά να ξαναφέρετε στην Βουλή το νόμο για μεταφορά συντελεστή. Μιλάτε για τράπεζα γης και ίσως εννοείτε την τράπεζα γης που θα γίνει με τα μεταφερόμενα. Νομίζω ότι είναι ντροπή το 2011, μετά από τέτοια προσπάθεια να συνεχίζουμε να μην τολμά με για το καλύτερο πολεοδομικό εργαλείο που μπορεί να υπάρξει. Κύριε αναπληρωτά υπουργέ, το μεγαλύτερο πολεοδομικό έσοδο που μπορείτε να αποκτήσετε, είναι κάνοντας έναν ταχύτατο νόμο, όπου το ελληνικό δημόσιο, λόγω της κρίσης και λόγω λογικής, δικαιούται το 50%, το 60% του, το 70% από την μεταφορά συντελεστή τίτλων. Μέχρι σήμερα εθεωρείτο, βλακωδώς κατ’ εμέ, μεταφερόμενο. Η εκκλησία και τα ασφαλιστικά ταμεία, για κάποιον λόγο, έχουν αφαιρεθεί απ' αυτήν τη δυνατότητα; Ξέρετε τι δισεκατομμύρια θα ήταν αυτά; Αν τολμούσατε να συνεννοηθείτε με τα ασφαλιστικά ταμεία και την περιουσία της εκκλησίας- δεν μιλάω για τους ναούς- την αστική και εκτός σχεδίου πόλης περιουσία και να πείτε ότι θα τους δώσετε μεταφορά συντελεστή το 30% που δικαιούνται από το μηδέν που έχουν και τα υπόλοιπα, τώρα που έχετε τα χωροταξικά εργαλεία, γιατί το μόνο πρόβλημα της μεταφοράς ήταν ότι δεν υπήρχαν τα ανώτερα χωροταξικά πεδία. Δεν υπήρχαν οι μελέτες. Τώρα που υπάρχουν μελέτες, το ΣτΕ δεν έχει κανένα λόγο να πει όχι. Θα έχετε τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσετε όλα τα άλλα πολεοδομικά εργαλεία, να φτιάξετε κατασκευαστικές εταιρείες σε μια κατηγορία ανθρώπων που πεινάνε και έχουν οδηγηθεί σε ανεργία χιλιάδες αν όχι εκατομμύρια Ελλήνων, να δώσετε στέγη και να εισπράξετε χρήματα. Κύριε υπουργέ, θα ήθελα αυτό να το συζητήσετε με τις υπηρεσίες σας.

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ(Πρόεδρος της Επιτροπής): Τον λόγο έχει η κυρία Τζάκρη.

ΘΕΟΔΩΡΑ ΤΖΑΚΡΗ: Εκτιμώ ότι το σύνολο των διατάξεων που αναφέρονται στις περιβαλλοντικές αδειοδοτήσεις, όπως προβλέπονται στο παρόν νομοσχέδιο, κινούνται προς την σωστή κατεύθυνση.

 

(Συνέχεια ομιλίας κ. Θεοδώρας Τζάκρη)

 

 

Νομίζω ότι ενοποιούν διάσπαρτες ρυθμίσεις, διαδικασίες και γενικά εγκαθιδρύουν ένα καθεστώς αδειοδοτήσεων, το οποίο είναι πιο αποτελεσματικό και πιο ευέλικτο και έρχεται και πιο κοντά προς το ευρωπαϊκό κεκτημένο. Είναι αλήθεια ότι οι διαδικασίες των περιβαλλοντικών αδειοδοτήσεων ήταν γραφειοκρατικές και αφορούσαν το σύνολο των αδειών λειτουργίας - 21.000 και πλέον περιβαλλοντικές άδειες εκδίδονται κάθε χρόνο για το σύνολο σχεδόν των έργων από τα κομμωτήρια μέχρι και τις βαριές βιομηχανίες.

Εκτιμώ ότι τάσσεται υπέρ των θετικών σημείων του σχεδίου νόμου η συντόμευση και η απλούστευση των διαδικασιών που προβλέπονται με τις ρυθμίσεις του παρόντος.

Επίσης, δίνεται η δυνατότητα αδειοδότησης για μια δεκαετία πλέον, αντί για πενταετία, καθώς και η δυνατότητα ηλεκτρονικής υποβολής της μελέτης.

Θεωρώ, επίσης, ότι λειτουργεί υπέρ των πλεονεκτημάτων του παρόντος σχεδίου νόμου η πρόβλεψη που υπάρχει για τη διαδικασία έγκρισης περιβαλλοντικών όρων καταρχήν στα έργα και δραστηριότητες που έχουν μόνο τοπικές επιπτώσεις και βεβαίως εμπίπτουν εδώ οι μικρές ξενοδοχειακές μονάδες, οι βιοτεχνικές εγκαταστάσεις, οι βιομηχανίες χαμηλής όχλησης, δηλαδή τα επαγγελματικά εργαστήρια που λειτουργούν εντός των οικισμών, καθώς επίσης και οι μικρές βιομηχανίες σε βιομηχανικές ζώνες.

Αυτό που γίνεται τώρα με τον έλεγχο εκ των υστέρων και όχι με τον έλεγχο εκ των προτέρων που επικρατούσε μέχρι σήμερα, είναι, επίσης, υπέρ των πλεονεκτημάτων του σχεδίου νόμου, γιατί καθιερώνεται ουσιαστικά ένα σύστημα τακτικών και εκτάκτων και επιθεωρήσεων και αυτοψιών - γιατί ο έλεγχος εκ των υστέρων είναι πιο σημαντικός έλεγχος - και, επίσης, καθορίζεται ένα σχέδιο τακτικών επιθεωρήσεων και αυτοψιών, που γίνονται από την κεντρική υπηρεσία του Υπουργείου.

Υπάρχει, όμως, ένα κομβικό σημείο, που καθιερώνεται με το σχέδιο νόμου και μπορεί να αποδειχθεί εξαιρετική ιδέα, χρήζει, όμως, ιδιαίτερης προσοχής και αναφέρομαι, βεβαίως, στη δυνατότητα που υπάρχει της αξιολόγησης των μελετών από πιστοποιημένους αξιολογητές ελεγκτές, από ιδιώτες δηλαδή, οι οποίοι θα εισηγούνται προς την αρμόδια αδειοδοτική υπηρεσία το σχέδιο απόφασης για την έγκριση της έκδοσης των περιβαλλοντικών όρων. Σύμφωνα με τις ρυθμίσεις του σχεδίου νόμου, η επιλογή θα γίνεται μέσα από ηλεκτρονική κλήρωση και η αμοιβή για το κόστος των υπηρεσιών θα προβλέπεται από ειδικό παράβολο, το οποίο θα επιβαρύνει σε κάθε περίπτωση τον ιδιοκτήτη του έργου.

Θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή, κύριε Υπουργέ, ώστε να τηρηθούν όλοι οι όροι της διαφάνειας και της αυστηρότητας στις σχετικές διαδικασίες, έτσι, ώστε να αποφευχθούν φαινόμενα που θα υπονομεύουν την εφαρμογή της διάταξης αυτής στην πράξη. Αυτό θα κριθεί ουσιαστικά στις λεπτομέρειες της εφαρμογής της ρύθμισης.

Όσον αφορά στα αυθαίρετα, είναι γεγονός ότι η αυθαίρετη δόμηση είναι ασφαλώς ένα χωροταξικό και πολεοδομικό πρόβλημα, αλλά σε κάθε περίπτωση είναι ένα σοβαρό κοινωνικό ζήτημα, σε κάθε περίπτωση είναι ένα πολιτικό ζήτημα, το οποίο θα πρέπει να ρυθμιστεί. Είναι γεγονός ότι η αυθαίρετη δόμηση αναπτύχθηκε όλες τις προηγούμενες δεκαετίες στη χώρα μας όχι μόνο υπό την ανοχή της πολιτείας, αλλά θα έλεγα και υπό τις ευλογίες της πολιτείας σε κάποιες συγκεκριμένες περιπτώσεις και κάτω από την εύνοια συγκεκριμένων διατάξεων νόμων, που τις περισσότερες φορές είχαν προεκλογικό χαρακτήρα.

Η αυθαίρετη δόμηση όχι μόνο υπήρξε, αλλά υπάρχει και θα συνεχίσει να υπάρχει και στο μέλλον, κύριε Υπουργέ, όσο η πολιτεία δεν προχωράει στο χωροταξικό σχεδιασμό, σύμφωνα πάντα με τις επιταγές του Συντάγματος και σύμφωνα με τις υποδείξεις των αρμοδίων φορέων, με προεξάρχουσες σε κάθε περίπτωση του Τεχνικού Επιμελητηρίου. Αν δεν έχουμε τα επόμενα χρόνια άμεσο σταδιακό περιορισμό της εκτός σχεδίου δόμησης - η εκτός σχεδίου δόμηση δεν υφίσταται στις προηγμένες χώρες της Ε.Ε. - και αν δεν προχωρήσουμε σε θεσμοθέτηση της εντός σχεδίου δόμησης, με συγκεκριμένες, καλά μελετημένες επεκτάσεις γενικών πολεοδομικών σχεδίων, όπου αυτό είναι εφικτό, πάλι σε λίγα χρόνια η πολιτεία θα αναγκαστεί να θεσπίσει κανόνες νομιμοποίησης των νέων αυθαιρέτων, της νέας γενιάς αυθαιρέτων, που θα δημιουργηθούν εξαιτίας της ύπαρξης αυτών των φαινομένων.

Επομένως, οποιαδήποτε ρύθμιση τακτοποίησης αυθαίρετων έρχεται ο συνολικός σχεδιασμός, η ιδεολογική της βάση, η φιλοσοφία της έχει εγγενείς αδυναμίες, γιατί ουσιαστικά αποτελεί νομιμοποίηση της πάγιας άποψης ότι τελικά κάποια ρύθμιση θα βρεθεί για όποιον έχει αυθαιρετήσει, καλλιεργώντας περαιτέρω την ίδια δεδομένη αντίληψη ότι στην Ελλάδα όποιος τηρεί το νόμο πληρώνει ακριβά και σε όποιον τον παραβιάζει ενδεχομένως να του γίνονται και ευκολίες πληρωμής. Άρα, νομίζω ότι αυτό που θα πρέπει να λάβουμε υπόψη μας είναι ότι υπάρχει, δυστυχώς, η αυθαίρετη δόμηση, πρόκειται για μια υπαρκτή πραγματικότητα - 1 δισ. κτίσματα στην Ελλάδα έχουν κτιστεί καθ' υπέρβαση των πολεοδομικών κανόνων - είναι μια κοινωνική πραγματικότητα, την οποία οπωσδήποτε θα πρέπει να ρυθμίσουμε, αλλά αυτό που θα πρέπει να λάβει υπόψη του και να προέχει στην ρύθμιση του σημερινού σχεδίου νόμου είναι η λήψη όλων εκείνων των αναγκαίων μέτρων, που να διασφαλίζεται ότι δεν θα φτιαχτούν νέες γενιές αυθαιρέτων και ότι η χώρα μας θα απαλλαγεί κάποια στιγμή από τη μάστιγα αυτή οριστικά.

Γι’ αυτό θεωρώ πολύ σημαντικές τις ρυθμίσεις περί άμεσων κατεδαφίσεων αυθαιρέτων και τις κόκκινες γραμμές, που τίθενται με το παρόν σχέδιο νόμου για κτίσματα που υπάρχουν σήμερα σε δάση, σε αιγιαλό, σε ρέματα, σε αρχαιολογικούς χώρους, και αποτελούν θετικά βήματα όσο και να υπονομεύονται από το συνολικό πνεύμα του σχεδίου νόμου. Κρίσιμο, επίσης, είναι και το θέμα εάν το ελληνικό δημόσιο μπορεί μου έστω και αυτές να τις υλοποιήσει. Εκτιμώ ότι η ουσιαστική χρησιμότητα αυτού του σχεδίου νόμου θα κριθεί από την πρακτική του εφαρμογή.

Είμαι σίγουρη ότι ο Υπουργός το επόμενο χρονικό διάστημα θα εξειδικεύσει τις κοινωνικές ομάδες που αφορούν οι ρυθμίσεις, ποια ακριβώς είναι και πώς θα εφαρμοστούν τα κοινωνικά κριτήρια που προβλέπονται από τον νόμο και, επίσης, είμαι βέβαιη, όπως ανακοίνωσε ήδη, ότι, με το σχέδιο νόμου που θα έρθει σε λίγο για την αλλαγή στον τρόπο έκδοσης των πολεοδομικών αδειών, θα δημιουργηθούν αυτοί οι μηχανισμοί που θα ελέγχουν όλα τα στοιχεία που θα δηλώνουν οι ιδιοκτήτες αυθαιρέτων, οι μηχανισμοί που θα ελέγχουν τη στατικότητα και την ασφάλεια των προς νομιμοποίηση αυθαιρέτων, καθώς, επίσης, και μηχανισμοί που είναι αναγκαίοι για να γίνουν οι προβλεπόμενες αλλαγές γης, σύμφωνα με το προβλεπόμενο περιβαλλοντικό ισοζύγιο, κάτι που σήμερα, εξαιτίας της ανυπαρξίας αυτών των μηχανισμών, φαντάζει αδιανόητο να υλοποιηθεί.

Επίσης, είμαι σίγουρη ότι το σχέδιο νόμου, που θα έρθει στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα, θα ρυθμίσει και ποια υπηρεσία θα αναλάβει τις κατεδαφίσεις, εφόσον είναι γνωστό ότι τέτοιος μηχανισμός σήμερα δεν υφίσταται στην πράξη και ποιες είναι οι διαδικασίες που θα ακολουθηθούν.

Σημαντική θεωρώ και την άμεση υλοποίηση της ηλεκτρονικής ταυτότητας του κτηρίου - μας είπε ο κ. Υπουργός ότι τον Σεπτέμβριο θα έρθει το προεδρικό διάταγμα που θα ρυθμίζει την άμεση υλοποίηση αυτή της πρόβλεψης, καθώς, επίσης, και την ηλεκτρονική βάση δεδομένων, βάσει των οποίων θα γίνει εφικτή η καταγραφή της ηλεκτρονικής ταυτότητας του κτηρίου.

Σε κάθε περίπτωση, κύριε Πρόεδρε, θεωρώ ότι αυτό το σχέδιο νόμου και οι σκοποί που υπηρετεί θα κριθούν από την πρακτική εφαρμογή του.

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ (Πρόεδρος της Επιτροπής): Το λόγο έχει ο κ. Τσούκαλης.

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΤΣΟΥΚΑΛΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, στον ασφυκτικό χρόνο που διαθέτω θα περιοριστώ μόνο στο ένα μέρος του σχεδίου νόμου, αυτό που αφορά την περιβαλλοντική αδειοδότηση και το οποίο θεωρώ ότι μέχρι τώρα έχει αδικηθεί από τη συζήτηση, σε σχέση με τη σημασία του.

Ως Δημοκρατική Αριστερά, κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριοι Υπουργοί, πιστεύουμε ότι οι ρυθμίσεις που εισαγάγει το σχέδιο νόμου θα περιπλέξουν πολύ περισσότερο τα πράγματα από ό,τι θέλετε να πετύχετε. Θα προσπαθήσω στη σύντομη ομιλία μου να τεκμηριώσω αυτή την άποψη. Καταρχήν, η γενική εκτίμηση είναι ότι πρόκειται για ρυθμίσεις που βρίσκονται σε αντίθεση με τη νομοθεσία της Ε.Ε., με τη νομολογία του Δικαστηρίου Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και του Συμβουλίου της Επικρατείας. Θα ξεκινήσω με κάποια στοιχεία, τα οποία είναι αμφισβητήσιμα και θα σας παρακαλούσα, κύριε Υπουργέ, να τα διευκρινίσετε είτε εσείς είτε ο Αναπληρωτής Υπουργός.

 

(Συνέχεια ομιλίας του κ. Νικόλαου Τσούκαλη)

Ισχυρίζεστε στο νομοσχέδιο ότι στην Ελλάδα, οι περιβαλλοντικές αδειοδοτήσεις ξεπερνούν τις 21.500 κάθε έτος, ενώ σε άλλες χώρες είναι ελάχιστες. Ποια είναι η αμφισβήτηση; Τα μόνα επίσημα στοιχεία τα οποία διαθέτουμε, προέρχονται από τη “Review of the EIA Directive” το 2010. Αυτά τα στοιχεία τα συγκεντρώνει με βάση τα τελευταία στοιχεία που διαθέτουμε επίσημα, είναι του 2008 και είναι στοιχεία τα οποία η Ελλάδα δίνει σ' αυτό το φορέα και αναφέρει για 386 περιβαλλοντικές αδειοδοτήσεις.

Επίσης, ένα άλλο στοιχείο το οποίο θεωρώ ως ενδεικτική αποσιώπηση είναι ότι για τα έργα που εμπίπτουν στο παράρτημα 2 της οδηγίας 85337 που αφορά τις εκτιμήσεις των περιβαλλοντικών επιπτώσεων, πολλά κράτη, όπως για παράδειγμα, η Ισπανία, η Αυστρία, Γερμανία, ελέγχουν τις επιπτώσεις μέσω της “διαδικασίας screening” που προβλέπει η συγκεκριμένη οδηγία. Η διαδικασία αυτή συνιστά περιβαλλοντικό έλεγχο και από το αποτέλεσμα του ελέγχου θα προκύψει εάν το έργο θα πρέπει να συνεχίσει να υπόκειται στην οδηγία αυτή, όπως τροποποιήθηκε και ισχύει. Δηλαδή, πρόκειται για προληπτικό περιβαλλοντικό έλεγχο που στηρίζεται στις διατάξεις της οδηγίας αυτής. Έτσι και αλλιώς, δηλαδή, υπάρχει αυτός ο προκαταρκτικός αυτός περιβαλλοντικός έλεγχος. Επομένως, το επιχείρημα ότι χώρες όπως η Αυστρία ή το Ηνωμένο Βασίλειο, δεν έχουν πολλούς φακέλους περιβαλλοντικής αδειοδότησης, δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, διότι οφείλεται στο παραπάνω γεγονός προληπτικού περιβαλλοντικού ελέγχου.

Στα άρθρα 1, γίνεται η κατάταξη των άρθρων ανάλογα με τις επιπτώσεις στο περιβάλλον. Έτσι, έχουμε τα έργα κατηγορίας Α και Β. Τα έργα κατηγορίας Α υπάγονται σε περιφερειακή αδειοδότηση και απαιτούν μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων, ενώ τα έργα κατηγορίας Β, δεν υπάγονται. Εδώ, λοιπόν, είναι η μεγάλη ανατροπή. Όλα τα έργα που περιλαμβάνονται, δηλαδή, στο παράρτημα 2 της οδηγίας για την περιβαλλοντική εκτίμηση, θα εξαιρεθούν και δεν υπάγονται στη διαδικασία. Δηλαδή, υπολογίζεται ότι τα 2/3 των έργων που υπάγονται σήμερα στην οδηγία για την περιβαλλοντική εκτίμηση, θα απεταχθούν και θα λαμβάνουν άδεια χωρίς έλεγχο των περιβαλλοντικών επιπτώσεων. Για ποιο λόγο εμείς είχαμε εντάξει αυτά τα έργα στο περιβαλλοντικό έλεγχο είναι γνωστό τοις πάσι και δεν χρειάζεται να το αναφέρουμε. Το κάναμε αυτό λόγω της κακοδαιμονίας που υπήρχε σ' αυτή τη χώρα, διότι δεν υπήρχε κανένα υπόβαθρο πάνω στο οποίο θα μπορούσαμε να στηριχθούμε φερέγγυα, ούτως ώστε να ακολουθήσουμε αυτή τη συγκεκριμένη διαδικασία.

Στο άρθρο 2, στην παράγραφο 10, υπάρχει μια σημαντική ανατροπή. Ενώ μέχρι τώρα η απόφαση έγκρισης περιβαλλοντικών όρων ήταν προϋπόθεση για την έκδοση οποιασδήποτε διοικητικής πράξης, τώρα είναι προϋπόθεση μόνο για την τελική. Τι σημαίνει αυτό; Ενώ μέχρι τώρα για να εκδοθεί μια οποιαδήποτε διοικητική πράξη, π.χ. πράξη απαλλοτρίωσης ή άδεια εκσκαφών ή οικοδομής, έπρεπε να υπάρχει απόφαση, τώρα η απόφαση αυτή θα προηγείται μόνο της τελικής πράξης.

Άδεια εγκατάστασης και λειτουργίας. Όπως γίνεται κατανοητό, ενταφιάζεται η προληπτική λειτουργία της διαδικασίας περιβαλλοντικής εκτίμησης, γιατί απλούστατα, όταν θα έχει κτιστεί ένα κτίριο, δεν νοείται να μη λάβει, στη συνέχεια, περιβαλλοντική αδειοδότηση, για τη δραστηριότητα που θα φιλοξενήσει. Εδώ θα πρέπει να προσεχθεί για ποιο λόγο ανατρέπετε ακόμη και τις επιδιώξεις που θέλετε. Πέστε μου επενδυτής θα ξεκινήσει και θα δαπανήσει για όλες τις προκαταρκτικές ενέργειες, όπως οι εκσκαφές και όλα αυτά που ανέφερα προηγουμένως, όταν έχει τον κίνδυνο ότι στο τελικό στάδιο που εκεί επιλέγουν συνήθως οι ενδιαφερόμενοι να κάνουν αίτηση ακύρωσης, θα προσφύγουν και θα προσβάλλουν την απόφαση έγκρισης περιβαλλοντικών όρων. Αυτό είναι κάτι το οποίο το δοκιμάσαμε στο αρχικό στάδιο έγκρισης περιβαλλοντικών όρων, ξέρουμε πάρα πολλοί ότι ακόμα και το Συμβούλιο της Επικρατείας, «εκβιάζονταν» να απορρίπτει αιτήσεις ακυρώσεως, υπό το πρόσχημα ότι ήδη η κατασκευή του έργου έχει ολοκληρωθεί και εκ των πραγμάτων, δεν μπορεί να είναι θετική η απόφαση η οποία θα εκδοθεί. Η εκτίμηση είναι ότι θα είναι εντελώς αρνητική αυτή η ρύθμιση σε οποιοδήποτε μελλοντικό επενδυτή. Η ρύθμιση είναι σε πλήρη αντίθεση με αυτή την ομολογία και του Δικαστηρίου Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και του Συμβουλίου της Επικρατείας.

Το άρθρο 10 αναφέρεται στην αδειοδότηση σε “περιοχές NATURA”. Εδώ περιλαμβάνεται μια ορθή ρύθμιση, δηλαδή ότι απαιτείται εκτός της κλασικής μελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων και η ειδική χωρική αξιολόγηση. Όμως, στη συνέχεια, ορίζει ότι για έργα της κατηγορίας Β, δεν απαιτείται ειδική οικολογική περιβαλλοντική αξιολόγηση. Πλέον, ορίζεται ότι στα έργα της κατηγορίας αυτής, η ειδική περιβαλλοντική αξιολόγηση, γίνεται υπό τη μορφή ερωτηματολογίου. Υπάρχει πάγια νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας όσον αφορά το ερωτηματολόγιο. Θεωρήθηκε από το Συμβούλιο της Επικρατείας ότι δεν στηρίζει την οδηγία 9243. Η κατάταξη των έργων που γίνεται στο εν λόγω άρθρο του νομοσχεδίου, είναι λάθος, διότι η οδηγία 9243 για τους οικοτόπους, δεν απαριθμεί τα έργα που πρέπει να υποβάλλονται σε οικολογική αξιολόγηση, όπως κάνει η οδηγία 85337. Επειδή με την οδηγία 9243 για τους οικοτόπους, θεσπίζεται η υποχρέωση αποτελέσματος, όλα τα έργα που γίνονται εντός τέτοιων περιοχών ή μπορεί να τους επηρεάσουν, ανεξαρτήτου μεγέθους και φύσεως, υπόκεινται σε προκαταρκτικό έλεγχο και στη συνέχεια, εάν προκύψει πιθανότητα επιπτώσεων, υποβάλλονται σε ειδική οικολογική αξιολόγηση. Επ’ αυτού δε, είναι η πάγια νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και αναφέρω την υπόθεση C127/’02. Ενώ δηλαδή, η οδηγία για την περιβαλλοντική εκτίμηση, προβλέπει ένα οριζόντιο ex ante καθορισμό των σχεδίων και προγραμμάτων, τα οποία υπάγονται στις ρυθμίσεις της, η οδηγία για τους οικοτόπους, αναφέρεται ρητά σε κάθε σχέδιο το οποίο ενδέχεται να έχει αρνητικές επιπτώσεις στο περιβάλλον.

Για το συγκεκριμένο ζήτημα, το κατά πόσο δηλαδή η απαίτηση για σύνταξη εκτίμηση των επιπτώσεων, κατά το άρθρο 6 παράγραφος 3 της οδηγίας, για τους οικοτόπους πρέπει να περιορίζεται μόνο στα σχέδια που υποβάλλονται σε εκτίμηση, σύμφωνα με την οδηγία για την περιβαλλοντική εκτίμηση, το Δικαστήριο Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων έκρινε ότι δεν περιορίζεται μόνο σε αυτά, αλλά περιλαμβάνει και όλα όσα ενδέχεται να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στις τοποθεσίες κοινοτικού ενδιαφέροντος. Αναφέρω εδώ την υπόθεση C143/’02, Επιτροπή κατά της Ιταλίας. Είναι, λοιπόν, αναμφισβήτητο ότι το εύρος του “screening” στην οδηγία για τους οικοτόπους, είναι μεγαλύτερο σε σχέση με το αντίστοιχο της οδηγίας για την περιβαλλοντική εκτίμηση. Αυτή είναι η τοποθέτησή μας. Για το πρώτο κεφάλαιο αύριο θα τοποθετηθούμε αναλυτικότερα.

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ (Πρόεδρος της Επιτροπής): Ευχαριστούμε τον κ. Τσούκαλη. Το λόγο έχει ο κ. Καρτάλης.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΡΤΑΛΗΣ: Ευχαριστώ, κ. Πρόεδρε. Ξεκινώ με το πρώτο μέρος του νομοσχεδίου που έχει να κάνει με την περιβαλλοντική αδειοδότηση και χαιρετίζω την προσπάθεια του Υπουργείου να απλοποιήσει την περιβαλλοντική αδειοδότηση που ισχύει στη χώρα μας, με κανόνες που μοιάζουν καθαροί και που επιτρέπουν την αποφυγή της γραφειοκρατίας που, πολλές φορές, έχει καταγραφεί και πολλές φορές, έχει οδηγήσει και στις λεγόμενες «φασόν μελέτες», δηλαδή τις μελέτες που γίνονται για συναφή έργα, χωρίς να υπάρχει μια πραγματική αξιολόγηση της επίπτωσης στο περιβάλλον και γίνονται απλώς για να γίνονται μελέτες.

Θετικό, είναι ακόμα το γεγονός ότι ενισχύεται η Ειδική Υπηρεσία Επιθεωρητών Περιβάλλοντος. Θεωρώ ότι κάνει εξαιρετική δουλειά και αξίζει τον κόπο να ενισχυθεί ακόμα περισσότερο. Θα έβαζα ένα προβληματισμό. Θα πρέπει να καταργηθεί η κατηγορία Α3, Β3 που έχει να κάνει με το “screening”, δηλαδή αν ένα έργο απαιτεί να γίνει περιβαλλοντική μελέτη ή όχι, αλλά ας υποθέσουμε ότι αυτό είναι μια λεπτομέρεια σε σχέση με το πνεύμα του νομοθέτη και θα μπορούσαμε να το ξεπεράσουμε.

Θεωρώ ότι είναι ατελές το πλαίσιο που περιγράφει το νομοσχέδιο, σε ό,τι αφορά στην είσπραξη προστίμων που καταλογίζονται, γιατί σήμερα, εάν εξετάσουμε, πώς καταλογίζονται τα πρόστιμα από περιβαλλοντικές επιθεωρήσεις, θα διαπιστώσουμε ότι δεν εισπράττονται. Μπορεί να περάσουν και τέσσερα ή πέντε χρόνια, με αποτέλεσμα να μην εισπράττονται. Είμαι της άποψης ότι αυτά θα πρέπει να καταλογίζονται από την Ειδική Υπηρεσία Επιθεωρητών Περιβάλλοντος και να εισπράττονται από αυτή την υπηρεσία, ώστε να μπορέσουμε να έχουμε μια αμεσότητα σε σχέση με την ποινή, η οποία καταλογίζεται σε κάποιον που παραβιάζει συστηματικά ή στιγμιαία την προστασία του περιβάλλοντος.

Θα παρακαλούσα τον κ. Υπουργό να δεσμευτεί ότι θα μας ενημερώσει στην Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου, κ. Πρόεδρε, πριν εκδώσει την απόφαση εντός μηνός από την ψήφιση του νόμου, ως προς τα έργα τα οποία θα κατανεμηθούν στις κατηγορίες Α1, Α2 και Β. Είναι εξαιρετικά κρίσιμο γιατί αυτός είναι ο κορμός του πρώτου μέρους της αδειοδότησης. Ποια έργα είναι κατηγορίας Α1, Α2 και ποια είναι της Β κατηγορίας και νομίζω ότι στο πνεύμα της ενημέρωσης που έχει επιδείξει ο Υπουργός και από την τελευταία συνεδρίαση της Επιτροπής Περιβάλλοντος, θα είναι χρήσιμο να συνεχίσουμε αυτή τη συνεργασία.

 

(Συνέχεια ομιλίας κ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΚΑΡΤΑΛΗ)

 

Θα πρότεινα να επεκτείνετε τις ρυθμίσεις του πρώτου μέρους και στο ζήτημα της περιβαλλοντικής ενημερότητας, δηλαδή κατά πόσον μια επιχείρηση έχει παρακολουθήσει την περιβαλλοντική νομοθεσία, αν την έχει παραβιάσει, αυτή η παραβίαση να καταγράφεται και να επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο κινείται η επιχείρηση, πώς αδειοδότειται, αν επιχορηγείται από αναπτυξιακό ή επενδυτικό νόμο, για παράδειγμα. Είναι εξαιρετικά σημαντικό να υπάρχει αυτή η πλήρης εικόνα όταν παρακολουθούμε τη λειτουργία μιας δημόσιας ή ιδιωτικής επιχείρησης.

Έχω μια σοβαρή ένσταση στο άρθρο 9 και θα αναφερθώ και επί των άρθρων. Το άρθρο 9 με προβληματίζει και θα παρακαλούσα τον Υπουργό να μας το εξηγήσει γιατί χρειάζεται να «περαιώσουμε» έργα τα οποία δεν έχουν περιβαλλοντικούς όρους. Πραγματικά, είναι κάτι το οποίο δεν έχει αναδειχθεί μέχρι στιγμής στη συζήτηση. Ενδεχομένως, να κάνω λάθος ως προς την τοποθέτησή μου, αλλά νομίζω ότι εδώ κινούμαστε πλέον στο όριο της ρύθμισης. Ενώ η όλη ρύθμιση του πρώτου μέρους είναι θετική, εδώ κινούμαστε πλέον στο όριο της ρύθμισης και εμένα με βρίσκει πολύ προβληματισμένο αυτή η διαδικασία της νομιμοποίησης εκ των υστερών έργων και δραστηριοτήτων, τα οποία δεν είχαν περιβαλλοντικούς όρους.

Στο ζήτημα του δεύτερου κεφαλαίου, κατά την άποψή μου, δεν αντέχει στην κριτική ως περιβαλλοντικό μέτρο. Είναι ένα οικονομικό μέτρο αυτό σε ό,τι αφορά στα αυθαίρετα. Αναγνωρίζω, βεβαίως, ότι το υπουργείο κατέβαλε σημαντικές προσπάθειες για να το θωρακίσει περιβαλλοντικά και να ενισχύσει την επιχειρηματολογία του νομοσχεδίου σε ό,τι αφορά στην νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας. Θα ήταν παράλογο να πω κάτι διαφορετικό, από τη στιγμή που και στο Μεσοπρόθεσμο και στο Μνημόνιο έχουμε ψηφίσει ότι θα εισπραχθούν πρόστιμα από τα αυθαίρετα. Κατά συνέπεια, κάπου, κάπως κάποτε ο νομοθέτης προέβλεψε ότι αυτά θα εισπραχθούν.

Βεβαίως, η άποψή μου θα ήταν, κ. Υπουργέ, ότι θα έπρεπε να δρομολογήσετε μια εντατική προσπάθεια κατεδαφίσεων, ώστε να πειστούν όσοι δεν έχουν καταβάλει τα πρόστιμα να τα καταβάλουν, αφού, βεβαίως, πρώτα είχαν υποστεί μια κοινωνικοποίηση και έναν εξορθολογισμό σε ό,τι αφορά στο ύψος τους, γιατί αναγνωρίζω ότι ο νόμος του 2003 επιχείρησε να προλάβει το νέο κίνημα, αλλά τα πρόστιμα ήταν πολύ ψηλά για να τα καταφέρει. Όμως, εσείς πηγαίνετε ένα βήμα πιο πέρα. Βάζετε και κάποια κίνητρα για να γίνουν όλα αυτά. Κατά την άποψή μου, το βασικό κίνητρο που πρέπει να αντιμετωπίζει ο πολίτης σε σχέση με την Πολιτεία είναι ότι, αν υπάρχει ποινή, αυτή θα καταλογιστεί και όχι το αντίθετο, όταν υπάρχει ποινή να υπάρχει μια χαριστική ρύθμιση για να εξυπηρετηθεί η ποινή.

Θα πρότεινα, λοιπόν, να κάνετε μια γρήγορη απογραφή όλων των αυθαίρετων κτισμάτων. Δεν αναφέρομαι στα κτίσματα τα οποία έχουν αυξήσει μια βεράντα ή τα τετραγωνικά τους. Προφανές είναι ότι και αυτά πρέπει να αντιμετωπιστούν, άλλα αναφέρομαι σε αυτά που είναι αυτοτελώς αυθαίρετα, είτε ως χρήση, είτε ως κατασκευή. Θα πρότεινα, λοιπόν, να αξιοποιήσετε την τηλεπισκόπηση, στην οποία αναφερθήκατε ορθώς, αναδρομικά όμως - υπάρχουν καταγεγραμμένες εικόνες από τον Απρίλιο του 2004 - ώστε να υπάρχει το υπόβαθρο της κατάστασης στη χώρα και να μην περιμένουμε να γίνει τώρα η καταγραφή. Αυτό είναι πάρα πολύ χρήσιμο και προσομοιάζει και με το προεδρικό διάταγμα για την περιβαλλοντική ευθύνη, που προβλέπει μελέτες υποβάθρου. Αυτό πρέπει να το καταγράψετε.

Θα ήθελα στο άρθρο 25 να είναι σαφές ότι αυτό τα οποία εισπράττετε παραμένουν υπέρ του Πράσινου Ταμείου, γιατί, έτσι όπως το έχετε καταγράψει, στην ουσία, επιτρέπεται τη χρήση των πόρων οι οποίοι θα εισπραχθούν για τις προβλέψεις του Μεσοπρόθεσμου. Δεν θα ήθελαν να δω τους πόρους αυτούς να πηγαίνουν σε άλλες δαπάνες και όχι στις δαπάνες υπέρ της προστασίας του περιβάλλοντος, κάτι το οποίο είναι το πνεύμα του νομοθέτη. Άρα, λοιπόν, το άρθρο 25 θα άξιζε τον κόπο να επανεξεταστεί, ώστε να είμαστε συνεπείς και στην προσπάθεια την οποία καταβάλλετε, ώστε να υπάρχει ένα ισοζύγιο, όποιο και αν είναι αυτό το ισοζύγιο, μερικώς ή πλήρες, μικρό ή μεγάλο, ανάλογα ποσό διαβάζει καθένας. Θα παρακαλούσα επίσης, κ. Υπουργέ, να δεσμευτείτε ότι ανά τρίμηνο θα υπάρχει μια ενημέρωση της Επιτροπής της Βουλής για το πώς εξελίσσεται αυτός ο νόμος, γιατί η αντίστοιχη εφαρμογή του νόμου περί ημιυπαίθριων δεν μας οδήγησε σε θετικά συμπεράσματα. Υπάρχουν νέες γενιές ημιυπαίθριων, οι οποίες θα βρουν τη σωτηρία τους από τις ρυθμίσεις του παρόντος νομοσχεδίου.

Βεβαίως, θέλω να πω ότι, εξαιρώντας τις κατηγορίες των πολιτών που όντως έχουν εισοδηματικά προβλήματα, εννοώ ότι είναι σε χαμηλές εισοδηματικές τάξεις, πιστεύω ότι τα πρόστιμα είναι χαμηλά. Τα πρόστιμα του 2003 ήταν πολύ υψηλά και δεν θα μπορούσε να είναι ρεαλιστικά και το πρόστιμο διατήρησης και το πρόστιμο ανέγερσης. Όμως τα πρόστιμα τα οποία έχετε δρομολογήσει είναι χαμηλά. Επίσης, θα έλεγα ότι, για λόγους κοινωνικής δικαιοσύνης, να υπάρχει και μια συνάρτηση με το γεγονός ότι, για να κτιστεί ένα κτίριο, μια οικοδομή των 100 ή 200 τετραγωνικών, υπήρχε εισφοροδιαφυγή όταν είναι αυθαίρετο. Υπάρχει και η φοροδιαφυγή, γιατί αυτός ο πολίτης δεν κατέβαλε ποτέ τον φόρο για την ακίνητη περιουσία. Δεν κατέβαλε ποτέ ανταποδοτικά τέλη στον οικείο δήμο. Αν, μάλιστα, χρησιμοποιήσει το αυθαίρετο ακίνητο για να το μετατρέψει σε εμπορικό αντικείμενο, δηλαδή να κάνει ταβέρνα ή  καφετέρια, έχει κερδίσει και από την υπεραξία της εμπορικής χρήσης. Όλα αυτά, όμως, δεν συμπεριλαμβάνονται στα πρόστιμα, τα οποία έχετε προβλέψει.

Με άλλα λόγια, πέρα από το γεγονός ότι υπάρχει μια χαριστική ρύθμιση, όχι με δική σας ευθύνη - υπάρχει και η ευθύνη της πολεοδομίας της χώρας και το πρόβλημα είναι συσσωρευμένο - υπέρ πολιτών οι οποίοι παραβίασαν τον νόμο, υπάρχει και άνιση κατανομή των προστίμων σε ό,τι αφορά την εισφοροδιαφυγή, τη φοροδιαφυγή και την εμπορική υπεραξία την οποία απέκτησε το ακίνητο. Αυτά πρέπει να τα συμπεριλάβετε στο πρόστιμο. Αυτή είναι τουλάχιστον η άποψή μου.

Επιπλέον, είναι προφανές ότι στο περιβαλλοντικό ισοζύγιο το οποίο έχετε ενσωματώσει στο νομοσχέδιο, θα πρέπει να προβλέπετε ότι η αγορά της έκτασης που λείπει, για να φτάσει στο εμβαδόν της έκτασης την οποία θα πρέπει να έχεις, πρέπει να είναι της ίδιας αντικειμενικής αξίας. Δεν το λέει αυτό το νομοσχέδιο αυτήν τη στιγμή. Πρέπει να το προβλέψετε, ώστε να είναι σαφές ότι αυτό που προσθέτει ένας πολίτης δεν το παίρνει από ένα στρέμμα που είναι στα κατσάβραχα, όπου εκεί η αξία μπορεί να είναι 100 ευρώ το στρέμμα, άλλα είναι ίσης αντικειμενικής αξίας με το σημείο στο οποίο έχει δημιουργήσει την κατασκευή του.

Τέλος, επειδή άκουσα όλη την προσπάθεια για τους μηχανικούς, τους εργολάβους κ.λπ., θέλω να σας πω ότι οι διατάξεις για την τιμωρία των μηχανικών που παραβιάζουν τον νόμο ή των εργολάβων ή των συμβολαιογράφων υπάρχουν και στους προηγούμενους νόμους, αλλά δεν δούλεψαν. Γι' αυτό καλωσορίζω τη δέσμευσή σας ότι θα υπάρξει ένα τριπλό σύστημα παρακολούθησης της επόμενης μέρας των αυθαιρέτων με τους επιθεωρητές, με το Σώμα Ελεγκτών, με την ηλεκτρονική ταυτότητα του κτιρίου, με την ηλεκτρονική έκδοση των οικονομικών αδειών, ώστε να μπορέσουμε να έχουμε μια τακτοποίηση, επιτέλους, στο σχέδιο ανάπτυξης της χώρας μας. Κλείνω, λέγοντας ότι τίποτε δε θα δουλέψει αν δεν ολοκληρωθεί ο πολεοδομικός σχεδιασμός της χώρας. Χωρίς σχέδια πόλης, χωρίς οργάνωση που εξωαστικού χώρου, κάποια στιγμή θα ξαναβρεθούμε στο ίδιο πρόβλημα που έχουμε σήμερα.

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ (Πρόεδρος της Επιτροπής): Τον λόγο έχει η κυρία Φαρμάκη.

ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ ΦΑΡΜΑΚΗ – ΓΚΕΚΗ: Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε ένα νομοσχέδιο το οποίο απλώνεται σε δύο κατευθύνσεις, στην απλοποίηση της περιβαλλοντικής αδειοδότησης και στην τακτοποίηση των αυθαιρέτων. Ειδικά το πρώτο σκέλος της περιβαλλοντικής αδειοδότησης θεωρώ ότι είναι πάρα πολύ σημαντικό, καθώς σε μια καίρια και πολύ κρίσιμη περίοδο για την πατρίδα μας, επιχειρεί να συμβάλει τα μέγιστα ως προς την απεμπλοκή πάρα πολλών έργων, τα οποία δεν μπορούν σήμερα να προχωρήσουν στη συμβασιοποίηση και στην ένταξή τους στο Εθνικό Πλαίσιο Αναφοράς, λόγω της καθυστέρησης και της εμπλοκής με τις περιβαλλοντικές αδειοδοτήσεις.

Το νομοσχέδιο αυτό, λοιπόν, επιχειρεί, πραγματικά, να κάνει μια καινούργια κατάταξη στα έργα, έτσι ώστε, παίρνοντας υπόψη μια εμπειρία η οποία έχει προκύψει εδώ και πολλά χρόνια, να κατατάξει τα έργα σε κατηγορίες Α1 και Α2, με πολύ σημαντικές και σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον και στην κατηγορία Β για έργα και δραστηριότητες που έχουν τοπική σημασία και τοπική εμβέλεια. Βεβαίως, οι επιπτώσεις στο περιβάλλον θα είναι πάρα πολύ περιορισμένες και σε πολλές περιπτώσεις έως και δεν θα υπάρχουν, ουσιαστικά.

Ειδικά για τα έργα της κατάταξης των κατηγοριώνΑ1 και Α2, πρέπει, πραγματικά, να γίνει γρήγορα και η υπουργική απόφαση. Βεβαίως πρέπει να λάβουμε γνώση, γιατί εκεί είναι το μεγάλο και σημαντικό ζήτημα της κατάταξης των έργων, αλλά, συγχρόνως και η υποστήριξη των υπηρεσιών και του ΥΠΕΚΑ αλλά και των περιφερειακών υπηρεσιών, έτσι ώστε να τρέξουν γρήγορα οι αδειοδοτήσεις στα έργα των οποίων, αυτήν τη στιγμή, οι φάκελοι έχουν συσσωρευτεί στα περιφερειακά γραφεία των ΠΕΧΩ.

Είναι πάρα πολύ σημαντικοί οι έλεγχοι από τους επιθεωρητές περιβάλλοντος, αξιοποιώντας μια εμπειρία που υπάρχει, η οποία λέει ότι, τελικά, η τυπολατρία στις μελέτες δεν οδήγησε πουθενά, δεν διασφάλισε την προστασία του περιβάλλοντος, αλλά αντίθετα, μας εγκλώβισε σε μια διαδικασία προσπάθειες πολλών μελετών στην πράξη και στους φακέλους, αλλά το αποτέλεσμα ήταν πολύ χαμηλότερο του αναμενόμενου για τέτοιου είδους και τέτοιας έκτασης μελέτες. Η «κόκκινη γραμμή» που πρέπει να μπει εδώ, με την καινούργια κατάταξη των έργων και των δραστηριοτήτων πρέπει να είναι, όπως και είναι, πολύ ριζοσπαστική. Το ίδιο, όμως, θα πρέπει να υπάρξει και ως προς την πλευρά των ελέγχων, οι οποίοι πρέπει να είναι σε κάθε φάση.

 

            (Συνέχεια ομιλίας κυρίας ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΦΑΡΜΑΚΗ-ΓΚΕΚΗ)

            Θεωρώ κάθε επιχείρηση η οποία θέλει να υπαχθεί σε κάποιον αναπτυξιακό νόμο κλπ.  και ισχύουν οι περιβαλλοντικοί όροι, να πρέπει αυτόματα και αυτεπάγγελτα να ελέγχεται, γιατί είναι πολλές οι επιχειρήσεις, οι οποίες λειτουργούν όχι με τους ισχύοντες περιβαλλοντικούς όρους.

            Έρχομαι στο δεύτερο μεγάλο θέμα της τακτοποίησης των αυθαιρέτων. Βεβαίως, έχει μεγάλη σημασία για την καθημερινότητα του πολίτη. Είναι ένα ζήτημα, το οποίο, δυστυχώς, δεν μπορέσαμε να ελέγξουμε, όμως είναι ένα ζήτημα το οποίο υπάρχει, δεν μπορούμε να κλείσουμε τα μάτια. Είναι φανερό ότι δεν θα πρέπει να οδηγηθούμε απλά σε ένα νόμο και αυτό το νομοσχέδιο το κάνει, το οποίο να τακτοποιεί τα αυθαίρετα, αλλά συγχρόνως να βάζουμε και βάζουμε κάποιους θεσμούς ικανούς και να καταγράψουν τα αυθαίρετα, αλλά και να βάλουν μια κόκκινη γραμμή από δω και πέρα. Δηλαδή, να υπάρχει ο έλεγχος από τους ελεγκτές δόμησης, η παρουσίαση σε ηλεκτρονική μορφή και των αυθαιρέτων, αλλά και όλων των κτισμάτων και των οικοδομικών αδειών, η απλοποίηση του ΓΟΠ, που θα έρθει σε επόμενο νομοσχέδιο.

Τέτοιες ρυθμίσεις που είναι ικανές πραγματικά να δημιουργήσουν ένα ελκυστικό περιβάλλον για τους πολίτες. Σήμερα, πρέπει να πούμε ότι η έννοια του αυθαιρέτου, το αυθαίρετο είναι ελκυστικό για τους πολίτες. Δεν έχουν γραφειοκρατία, δεν πληρώνουν χρήματα στο ΙΚΑ, στις μελέτες, άρα, είναι ελκυστικό και τα κάνουν πάρα πολύ γρήγορα. Πρέπει να μπορέσουμε να ελέγξουμε αυτό και κυρίως, να δώσουμε στους πολίτες να καταλάβουν ότι αυτό πρέπει να σταματήσει. Θα πρέπει, επίσης, να τους δώσουμε ένα ελκυστικό προϊόν, μη γραφειοκρατίας, πολεοδομίας που δουλεύει υποδειγματικά και συγχρόνως, γρήγορη πολεοδόμηση, χρήση γης παντού, πολεοδομικά σχέδια με γρήγορες διαδικασίες, έτσι ώστε πραγματικά να εκτονώσουμε την όποια πολεοδομική πίεση υπάρχει με νόμιμο τρόπο. Νομίζω ότι μόνο έτσι θα μπορέσουμε πραγματικά να εμπεδώσουμε στους πολίτες μια πρόθεση ότι πραγματικά και εμείς ως πολιτεία θέλουμε να υπάρξει τέλος στα αυθαίρετα, αλλά ότι και αυτοί πραγματικά έχουν μια πολιτεία που τους σέβεται, που θεσμοθετεί νόμους και κανόνες χωρίς γραφειοκρατία και χωρίς πολυνομία, έτσι ώστε να μπορέσουν να κτίσουν πιο γρήγορα, πιο σωστά, με καλές διαδικασίες, αλλά και από την άλλη πλευρά να υπάρχει ο έλεγχος, ο οποίος πρέπει να υπάρχει για διασφάλιση όλων αυτών των θεμάτων.

Θεωρώ ότι και σε αυτή τη συνεδρίαση και στην επόμενη επί των άρθρων θα μπορέσουμε όλοι να συμβάλλουμε με τις παρατηρήσεις μας όσο το δυνατόν στην καλύτερη βελτίωση των άρθρων. Εκείνο που πρέπει οπωσδήποτε να σημειώσουμε είναι ότι θα πρέπει να υπάρξει και περαιτέρω προσπάθεια για μείωση των προστίμων, ιδίως σε κοινωνικές ομάδες, εκτός από την πρώτη κατοικία, όταν είναι ΑμεΑ, όταν είναι κάποιες άλλες περιπτώσεις, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη, ώστε τα πρόστιμα να έχουν ένα μειωμένο ποσοστό.

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ (Πρόεδρος της Επιτροπής): Το λόγο έχει η κυρία Θεοχάρη.

ΜΑΡΙΑ ΘΕΟΧΑΡΗ: Αγαπητοί συνάδελφοι, σήμερα συζητάμε μια πάρα πολύ σημαντική νομοθετική πρωτοβουλία του Υπουργείου Περιβάλλοντος που πραγματεύεται δύο πολύ σημαντικά μέρη. Το πρώτο μέρος που έχει να κάνει με την περιβαλλοντολογική αδειοδότηση και το δεύτερο μέρος ένα πάρα πολύ σημαντικό που έχει να κάνει με την αυθαίρετη δόμηση. Το Υπουργείο Περιβάλλοντος προχωρά στην αλλαγή του τρόπου αδειοδότησης του συστήματος περιβαλλοντολογικών αδειών απλοποιώντας τη διαδικασία με ένα πιο ορθολογικό τρόπο, χωρίς, όμως, να επηρεάζει το βασικό στόχο που είναι η προστασία του περιβάλλοντος. Αυτό το πετυχαίνει με την εισαγωγή διαδικασιών που εξασφαλίζουν καλύτερους περιβαλλοντικούς όρους, μεγαλύτερη ασφάλεια δικαίου, τη μείωση του διοικητικού κόστους, τη βελτίωση της ποιότητας των μελετών, θέτοντας νέες προδιαγραφές ανά έργο και κατηγορία μελέτης. Όλοι μας γνωρίζουμε πόσο χρονοβόρα και κοστοβόρα, συγχρόνως, είναι η διαδικασία περιβαλλοντικής αδειοδότησης με αποτέλεσμα πολλές φορές να είναι αποτρεπτική για κάθε επένδυση.

Υπάρχουν πληθώρες και χρονοβόρες διαδικασίες με πληθώρα γνωμοδοτήσεων και υπογραφών, προκειμένου να διαχέεται η ευθύνη και πολλές φορές μόνο το περιβάλλον δεν προστατεύεται. Αν σκεφτεί κανείς ότι σήμερα στην Ελλάδα το σύνολο των φακέλων ξεπερνά τις 21.000 και πλέον στις Περιφέρειες, στις Νομαρχιακές Αυτοδιοικήσεις και στο Υπουργείο, όταν αντίστοιχες χώρες με μας, όπως είναι η Αυστρία δεν ξεπερνούν το μέσο όρο που είναι 23 μελέτες ανά έτος, μπορούμε να αντιληφθούμε το μέγεθος του προβλήματος. Ο μέσος χρόνος στην Ελλάδα για να ολοκληρωθεί μια περιβαντολλογική αδειοδότηση, μελέτη και προμελέτη ξεπερνά τους 20 μήνες και σε κάποια έργα τα 3 χρόνια, όπως είναι έργα εξόρυξης, ενώ στην Ευρώπη δεν ξεπερνά τους 10 μήνες. Το πολύ θετικό στο νομοσχέδιο αυτό είναι ότι κατεβάζει τις μελέτες αυτές στις 2.000 περίπου.

Σημαντική ρύθμιση είναι, επίσης, η απαλλαγή από τη διαδικασία αδειοδότησης έργων που έχουν τοπικές επιπτώσεις στο περιβάλλον, όπως είναι ξενοδοχεία, βιοτεχνίες, βιομηχανίες χαμηλής όχλησης κλπ.. Μια πολύ σημαντική πρωτοβουλία θεωρώ ότι είναι η κατάργηση της προμελέτης που ήταν υποχρεωτική. Είναι ένα πολύ σημαντικό βήμα.

Επίσης, άλλες σημαντικές καινοτομίες είναι η μείωση των έργων και δραστηριοτήτων που απαιτείται περιβαντολλογική αδειοδότηση, όπως αλυκές, φωτοβολταϊκά, εκτυπωτικές δραστηριότητες κλπ.. Σ’ αυτό, βεβαίως, συμβάλει πολύ και η κατηγοριοποίηση των έργων και των δραστηριοτήτων. Σημαντική πρωτοβουλία είναι η κατάργηση των συνυπογραφών άλλων Υπουργών. Κατάργηση των αλληλοκαλυπτόμενων αδειοδοτήσεων που πραγματικά ήταν ένα γραφειοκρατικό βαρίδιο και απέτρεπε οποιαδήποτε δραστηριότητα. Πολύ σημαντική είναι η δυνατότητα αξιολόγησης των μελετών από πιστοποιημένο σώμα, η ηλεκτρονική υποβολή της μελέτης, η διενέργεια ειδικής οικολογικής μελέτης για τις περιοχές natura και βεβαίως, η θέσπιση υποχρεωτικών περιβαντολλογικών επιθεωρήσεων με αυτοψία σε όλα τα έργα που υπόκεινται σε περιβαντολλογική αδειοδότηση.

Έρχομαι στο δεύτερο κομμάτι του νομοσχεδίου που έχει να κάνει με την άναρχη και αυθαίρετη δόμηση. Ένα εξαιρετικά σύνθετο πρόβλημα που έχει περιβαντολλογικές και κοινωνικές διαστάσεις. Η αναποφασιστικότητα της Πολιτείας όλα αυτά τα χρόνια, η δυσκολία στην τροποποίηση της πολεοδομικής διαδικασίας και στην έκδοση των αδειών είχε κάνει την αυθαίρετη δόμηση σε εθιμική πρακτική που την ανεχόταν και την αποδεχόταν όλοι. Έτσι συντηρούνταν ένας φαύλος κύκλος διαπλοκής πολιτών με κρατικούς λειτουργούς. Πολλές φορές παρατηρούνται φαινόμενα εκβιασμού που προσπαθούσαν να εκμεταλλευτούν την ανομία στο σύνολό της από δίκτυα κοινής ωφέλειας μέχρι Αστυνομία, πολεοδομία, τα πάντα.

Η τελευταία ρύθμιση που έγινε επί αειμνήστου Αντώνη Τρίτση, ο ν. 1337, δεν επέφερε πολλά αποτελέσματα παρά μόνον αποσπασματικά είδε το όλο ζήτημα και γι’ αυτό ακριβώς, είναι πολύ σημαντική η τωρινή νομοθετική πρωτοβουλία. Σίγουρα, το κράτος έχει την ευθύνη για τη βλάβη, που μέχρι σήμερα αδυνατούσε να την αποκαταστήσει, προφανώς, είτε γιατί δεν διέθετε τους απαραίτητους ελεγκτικούς μηχανισμούς, ώστε να εφαρμόσει όλα τα διοικητικά τεχνικά και οικονομικά μέσα είτε και γιατί δεν είχε την πολιτική βούληση και το πολιτικό κόστος να διευθετήσει όλο αυτό το ζήτημα.

Το κράτος σύμφωνα με το Σύνταγμα, άρθρο 24, έχει την ευθύνη προστασίας του περιβάλλοντος. Πολλές από τις αποφάσεις που είχε ρυθμίσει ο νόμος Τρίτση και έχουν φτάσει στο Συμβούλιο της Επικρατείας προσκρούουν στο άρθρο 24. Αυτό θα πρέπει να το δούμε, κ. Υπουργέ. Συνεπώς, ένα κράτος οφείλει να τηρεί τις αρχές ισότητας των πολιτών του κράτους δικαίου και την κοινωνική και περιβαντολλογική δικαιοσύνη. Οφείλει, επίσης, να αποκαταστεί το περιβαλλοντολογικό ισοζύγιο από την αυθαίρετη δόμηση και αυτό πρέπει να το κάνει χωρίς συμβιβασμούς και δικαιολογίες. Επιτέλους, πρέπει να μπουν και κόκκινες γραμμές και το νομοσχέδιο έρχεται να βάλει τις κόκκινες γραμμές με τα κτίσματα που βρίσκονται σε αιγιαλούς και σε δασικές εκτάσεις να μην νομιμοποιούνται.

 

 

 

 

 

 

(Συνέχεια ομιλίας, κυρίας Μαρίας Θεοχάρη)

 

Η ρύθμιση αυτή αποτελεί τομή, γιατί βάζει πραγματικά αυτές τις κόκκινες τομές, έτσι ώστε από τώρα και στο εξής, να σταματήσει αυτή η άναρχη δόμηση. Αυτό το επιτυγχάνει με το να ακυρώνει κάθε δικαιοπραξία για μεταβίβαση ακινήτων, στο οποίο υπάρχει αυθαίρετη δόμηση. Επιπλέον, προβλέπεται με πλήρες σύστημα ελέγχου με την υποχρέωση υποβολής δήλωσης και από τα εμπλεκόμενα μέρη. Καταγράφονται όλα τα αυθαίρετα ηλεκτρονικά, ώστε να επιτευχθεί ένας πολεοδομικός σχεδιασμός. Πολύ σημαντικό είναι ότι επισπεύδεται η δημιουργία του Κτηματολογίου Α.Ε., συγκροτείται ειδική υπηρεσία κατεδάφισης και το πρόστιμο που επιβάλλεται και κατατίθεται στο «Πράσινο Ταμείο», που καθορίζεται με περιβαλλοντολογικά, πολεοδομικά και κοινωνικά κριτήρια, εξισορροπούν, κάπως, τη βλάβη, που σκοπό έχει τη βελτίωση της ζωής των πολιτών, γιατί, δυστυχώς, τα τελευταία χρόνια η έλλειψη πρασίνου έχει αλλάξει το κλίμα, με αποτέλεσμα να έχουμε αστική θέρμανση.

Θεωρώ, κ. Υπουργέ, ότι είναι μια πάρα πολύ σημαντική νομοθετική πρωτοβουλία, που έρχεται, όντως, να διορθώσει στρεβλώσεις και φαυλότητες του παρελθόντος, που σκοπό θα έχουν και τη βελτίωση του περιβάλλοντος, αλλά και την καλυτέρευση της ποιότητας των πολιτών. Ευχαριστώ.

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ (Πρόεδρος της Επιτροπής): Το λόγο έχει ο κ. Βλάχος.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΛΑΧΟΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα αφιερώσω το χρόνο μου εξολοκλήρου για το θέμα των αυθαιρέτων, το οποίο είναι ένα δύσκολο θέμα, που απασχολεί και τη δική μας περιοχή, την περιφέρεια νομού Αττικής. Κάθε ρύθμιση που έρχεται, που είναι προς την κατεύθυνση επίλυσης αυτού του μεγάλου προβλήματος, εμάς μας βρίσκει συμφώνους. Βεβαίως, τα αυθαίρετα δεν ξεκίνησαν μια μέρα, ξαφνικά, αλλά είναι αποτέλεσμα έλλειψης πρωτοβουλίας από τη μεριά της πολιτείας για δεκαετίες. Γι’ αυτό, η γενιά διαδέχεται την άλλη και κάθε φορά που έρχεται μια ρύθμιση, έρχεται για τελευταία φορά, για να μπει « κόκκινη γραμμή», όπως συνήθως λέμε, αλλά «κόκκινη γραμμή» δεν μπαίνει και μια νέα γενιά ξεκινάει την επόμενη κιόλας μέρα. Ετούτο, γιατί η πολιτεία, κύριοι Υπουργοί, δεν έχει τολμήσει να κάνει το αυτονόητο, να ξεκαθαρίσει στην κάθε περιοχή τι ισχύει και τι δεν ισχύει, αυτό το χορό το οποίο ευνοεί τους πάντες, για να πωλήσουν και κάποιους ανθρώπους που πιέζονται οικονομικά, να χτίσουν όπως - όπως ένα σπιτάκι και να στεγάσουν την οικογένειά τους.

Τα λεγόμενα αυθαίρετα ή τα εκτός σχεδίου, γιατί, ουσιαστικά, μόνο τέτοια θα βρούμε στην περιφέρεια νομού Αττικής, ανήκουν σε ανθρώπους χαμηλών εισοδημάτων, που μετακόμισαν από τις πολυσύχναστες συνοικίες των Αθηνών και εγκαταστάθηκαν στην περιφέρεια, όπως στον Ωρωπό, στον Κάλαμο, στην Κερατέα, στο Κορωπί, στο Λαύριο και σε άλλες περιοχές και έφτιαξαν εκεί ένα σπίτι. Η πολιτεία τόσα χρόνια έρχεται και ουσιαστικά κατανοεί το πρόβλημά τους, γι' αυτό, το 2003 ήταν η τελευταία φορά που έγινε ρευματοδότηση και νωρίτερα, με το ν.1337, έκανε τακτοποίηση. Ποτέ όμως, δεν λύθηκε το πρόβλημα ουσιαστικά, γιατί, ενώ σε αυτή την περιοχή υπάρχει μια πληθυσμιακή έκρηξη, τα σχέδια πόλεως είναι καθηλωμένα σε πολλές πόλεις στις ανάγκες της δεκαετίας του ’60 και του ’70. Όλα τα γενικά πολεοδομικά σχέδια είναι κολλημένα, με αποτέλεσμα ο καθένας να γίνεται αρχιτέκτονας, να πολεοδομεί όπως θέλει, να φτιάχνει σπιτικό του και η πολιτεία να κάνει πως δεν βλέπει. Στην ουσία, όλοι αυτοί οι άνθρωποι πληρώνουν Ι.Κ.Α., η αστυνομία παρακολουθεί, για να μην πω ότι τους προσέχει κιόλας. Σήμερα, λοιπόν, αφού παίρνετε τη πρωτοβουλία να φέρετε αυτή τη ρύθμιση, την επίλυση, πρέπει να το δούμε ουσιαστικά, για να βάλουμε, πραγματικά, τελεία και παύλα, γιατί πέρα από τον εισπρακτικό χαρακτήρα, τον οποίο όλοι κατανοούμε, είναι και μια εξαίρετη ευκαιρία να σταματήσει αυτή η αυθαίρετη δόμηση. Κανείς δεν θέλει να είναι αυθαίρετος, εάν το κράτος υπάρχει, εάν το κράτος πολεοδομεί και εάν το κράτος δείχνει παρών.

Συνεχίζω, λοιπόν, κ. Πρόεδρε, με παρατηρήσεις. Ακούστηκε και από άλλους συναδέλφους και θα πω και εγώ ότι πουθενά δεν γίνεται καμία αναφορά για τη διαδικασία αποτύπωσης των κτισμάτων – κατασκευών, που πρόκειται να «τακτοποιηθούν». Με άλλα λόγια, κάποιος που σήμερα έχει 30 τετραγωνικά, μπορεί να δηλώσει 100 και τα υπόλοιπα 70 στην πορεία να τα συμπληρώσει τώρα πού πηγαίνει για τακτοποίηση, σήμερα που νιώθει ότι, εν πάση περιπτώσει, δεν έχει την ανασφάλεια του χθες. Το δεύτερο που θα ήθελα να πω είναι ότι απαγορεύεται η σύσταση του δικαιώματος, στο οποίο έχει εκτελεσθεί αυθαίρετη κατασκευή, ενώ οι ρυθμίσεις ισχύουν για 20 ή 40 χρόνια. Εκβιαστικά, λοιπόν, οι πολίτες, οι οποίοι παρανόμησαν μεν, αλλά με συνεργό, όπως είπα και νωρίτερα, την ανοχή της επίσημης πολιτείας - ρυθμίσεις για ρεύμα - να καταβάλουν σε αυτή τη δύσκολη οικονομικά κατάσταση, μεγάλα χρηματικά ποσά. Φυσικά, κάποιος που παρανόμησε πρέπει να πληρώσει και να τιμωρηθεί, αλλά η ρύθμιση δεν μπορεί να είναι προσωρινή, μετά απ' όλα αυτά. Θα ήθελα να ρωτήσω κάτι απλό: Μετά, αφού περάσουν τα 20 χρόνια, γιατί η ζωή συνεχίζεται, το κτίσμα θα θεωρείται κατεδαφιστέο; Ποια θα είναι η τύχη του; Ποια θα είναι η προοπτική του; Για να δούμε εάν αξίζει τον κόπο να έρθουν κάποιοι να τακτοποιήσουν αυτά τα κτίσματα. Τρίτον, δεν εξαιρούνται και δικαίως ότι έχει κτιστεί σε ρέματα, αιγιαλό και παραλία. Σε μια πολιτισμένη πολιτεία, βεβαίως, έπρεπε αυτά να είναι τακτοποιημένα, να υπάρχουν δασικοί χάρτες, να ξέρουμε τί είναι δασικό, που είναι ο αιγιαλός και που υπάρχουν ρέματα. Δυστυχώς, όμως, στην πατρίδα μας αυτά δεν είναι τακτοποιημένα. Ποιος θα αποφασίσει πού είναι ο αιγιαλός, που είναι η παραλία, που είναι το ρέμα και που είναι το δασικό; Μιας και λέτε για δασικό, να πούμε πώς θα χαρακτηρίζονται τα δασικά; Με τους δασικούς χάρτες που ξεκίνησε η κυρία Μπιρμπίλη, όπου πάνε και βλέπουν τις αεροφωτογραφίες του ’36 και με βάση αυτές καταρτίζουν δασικούς χάρτες; Τότε, με συγχωρείτε πάρα πολύ, αλλά τότε θα έχετε πολλή δουλειά για κατεδάφιση και θα πρέπει να γκρεμίσει η μισή Αθήνα. Εδώ, κάτι δεν πάει καλά. Επιτέλους, να δούμε την πραγματικότητα όλοι μαζί, μια για πάντα, για να τραβήξουμε οριστικά γραμμή;

Τέταρτον, είπα ότι είναι καθαρά εισπρακτικός ο χαρακτήρα και έρχομαι λίγο πιο κάτω. Μιλάει για δήλωση αρμόδιου μηχανικού περιστατικής επάρκειας, η οποία θα βασίζεται σε ταχύ οπτικό έλεγχο. Δηλαδή, πώς θα γίνεται αυτό; Καταλαβαίνουμε ότι θέλουμε να γίνουν με γρήγορους ρυθμούς, καταλαβαίνουμε ότι θέλουμε να γίνουν εισπράξεις, αλλά, εν πάση περιπτώσει, εδώ κάποιοι μηχανικοί θα κλιθούν να βάλουν την υπογραφή τους ή δεν θα υπογράψουν; Εν τω μεταξύ, θα πληρωθούν; Κατά τη γνώμη μου, δεν είναι ξεκάθαρο. Ο μηχανικός αυτός που θα δίνει το χαρτί, θα έχει ευθύνη για ό,τι συμβεί μεθαύριο; Θέτω  ερωτήματα, όμως, πρέπει τότε να μην μιλάμε, να μιλάμε για μελέτη και όχι για ταχύ, οπτικό έλεγχο. Θα μιλήσουμε για μελέτη και αυτό είναι το ουσιαστικό, νομίζω.

Επίσης, αναφέρεστε στην περίπτωση κτιρίων χωρίς άδεια. Θα δηλώνει την ύπαρξη ή μη φέροντα οργανισμού. Από αυτή και μόνο τη φράση, καταλαβαίνετε ότι είναι πολύ πρόχειρη δουλειά, διότι δεν υπάρχει κατά τη γνώμη μου κτίσμα, το οποίο να μην έχει φέροντα οργανισμό, διότι σε αντίθετη περίπτωση δεν θα μπορούσε να σταθεί. Ρωτάμε το αυτονόητο; Επίσης, το νομοσχέδιο αναφέρεται σε κτίσματα. Κανονικά, ένα πλήρες νομικό κείμενο, θα έπρεπε να αναφέρεται σε αυθαίρετες κατασκευές, γιατί μπορεί να πάει να ρυθμίσει κάποιος μια κατοικία, αλλά να υπάρχει πισίνα, να υπάρχει δεξαμενή, να υπάρχει προβλήτα. Άρα, λοιπόν, κάποιος που ρυθμίζει την κατοικία, αλλά έχει κάτι άλλο αυθαίρετο, εξακολουθεί να μην έχει δικαίωμα δικαιοπραξίας; Και αυτό, να το απαντήσουμε. Επίσης, δεν γίνεται καμία αναφορά στις εκτός σχεδίου περιοχές, που έχουν ΚΠΣ ή swap ή που έχουν υποβάλει προτάσεις στον οργανισμό Αθήνας και εδώ και περισσότερο από ένα χρόνο, δεν έχουν λάβει καμία απολύτως απάντηση. Τι ακριβώς, θα συμβεί με τα κτίσματα αυτά, που βρίσκονται σε αυτές τις περιοχές; Επί τη ευκαιρία σε αυτό να πούμε ότι υπάρχουν τέτοιες περιοχές που έχουν προταθεί για ένταξη στο Κ.Π.Σ.. Απάντηση δεν υπάρχει. Τι προβλέπεται σχετικά με αυτά; Θα πληρώσουν; Θα ενταχθούν; Τί θα γίνει με τις ιδιοκτησίες που είναι από παραχωρητήρια, όπως υπάρχουν στον ορεινό όγκο της Λαυρεωτικής. Τι θα γίνει εκεί που δεν έχουν κυρωθεί δασικοί χάρτες, που είναι οι περισσότερες περιοχές της Αττικής; Έχουμε μόνο κάποιες κυρώσεις, στις οποίες έχουν γίνει ενστάσεις, στην περιοχή του Μαραθώνα, του Διονύσου, στην περιοχή της βόρειας Αττικής, δηλαδή, εκεί που είναι τα καμένα από την πρόσφατη πυρκαγιά. Οι ιδιοκτήτες που έχουν δασικές διαμάχες με το δασαρχείο και δεν έχει εκδοθεί ακόμη οριστική απόφαση, πως θα γνωρίζουν εάν μπορούν να υποβάλουν αίτηση για τη ρύθμιση του αυθαιρέτου; Ποιος θα τους το πει αυτό; Θα χάσουν τις προθεσμίες.

 

(Συνέχεια ομιλίας κ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΒΛΑΧΟΥ)

Δεν υπάρχει πουθενά συντελεστής παλαιότητας. Ένα αυθαίρετο που χτίστηκε το 1985 έχει την ίδια τύχη με κάποιο που χτίστηκε το 1990 και με κατασκευή του 2010. Είναι προφανές ότι δεν μπορούν να μεταβιβαστούν τα αυθαίρετα. Στην περίπτωση στην οποία υπάρχει ένας ιδιοκτήτης πρώτης κατοικίας στην Αθήνα και έχει ένα αυθαίρετο στο Κορωπί, το οποίο όμως το έχει δηλώσει ως δωρεά – παραχώρηση και στα παιδιά του. Θα κλιθεί να ρυθμίσει το πρόστιμο και σαν δεύτερη κατοικία; Άρα, διπλάσιο πρόστιμο ή επιβάρυνση.

Επίσης, σε ένα διώροφο κτήριο, που μένουν δύο οικογένειες. Θα μπορεί να μεταβιβαστεί ξεχωριστά ο κάθε όροφος; Στο ένα μένει ο πατέρας στον άλλον μένει ο γιος. Επίσης, φαίνεται να μην υπάρχουν κοινωνικά κριτήρια, εισοδήματα, οικογενειακή κατάσταση. Στην επιβολή των προστίμων και ο υπολογισμός γίνεται με βάση τους τεχνικούς συντελεστές και σίγουρα αυτό δεν είναι μια κοινωνικά άδικη ρύθμιση. Μήπως πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η οικονομική κατάσταση, το εισόδημα και να μην είναι ισοπέδωση στη ρύθμιση όλων.

Τέλος, υπάρχουν περιοχές, από αυτές που εξαιρεί ο νόμος, δηλαδή όπως είναι η περιοχή του Χερώματος στη Βάρη, περιοχή εκτός σχεδίου πόλης η οποία περιλαμβάνεται μεν στη β ζώνη προστασίας Υμηττού. Έχει χαρακτηριστεί τελεσίδικα ως μη δασική, δεν είναι αρχαιολογικός χώρος, σύμφωνα με το Υπουργείου Πολιτισμού, δηλαδή, δεν εμπίπτει στις απαγορεύσεις. Κατόπιν τούτου κρίνεται αναγκαίο να αποσαφηνιστεί ότι οι αυθαίρετες κατοικίες που δεν εμπίπτουν στις εξαιρέσεις του νομοσχεδίου αν μπορούν να μονιμοποιηθούν. Έστω και αν η χρήση κατοικίας στην περιοχή δεν είναι επιτρεπτή.

Εδώ μπαίνει και ο παράγοντας χρήση γης. Τι θα γίνει με αυτές; Εδώ μιλάμε για το Χέρωμα που είναι ολόκληρος οικισμός. Θα το αφήσουμε έτσι; Δεν θα το ρυθμίσουμε; Εμείς να συνεχίσουμε να λέμε ότι είναι β ζώνη προστασίας Υμηττού; Είναι οικισμός. Παρόμοια περιοχή είναι και το Προσήλιο στην Κερατέα. Λειτουργεί σχολείο, παιδικός σταθμός, εκκλησία, ενορία, εμείς θα συνεχίσουμε από το στραβό να τραβάμε μια ευθεία γραμμή προστασίας του Υμηττού ή θα δούμε την πραγματικότητα; Αλλού θα κατεβάσουμε τη γραμμή και αλλού θα την ανεβάσουμε προς το βουνό. Διότι έτσι αυτά θα μείνουν έτσι όπως είναι, άρα η αυθαιρεσία συνεχίζεται. Άρα, μιλάμε για μια νέα γενιά από αυθαίρετα. Αλλά δεν μπορούμε να πούμε ότι βάλαμε τελεία και παύλα.

Γι’ αυτό είπαμε ότι βεβιασμένα ήρθε αυτό, θέλει περισσότερη δουλειά. Συμφωνούμε, εμείς, ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, ο Αντώνης Σαμαράς μίλησε εδώ και δυο μήνες για τα αυθαίρετα. Για τακτοποίηση, για νομιμοποίηση, όπως θέλετε να το πούμε, να δώσουμε λύση. Θέλει δουλειά. Πολύ φοβούμαι ότι και δίκαιοι δεν είμαστε, με αυστηρά πρόστιμα, όπως - όπως να πάρουμε χρήματα και οριστική λύση δεν δίνουμε σε αυτό. Αυτός είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος για την επόμενη μέρα.

Κύριε Πρόεδρε, ένα τελευταίο ζήτημα. Υπάρχουν πρόστιμα που έχουν πληρωθεί κατά καιρούς θα συμψηφιστούν αυτά; Ευχαριστώ πολύ.

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ (Πρόεδρος της Επιτροπής): Ευχαριστούμε τον κ. Βλάχο. Τον λόγο έχει ο κ. Βορίδης.

ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ (ΜΑΚΗΣ) ΒΟΡΙΔΗΣ: Ευχαριστώ κ. Πρόεδρε. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι μέσα σε αυτό το σχέδιο νόμου υπάρχουν και θετικές διατάξεις. Εγώ εκτιμώ ιδιαιτέρως την προσπάθεια την οποία καταβάλλει ο Υπουργός να επισπεύσει και να διευκολύνει την κατάσταση από πλευράς περιβαλλοντικής …. Είναι ένα νέο πνεύμα το οποίο επικρατεί στο Υπουργείο και είναι εξαιρετικά θετικό.

Υπάρχουν δύο θέματα που κατά τη γνώμη μου είναι προβληματικά και θα μου επιτρέψετε να επικεντρωθώ. Το πρώτο ζήτημα αφορά βεβαίως αυτή τη διαδικασία του αυθαιρέτου. Άκουσα με πολύ μεγάλη προσοχή. Καταρχάς να διευκρινίσω αυτή τη συζήτηση για τα αυθαίρετα είναι κάτι που ο Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός έχει θέσει εδώ και καιρό, ότι πρέπει να λυθεί το ζήτημα στην κατεύθυνση της τακτοποίησης, της νομιμοποίησης, επιλύσεως αυτού του μεγάλου ζητήματος. Αυτή είναι η πολιτική μας θέση την έχουμε υποστηρίξει εδώ και καιρό.

Το ερώτημα είναι κατά πόσο αυτό επιτυγχάνεται σήμερα. Όπως ξέρετε ο κύριος όγκος των αυθαίρετων βρίσκεται στην Αττική. Το δεύτερο μεγάλο ζήτημα το οποίο δημιουργείται, λέμε, λοιπόν, να εξαιρέσουμε την νομιμοποίηση από τις δασικές εκτάσεις. Καταρχήν αυτό ακούγεται λογικό. Βέβαια όταν κάποιος έχει κτίσει σε ένα δάσος, προφανώς δεν είναι για να του δώσουμε και συγχαρητήρια, τί θα γίνει εάν υπάρχουν χαρακτηρισμένες δασικές εκτάσεις οι οποίες είναι πλήρως δομημένες; Όταν λέμε πλήρως, λέμε πλήρως. Δεν είναι ότι έχει πάει κάποιος σε ένα δάσος και έβαλε ένα σπίτι. Είναι ότι έχουμε ολόκληρες περιοχές, οι οποίες έχουνε νερό, δρόμους, τηλέφωνο, τι θα κάνουμε σε αυτή την περίπτωση;

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΣΗΦΟΥΝΑΚΗΣ (Αναπληρωτής Υπουργός Περιβάλλοντος Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής): Επειδή το συζητήσαμε πάρα πολύ και στην Επιτροπή και στην Ολομέλεια για το νόμο για την Βιοποικιλότητα και την κατάρτιση νέων δασικών χαρτών, στην περιοχή της Άνοιξης, εκεί με τις διατάξεις του νομοσχεδίου για τη βιοποικιλότητα επιταχύνονται οι διαδικασίες με πρωτοβουλία του δήμου. Ξεκινάει η οριοθέτηση του δάσους μέσα σε δασικές περιοχές, που σημαίνει ότι για πρώτη φορά δίνει τη δυνατότητα όταν ένα δάσος έχει κηλίδες δόμησης, όπως αυτές που λέτε, τότε αυτές βάση του νόμου αυτού, για την οριοθέτηση των δασικών χαρτών, στο νόμο της βιοποικιλότητας, πράγματι να εξαιρεθούν. Δεν είναι αυτού του νομοσχεδίου που συζητάμε.

Άρα, όπου υπάρχουν οικισμοί που έχουν φτιαχτεί μέσα σε δασικές περιοχές θα λυθεί βάση του νόμου για τη Βιοποικιλότητα. Όχι από αυτόν τον νόμο.

ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ (ΜΑΚΗΣ) ΒΟΡΙΔΗΣ: Το δεύτερο ζήτημα. Το ακούω αυτό, επιφυλάσσομαι ότι εκεί έχουμε δυσκολία γιατί δεν έχει καλυφθεί από τον προηγούμενο νόμο και δεν θέλω να ανοίξω αυτή τη συζήτηση. 

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΣΗΦΟΥΝΑΚΗΣ (Αναπληρωτής Υπουργός Περιβάλλοντος Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής): Υπάρχει κάποιο κενό; Να το δούμε. Νομίζω ότι είναι σαφέστατο και δεν υπάρχει άλλη διαδικασία. Γι’ αυτό η διάταξη αυτή για την οριοθέτηση των δασών παίρνει την πρωτοβουλία από το κεντρικό κράτος και την δίνει στον δήμο. Ξεκινάει, λοιπόν, ο δήμος αυτή τη διαδικασία.

ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ (ΜΑΚΗΣ) ΒΟΡΙΔΗΣ: Αν αυτή είναι η απάντηση, κ. Υπουργέ, εκτιμώ για άλλους λόγους, ότι αυτή η απάντηση δεν είναι επαρκής, αλλά θα γυρίσουμε στη συζήτηση του νόμου. Το ζήτημα είναι ότι δεν το εντάσσουμε και εδώ, επομένως αυτό το μεγάλο ζήτημα μένει αρρύθμιστο.

Δεύτερο ζήτημα. Γιατί βάζετε τώρα το θέμα χρήσεων γης; Διαβάζω «υπάγονται, εφόσον η χρήση τους δεν απαγορεύονται από τις πολεοδομικές διατάξεις για τις χρήσεις γης, που ισχύουν στην περιοχή του ακινήτου». Το θέμα των χρήσεων γης είναι διοικητικό. Οι χρήσεις γης καθορίζονται με διοικητικές πράξεις. Εμ’ καθορίζονται έτσι σήμερα, εμ’ καθορίζονται αλλιώς αύριο. Γιατί, λοιπόν, δημιουργείτε κόλλημα νομιμοποιήσεως μόνο λόγω των χρήσεων γης; Εδώ δεν είναι καν θέμα δασικής περιοχής ή όχι.

Ας υποθέσουμε, λοιπόν, ότι ορίζει σε μια περιοχή ότι πρέπει να φτιάχνονται μόνο εκπαιδευτήρια. Έχω στο μυαλό μου συγκεκριμένη περιοχή. Δεν έχουν γίνει μόνο εκπαιδευτήρια, έχουν γίνει και αυθαίρετα, δίπλα στα εκπαιδευτήρια. Γιατί δεν μπορούμε αυτά να τα νομιμοποιήσουμε; Τι θα γίνει αν αυτά νομιμοποιηθούν; Που δημιουργείται κόλλημα σε αυτό; Δεν μπορεί να κάνετε μια αναφορά στην παρανομία, διότι ο νόμος ρυθμίζει την παρανομία. Αν δεν υπήρχε παρανομία δεν θα υπήρχε αντικείμενο ρυθμίσεως. Προφανώς, κάτι έχει παραβεί αλλά αυτό που παρέβη ως έννομο αγαθό …

 

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΣΗΦΟΥΝΑΚΗΣ (Αναπληρωτής Υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής): Υπάρχει για παράδειγμα το διάταγμα του Υμηττού ή το διάταγμα της Πλάκας, όπου στην Πλάκα θα έχουν περιοχές που είναι μονοκατοικίες, περιοχές που μπορεί να είναι μόνο τα γραφεία του υπουργείου πολιτισμού κ.λπ.. Όταν έχει χτίσει κάποιος «μπουζουξίδικο», αυτό δεν μπορεί να νομιμοποιηθεί.

ΜΑΚΗΣ ΒΟΡΙΔΗΣ: Το «μπουζουξίδικο» πάει στην άδεια λειτουργίας. Μπορεί να μη δικαιούται άδεια λειτουργίας για «μπουζουξίδικο» ή για ταβέρνα. Αλλά, ως προς την δόμηση, που απαγορεύει για παράδειγμα την κατοικία, τι πρόβλημα έχουμε εμείς, αν εκεί που λέει ότι πρέπει να είναι μόνο υπουργείου πολιτισμού έχει κάνει ο άλλος και ένα παράνομο σπίτι; Μα, αυτή την παρανομία ρυθμίσουμε αυτή τη στιγμή. Λέω εγώ, λοιπόν, ποιο είναι το έννομο αγαθό που προστατεύουμε, όταν με διοικητική πράξη απονέμουμε τη χρήση γης; Στην πρώτη περίπτωση είναι το περιβάλλον. Στην δεύτερη περίπτωση και προστατεύουμε; Τη διοικητική πράξη, με την οποία αποφασίζω ότι εγώ αυτή τη γη και θέλω έτσι; Άρα, λοιπόν, εγώ επιμένω ότι αυτό είναι εξαιρετικά ελαστικό και θα καταλήξουμε να αντί να μπορούμε να λύσουμε μια σειρά από θέματα, να μην τα λύνουμε. Ακούω με πολλή προσοχή την τοποθέτηση του κ. Μητσοτάκη και θέλω να ελπίζω ότι έχει υπάρξει έστω μια άτυπη συνεννόηση με το συμβούλιο της επικρατείας γι' αυτό, διότι αντιλαμβάνεστε σε τι δυσκολία θα βρεθούμε, εάν προχωρήσει ο νόμος αυτός, υπάρξουν αιτήσεις, υπαχθεί κόσμος στην διαδικασία αυτή, πληρώσει αυτά που είναι να πληρώσει και εν συνεχεία πέσει ο νόμος στο συμβούλιο. Εκεί πλέον δεν μας σώζει τίποτε. Εσάς καταρχήν, αλλά φοβάμαι μήπως πάρει μπάλα και κανέναν άλλο χωρίς να φταίει. Άρα, λοιπόν, αυτό είναι κάτι που θέλει μια προσυνεννόηση.

Τελειώνω με το θέμα του τεμένους, για να το ξεκαθαρίσω. Δεν υπάρχει καμία αντίρρηση και εύλογο είναι να υπάρχει κάποιο τέμενος στην ευρύτερη περιοχή της Αθήνας, προκειμένου όσοι είναι μουσουλμάνοι να θρησκεύονται. Όμως, πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι τα ζητήματα της πολιτισμικής ταυτότητας οφείλουν να μην διακυβεύονται από αυτό. Είναι ένα ζήτημα των αριθμός των κάποιες ανάγκες, και άλλων ζητημάτων δημιουργούνται ερείσματα που αμφισβητούν στη βάση τους την ταυτότητα μιας ολόκληρης κοινωνίας. Γιατί έχουμε εμείς αντίρρησή σε αυτό, λοιπόν. Η αντίρρησή μας δεν είναι στο ότι αλλάζει η χρήση γης, αυτό είναι δευτερεύον. Έχουμε πρωτεύουσα αντίρρηση. Δεν υπάρχει ανάγκη για ένα κεντρικό τέμενος αυτού του μεγέθους. Το κεντρικό τέμενος αυτού του μεγέθους κάνει μια πολιτιστική δήλωση. Δεν είναι ότι διασφαλίζει λατρευτικές ανάγκες, αλλά κάνει μια πολιτιστική δήλωση για την ταυτότητα της κοινωνίας μας. Αυτή είναι η αντίρρησή μας. Η ελληνική κοινωνία, λοιπόν, έχει ταυτότητα, η ταυτότητα της είναι χριστιανική και ορθόδοξη, βεβαίως υπάρχουν και άλλες θρησκείες και άνθρωποι που ελεύθερα θρησκεύονται, όπως νομίζουν, πλην όμως το κυρίαρχο πολιτιστικό στοιχείο δεν μπορεί να αμφισβητείται. Με αυτή τη ρύθμιση παρεμπιπτόντως δημιουργούνται οι προϋποθέσεις να αμφισβητείται.

Μία υποσημείωση και κλείνω με το ζήτημα αυτό, δεν κατάλαβα γιατί για τις λατρευτικές ανάγκες οποιουδήποτε δόγματος θα πρέπει να παραχωρείται δημόσιος χώρος. Ας πάει κάποιος και ας αγοράσει το χώρο που θέλει. Εδώ παραχωρείται δημόσιος χώρος και το κράτος κατά την κυριότητα. Την χρήση, όμως, την δίνει και προφανώς τη δίνει δωρεάν. Όπως, μέσα σε αυτόν τον δημόσιο χώρο κατασκευάζεται το τέμενος. Ποιος το πληρώνει; Άρα, λοιπόν, το ζήτημα αυτό δεν κατάλαβα γιατί πρέπει να είναι έτσι. Όποιος έχει ενδιαφέρον για την κατασκευή ενός τεμένους, αν υπάρχει μια μουσουλμανική κοινότητα - που τονίζω η μουσουλμανική κοινότητα που υπάρχει στην Ελλάδα βρίσκεται στην Θράκη και όχι αλλού, όλο το υπόλοιπο μας έχει έρθει με έναν περίεργο μη νόμιμο και συμβατό τρόπο και δεν είμαστε καθόλου υποχρεωμένοι να καλύψουμε λατρευτικές ανάγκες κάποιου που δεν βρίσκεται νομίμως στην Ελλάδα - αλλά ακόμη και αν υπήρχε μια μουσουλμανική κοινότητα η οποία είχε μια οντότητα και ερχόταν να το συζητήσει, γιατί πρέπει να γίνει παραχώρηση δημόσιου χώρου; Ας τους υποδειχθεί ένας χώρος που μπορούν να αγοράσουν ή να τον βρουν, να υπάρξει από εκεί και πέρα μια συνεννόηση και ας προχωρήσει η διαδικασία έτσι. Όχι όμως με αυτή τη ρύθμιση. Αυτό για εμάς είναι ένα κεντρικό ζήτημα, η αντίθεσή μας είναι κεντρική και είναι προφανές ότι θα συμπαρασύρει και τη θέση μας το σύνολο του νομοσχεδίου.

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ (Πρόεδρος της Επιτροπής): Το λόγο έχει ο κ. Καλογιάννης.

ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΑΛΟΓΙΑΝΗΣ: Ακούσαμε πολλά και ενδιαφέροντα για το νομοσχέδιο που συζητάμε. Θα ήθελα να κάνω κάποιες παρατηρήσεις. Καταρχήν, θα ήθελα να επισημάνω ότι το πρώτο κεφάλαιο του νομοσχεδίου είναι ασφαλώς προς τη σωστή κατεύθυνση. Απλοποιούνται και οι διαδικασίες και μειώνεται ο αριθμός των έργων και δραστηριοτήτων, για τα οποία εφεξής θα υποβάλετε περιβαλλοντική αδειοδότηση. Έχω ορισμένες παρατηρήσεις επί των άρθρων, τις οποίες θα καταθέσω αύριο.

Καταρχήν σε ό,τι αφορά την κατάργηση της συνυπογραφής, θα ήθελα να ρωτήσω, ένας φάκελος οποίος έχει να κάνει για παράδειγμα με ένα ξενοδοχείο σε αρχαιολογικό χώρο, θα πηγαίνει ο φάκελος και στο υπουργείο πολιτισμού;

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΣΗΦΟΥΝΑΚΗΣ (Αναπληρωτής Υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής): Κτίσματα σε αρχαιολογικούς χώρους, ρέματα, δάση κ.λπ., δεν δικαιούνται νομιμοποίησης, άρα δεν δικαιούνται καν να υποβάλουν αίτηση.

ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΑΛΟΓΙΑΝΗΣ: Ας υποθέσουμε ότι είναι μια μονάδα ξενοδοχειακή η οποία καταθέτει φάκελο. Ο υπουργός περιβάλλοντος με την υπογραφή του θα δεσμεύει και τα υπόλοιπα υπουργεία; Αυτό είναι το ερώτημά μου.

Σε ό,τι αφορά την κατάργηση των αλληλοεπικαλυπτόμενων αδειοδοτήσεων γενικά είναι προς τη σωστή κατεύθυνση, υπάρχουν κάποια θέματα τα οποία θα το δούμε επί των άρθρων. Θα παρακαλούσα να έχουμε μια διευκρίνιση για την ρύθμιση η οποία αναφέρεται στο ότι οι ΜΠΕ θα συντάσσονται σε τυποποιημένη βάση. Εννοείται ότι θα υπάρχει για κάθε κατηγορία μελέτης ένας τύπος;

Υποχρέωση σύνταξης της απόφασης έγκρισης περιβαλλοντικών όρων ανεξαρτήτως του αν έχουν γνωμοδοτήσει οι φορείς. Αυτό ισχύει και σήμερα, κύριε υπουργέ, στην πράξη βέβαια θα γίνεται. Συνεπώς, το βλέπω εξαιρετικά φιλόδοξο να θεωρείτε ότι από δω και πέρα έτσι θα προχωράμε.

Εκφράζω σοβαρές επιφυλάξεις, κύριε πρόεδρε, για αυτό το περίφημο συμβούλιο περιβαλλοντικής αδειοδότησης, το οποίο είναι ένα πολυπρόσωπο γνωμοδοτικό όργανο. Εκτιμώ ότι τον κάθε υπουργό ενδεχομένως να τον βολεύει, αν μου επιτρέπεται η έκφραση, να παραπέμψει ένα θέμα το οποίο είναι δύσκολο σε 13 μέλη, μόνο όμως υπηρεσιακών παραγόντων. Και σε αυτό το θέμα έχουν σοβαρές επιφυλάξεις και θα παρακαλούσα πολύ, κύριε υπουργέ, 9ο ξαναδείτε.

. Σε ό,τι αφορά την ΕΥΕΠ.. Την αλλάξαμε πάλι πριν ένα χρόνο, υποτίθεται ότι δώσαμε νέο ρόλο, νέες δυνατότητες. Εδώ λέμε τώρα ότι ενδυναμώνεται. Και γι' αυτό το θέμα εκφράζουν σοβαρές επιφυλάξεις. Κατ' αρχήν θα πρέπει να στελεχωθεί. Δεύτερον, έτσι όπως περιγράφονται οι αρμοδιότητες της συγκεκριμένης υπηρεσίας, εκτιμώ ότι εμπλέκονται ευθέως με τις αρμοδιότητες των πολεοδομικών υπηρεσιών. Συνεπώς θα υπάρξει μια σύγχυση σε ό,τι αφορά το αντικείμενο στο ποιος για παράδειγμα θα κάνει μια αυτοψία, στο ποιος θα συντάξει το πρωτόκολλο κ.λπ..

 

(Συνέχεια ομιλίας του κυρίου Σταύρου Καλογιάννη)

 

 

Επίσης, αναφέρεται ότι, η κατάργηση της προμελέτης, την οποία θεωρείτε ότι, είναι βασική καινοτομία, το κάνετε προκειμένου να αποφύγει ο ενδιαφερόμενος των, ενδεχομένως, υψηλό κόστος σύνταξης της Μ.Π.Ε.. Αυτό, κύριε Υπουργέ, είναι λάθος. Δεν πρέπει, να τίθεται τέτοιος όρος στη μη σύνταξη της Π.Π.Ε.. Δεν πρέπει να τίθεται το οικονομικό κριτήριο, γιατί η Π.Π.Ε. έχει ως στόχο, να εξετάσει εναλλακτικές λύσεις, να δώσει εν τέλει. Είναι εξαιρετικά ισχυρό έγγραφο η γνωμοδότηση, που δίνει το Υπουργείο για τη χωροθέτηση ενός έργου ή όχι; Κατά την άποψή μου και η απόρριψη είναι κατά την άποψή μου εξαιρετικά σημαντικό έγγραφο. Συνεπώς, δεν είναι για ν’ αποφύγουμε το υψηλό κόστος υποβολής. Δεν είναι ένας πρόσθετος φάκελος η Π.Π.Ε., είναι σημαντικό έγγραφο.

Ο νόμος θα ισχύσει αμέσως μόλις ψηφιστεί, όμως, κάνω την εξής ερώτηση. Πρόκειται να εκδοθεί ένα προεδρικό διάταγμα, στο οποίο θα περιγράφονται όλα τα σχετικά με τους αξιολογητές των Μ.Π.Ε.. Πόσο χρόνο θα κάνει να εκδοθεί αυτό το προεδρικό διάταγμα; Έχετε έτοιμο ένα σχέδιο, να μας δώσετε, να το δούμε, να το συζητήσουμε;

Στην ομιλία σας είπατε, κύριε Υπουργέ, ότι, δεν έχουν εισπραχθεί πρόστιμα αυθαιρέτων τα προηγούμενα χρόνια. Έχετε κάποια στοιχεία; Εάν «ναι», θα παρακαλούσα, να τα καταθέσετε στην Επιτροπή.

Σε ό,τι αφορά τα αυθαίρετα, θα έλεγα ότι, σε γενικές γραμμές η ρύθμιση ακολουθεί την αρχική ρύθμιση, που είχαμε κάνει για τους ημιυπαίθριους. Θα έπρεπε, όμως, κύριοι Υπουργοί, να συνοδεύεται σε αυτό το νομοσχέδιο με ρυθμίσεις, που ν’ απαγορεύουν εφεξής το ίδιο φαινόμενο και αυτό δεν γίνεται.

Έχω μια πρόταση, να σας καταθέσω, γιατί είπατε προηγουμένως «τι λέει η Ν.Δ.». Στο Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. είχαμε μέχρι εξαντλήσεως συζητήσει και ετοιμάσει πρόταση για νέο τρόπο έκδοσης οικοδομικών αδειών. Οι υπηρεσιακοί παράγοντες είναι απολύτως ενήμεροι και εκτιμώ και ότι ήταν απολύτως σύμφωνοι. Είναι πανέτοιμη η πρόταση. Καταθέστε τη σ’ αυτό το νομοσχέδιο. Μέχρι την άλλη βδομάδα που θα το συζητήσουμε, έτσι ώστε όχι μόνο θα κάνετε αποδεκτή μια πρόταση δική μας, του Υπουργείου - δεν διεκδικούμε καμία πατρότητα -, αλλά και θα καταστήσετε σαφές το γεγονός ότι, «πράγματι, πιστεύουμε σε αυτό, πού πάτε να κάνετε». Δεν είναι μια ρύθμιση στον αέρα «θα δούμε» και «μελλοντικά θα φέρουμε άλλη ρύθμιση» κ.ο.κ..

Θα παρακαλούσαμε να έχουμε ορισμένα παραδείγματα εφαρμογής του νόμου σε ό,τι αφορά τ’ αυθαίρετα σε διαφορετικές περιοχές με διαφορετική τιμή ζώνης, διαφορετικών χρήσεων γης. Νομίζω ότι, θα είναι πολύ παραστατικά τα παραδείγματα αυτά στην κατεύθυνση, να ξέρει ο καθένας που πηγαίνουμε.

Τέλος, θα ήθελα μια εκτίμηση του Υπουργείου, πως αναμένεται να είναι τα έσοδα από τη ρύθμιση, την οποία εισάγεται, κύριοι Υπουργοί, μέχρι τέλους του έτους και συνολικά. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ (Πρόεδρος της Επιτροπής): Ευχαριστούμε τον κ. Καλογιάννη. Το λόγο έχει ο κ. Χατζηδάκης.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΧΑΤΖΗΔΑΚΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, λίγα λόγια θα ήθελα να πω για τα αυθαίρετα και κάπως περισσότερα για την περιβαλλοντική αδειοδότηση.

Σχετικά με τα αυθαίρετα, θέλω να σημειώσω ότι, προφανώς, όλοι μας σήμερα βρισκόμαστε ενώπιον τετελεσμένων γεγονότων. Τετελεσμένα γεγονότα, τα οποία έχουν προκληθεί, αφενός, λόγω της δράσεως ορισμένων πολιτών και, αφετέρου, λόγω της αδράνειας του κρατικού μηχανισμού είτε σε σχέση με την αστυνόμευση είτε σε σχέση με την έλλειψη σχεδιασμού ως προς την πολεοδόμηση. Προφανώς, πρέπει να διαχειριστούμε αυτά τα τετελεσμένα γεγονότα. Αυτός είναι και ο λόγος, που η Ν.Δ. υπερψηφίζει επί της αρχής τις ρυθμίσεις για τα’ αυθαίρετα, αλλά, προφανώς, υπάρχουν δύο μεγάλα ερωτηματικά.

Τώρα ένα ερωτηματικό είναι: ποια θα είναι η στάση του Συμβουλίου της Επικρατείας; Προφανώς, ευχόμαστε, να είναι θετική, αλλά το βάρος ανήκει εξ ορισμού στην όποια Κυβέρνηση φέρνει μια νομοθετική πρωτοβουλία, η οποία θα πρέπει να έχει λάβει τις πρόνοιες εκείνες, που θα καταστήσουν τη διάταξη ισχυρή και απρόσβλητη.

Το δεύτερο ερωτηματικό έχει, να κάνει με την αποφυγή επανάληψης του φαινομένου. Ακούσαμε από πολλούς συναδέλφους όλων των κομμάτων την έκφραση «κόκκινες γραμμές». Προσωπικά, θα ήθελα πολύ, να πιστέψω ότι, δεν θα επαναληφθεί το φαινόμενο στο μέλλον, αλλά - ειλικρινά σας μιλάω - δυσκολεύομαι, να το πιστέψω. Μακάρι να διαψευσθώ, μακάρι ο κρατικός μηχανισμός από αύριο το πρωί να είναι ένας άλλος κρατικός μηχανισμός, ο οποίος θα οδηγήσει στο ν’ αποφευχθούν τέτοιες παράνομες συμπεριφορές, αλλά νομίζω ότι, σε δέκα ή είκοσι χρόνια κάποιοι άλλοι υπουργοί στη θέση σας θα ξαναέρθουν στη Βουλή των Ελλήνων και θα προτείνουν παρόμοιες ρυθμίσεις και κάποιοι στη δική μας θέση θα ξαναμιλάνε πάλι για «κόκκινες γραμμές». Εν πάση περιπτώσει, σταματώ εδώ για το θέμα των αυθαιρέτων.

Έρχομαι στο θέμα της περιβαλλοντικής αδειοδότησης. Στο θέμα της περιβαλλοντικής αδειοδότησης καμία δυσκολία δεν έχω και δεν έχουμε, να σας πούμε ότι, κινείσθε σε θετική κατεύθυνση. Είναι θετικές ρυθμίσεις σε γενικές γραμμές και δεν έχουμε κανένα λόγο, να το κρύψουμε. Προσωπικά, ακόμη περισσότερο, καθώς πάντοτε θυμάμαι, όποτε έρχομαι και υποστηρίζω κυβερνητικές πρωτοβουλίες ότι, όταν ήμουν Υπουργός, δεν είχα την τύχη ούτε μια νομοθετική πρωτοβουλία, που είχαν φέρει - εξαιρέσει διεθνών συμβάσεων, κυρώσεων διεθνών συμβάσεων - να τύχει της εγκρίσεως της τότε Αξιωματικής Αντιπολιτεύσεως, εάν και στη συνέχεια καμία από αυτές δεν τροποποιήθηκε, πολύ περισσότερο, δεν καταργήθηκε. Εν πάση περιπτώσει, μη σταθώ στο ζήτημα αυτό.

Θέλω να κάνω κάποιες συγκεκριμένες παρατηρήσεις στο ζήτημα της περιβαλλοντικής αδειοδότησης, με σκοπό τη βελτίωση, ενδεχομένως, των διατάξεων - τουλάχιστον, κατά τη δική μου άποψη.

Πρώτον, συμφωνούμε με το θεσμό της άπρακτης προθεσμίας, όταν δεν υπάρχει γνωμοδότηση των συναρμόδιων φορέων, να θεωρηθεί ότι, υπάρχει, για να εκδοθεί η σχετική άδεια. Όμως, εδώ δεν έχουμε να κάνουμε μόνο με γνωμοδοτήσεις. Έχουμε, να κάνουμε και με άλλες κινήσεις της διοικήσεως. Ενδεχομένως, η άπρακτη προθεσμία να μην είναι κατοχυρωμένη με τη διατύπωση, που υπάρχει στο οικείο άρθρο, όσο θα μπορούσε να είναι. Φοβάμαι ότι, μπορεί στην πράξη, να «μπάζει» η διάταξη.

Δεύτερη παρατήρηση: Αναφέρεται η αιτιολογική έκθεση στο «one stop shop», στη διαδικασία μιας στάσεως, λέγοντας ότι, θα μπορούσε το πλέγμα διατάξεων, που έχουμε μπροστά μας, να καταλήξει σε μια διαδικασία μιας στάσεως. Μην έχουμε αυταπάτες. Δεν πρόκειται γι' αυτό. Πρόκειται για απλοποίηση, όμως δεν έχουμε αυτό, όπου θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί ως διαδικασία «one stop shop».

Η τρίτη παρατήρηση - ελέγχθηκε από τον Εισηγητή μας - αφορά στην εμπλοκή της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας, ιδίως σε περιπτώσεις που έχουμε κηρυγμένη αρχαιολογική ζώνη. Εκεί προβλέπεται σύμφωνη γνώμη της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας, αλλά μπορεί να δημιουργηθούν συγχύσεις, γιατί μέχρι τώρα από το υφιστάμενο νομοθετικό πλαίσιο προβλέπεται: πρώτον, χωριστή άδεια της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας. Δεύτερον, προβλέπεται είτε εντός είτε εκτός κηρυγμένης αρχαιολογικής ζώνης. Μπορεί, λοιπόν, να δημιουργηθούν συγχύσεις, διότι, από τη μια, έχουμε αυτές τις διατάξεις, από την άλλη, έχουμε τις διατάξεις του αρχαιολογικού νόμου. Δεδομένης, λοιπόν, της αρνητικής παραδόσεως ως προς τη συνεργασία διαφορετικών δημοσίων υπηρεσιών υπάρχει κίνδυνος, να καταστεί η διάταξη ως προς αυτή της την διάταξη «δώρων ανδρών».

 

             Συνέχεια ομιλίας κ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΧΑΤΖΗΔΑΚΗ

 

Επόμενη παρατήρηση είναι οι περιβαλλοντικοί  ελεγκτές και επιθεωρητές. Για τους πρώτους προβλέπεται έκδοση προεδρικού διατάγματος, για τους δεύτερους που κάνουν παρόμοια δουλειά και προέρχονται επίσης από τον ιδιωτικό τομέα, προβλέπεται η υπουργική απόφαση. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί υπάρχουν δύο μέτρα και δύο σταθμά.

Επόμενη παρατήρηση στις υπουργικές αποφάσεις και τα προεδρικά διατάγματα. Είναι ένα προεδρικό διάταγμα και τουλάχιστον 14 υπουργικές αποφάσεις που προβλέπεται να εκδοθούν ή κοινές υπουργικές αποφάσεις. Καταλαβαίνετε την κρισιμότητα της τήρησης των χρόνων. Όταν η κυβέρνηση λέει ότι αυτός ο νόμος θα τεθεί σε εφαρμογή από το Σεπτέμβριο, προφανώς θα πρέπει να τεθεί σε εφαρμογή όχι διότι το λέω εγώ, αλλά διότι αυτή είναι η δέσμευση της κυβέρνησης απέναντι στην τρόικα και ξέρετε πολύ καλά ότι μέχρι τώρα ελεγχόσαστε αυστηρά, λόγω της μη τήρησης των δεσμεύσεων που έχουν δοθεί. Επομένως υπάρχει ανάγκη να εκδοθούν το ταχύτερο δυνατό αυτές οι αποφάσεις. Είναι σημαντικό, κύριε υπουργέ, να υπάρξει εγκαίρως στελέχωση των φορέων και εκπαίδευση των στελεχών. Υπάρχει καινούργια διαδικασία σε σχέση με αυτήν, που τα στελέχη είχαν συνηθίσει τόσα χρόνια και δεν πρέπει να βρεθούμε στο φαινόμενο, για το οποίο επίσης κατηγορείται η Ελλάδα στις Βρυξέλλες και αλλού, ότι ψηφίζει νόμους, αλλά στη συνέχεια έχει έλλειμμα στην εφαρμογή των νόμων. Εδώ δεν θα κριθούμε μόνο ως προς το τι ψηφίζει η Βουλή, κυρίως θα κριθούμε από την συνέχεια της διαδικασίας, έκδοση των υπουργικών αποφάσεων και κυρίως εκπαίδευση των στελεχών.

Πρέπει να δείξουμε προσοχή στην κατάταξη των έργων στις κατηγορίες Α1,Α2 και Β, ώστε να αποφευχθεί η υπέρμετρη χρονική επιβάρυνση έργων με ελάχιστες επιπτώσεις στο περιβάλλον ή και περιβαλλοντικό όφελος. Αναφέρομαι κυρίως στα έργα που σχετίζονται με ΑΠΕ. Εδώ πρέπει να είναι ξεκάθαρο ότι ότι αυτά τα έργα θα είναι σε προτεραιότητα.

Η τελευταία μου παρατήρηση αφορά μια εκκρεμότητα που υπάρχει από τον νόμο 3892/2011. Ήταν ο αντίστοιχος νόμος του υπουργείου ανάπτυξης, όπου το δικό σας υπουργείο είχε εμπλοκή, γνωμοδοτούσε, συνυπέγραψε αυτόν το νόμο. Εκεί, νομίζω λόγω ενστάσεων του δικού σας υπουργείου, υπήρχε μια εξαίρεση ως προς την διαδικασία απλούστευσης των αδειοδοτήσεων στην Αττική. Οι επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στην υπόλοιπη Ελλάδα μπορούν να αντιμετωπίζονται με απλές διαδικασίες, όμως όχι οι επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται εκεί υπάρχει αντίδραση των φορέων και του Συνδέσμου Βιομηχανιών Αττικής και Πειραιώς και του Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου που πρόσκειται στο δικό σας κόμμα. Επομένως πρέπει να το αντιμετωπίσετε. Ξέρω ότι δεν είναι εξολοκλήρου δική σας ευθύνη, όμως, υποθέτω, διότι είναι συναφές με το νομοσχέδιο και διότι επίσης νομίζω ότι δεν ρυθμίστηκε το ζήτημα από το υπουργείο ανάπτυξης, διότι το δικό σας υπουργείο τότε είχε εγείρει ενστάσεις.

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ(Πρόεδρος της Επιτροπής): Τον λόγο έχει ο κ. Χατζη Οσμάν.

ΑΧΜΕΤ ΧΑΤΖΗ ΟΣΜΑΝ: Το νομοσχέδιο έρχεται να δώσει λύσεις σε ένα πρόβλημα που αγγίζει όλη τη χώρα. Πρόκειται για μια χρόνια κατάσταση που έλαβε διαστάσεις παθογένειας σε πολλές περιοχές. Όπως είναι φυσικό η κάθε περιοχή έχει τις ιδιαιτερότητές της, τις οποίες θεωρώ ότι πρέπει να λάβουμε σοβαρά υπ' όψιν μας κατά την εφαρμογή του νομοσχεδίου.

Δεν θα ήταν υπερβολή να πω ότι στη Ροδόπη οι μισές περίπου οικίες είναι αυθαίρετες, με την έννοια ότι δεν έχουν ούτε συμβόλαια ούτε τίτλους ιδιοκτησίας.. Το ίδιο ισχύει και σε πολλές γειτονιές στην Κομοτηνή. Η Κομοτηνή μέχρι πολύ πρόσφατα αποτελούσε μοναδική περίπτωση πόλης που δεν διέθετε σχέδιο πόλεως πριν λίγους μήνες, όταν ολοκληρώθηκαν οι διαδικασίες έγκρισης και της τρίτης φάσης εκτός σχεδίου πόλεως και πλέον έχει δρομολογηθεί από το θέμα. Ωστόσο, η ύπαρξη τόσων πολλών αυθαιρέτων και αναφέρομαι σε ολόκληρες γειτονιές και στον ορεινό όγκο, οφείλεται σε πολιτικές διακρίσεων και διοικητικών απαγορεύσεων που εφαρμόζονταν επί δεκαετίες στην περιοχή εις βάρος της μειονότητας. Υπήρχε απαγόρευση για οποιαδήποτε διαδικασία έκδοσης συμβολαίου και οικοδομικής άδειας, με αποτέλεσμα τα μέλη της μειονότητας να μην μπορούν να αποδείξουν τα αυτονόητα, όπως είναι η ιδιοκτησία τους. Αυτό το πρόβλημα στάθηκε εμπόδιο για την ευρύτερη ανάπτυξη της περιοχής και δημιούργησε μια σειρά από προβλήματα στην καθημερινότητα των πολιτών της μειονότητας. Πρόσφατο παράδειγμα είναι η εγκατάσταση φωτοβολταϊκών στις στέγες των σπιτιών. Παρόλο που υπάρχει αυξημένη ζήτηση, οποιαδήποτε δυνατότητα υποβολής του φακέλου καθίσταται αδύνατη, λόγω ανυπαρξίας τίτλων ιδιοκτησίας. Η απουσία τίτλων ευθύνεται και για πολλούς άλλους αποκλεισμούς από προγράμματα, με αποτέλεσμα την στασιμότητα της περιοχής.

Φυσικά όλα αυτά ανήκουν στο παρελθόν. Θεωρώ ότι το παρόν νομοσχέδιο στοχεύει στην επίλυση παρόμοιων καταστάσεων και στη διευκόλυνση της καθημερινότητας των πολιτών. Πιστεύω ότι στην περιοχή μου ένας μεγάλος αριθμός θα επωφεληθεί από τις διατάξεις του νομοσχεδίου, γι' αυτό, κύριοι υπουργοί, θα ήθελα στην τελική μελέτη του σχεδίου νόμου, πριν την κατάθεσή του στην ολομέλεια, να εξετάσετε την περίπτωση της Ροδόπης με όλες τις ιδιαιτερότητες και τις ιδιομορφίες της και να μας εγγυηθείτε ότι θα  επιβλέπετε προσωπικά την ορθή εφαρμογή του νόμου, για να αποφύγουμε οποιαδήποτε γραφειοκρατία και άλλα τυχόν κωλύματα την εφαρμογή του.

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ( Πρόεδρος της Επιτροπής): Τον λόγο έχει ο κ. Πλεύρης.

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΛΕΥΡΗΣ: Κύριε υπουργέ, είναι σημαντικό ότι βρίσκεστε σε αυτή τη θέση, διότι θεωρώ ότι με την προηγούμενη ηγεσία και δεν αναφέρομαι στον παριστάμενο αναπληρωτή υπουργό που έχει απόλυτη γνώση των συνθηκών και δεν διακατέχεται από «οικολογικό ακτιβισμό», ο οποίος παρατηρούνταν στην προηγούμενη ηγεσία του υπουργείου. Πρέπει, πραγματικά, να δοθεί λύση σε ένα υπαρκτό πρόβλημα και προκειμένου να μπαίνουμε σε θεωρητική ανάλυση αν έπρεπε ή δεν έπρεπε να γίνει αυτή η κατάσταση, πρέπει να την αντιμετωπίσουμε. Σ' αυτό το πλαίσιο πρέπει να εξετάσετε και το ενδεχόμενο με τους υμι υπαίθριους, οι οποίοι είχαν γίνει μετά τις 2/7/2009, δηλαδή μετά το νόμο Σουφλιά. Όταν υπουργός, η κυρία Μπιρμπίλη, ανέστειλε την εφαρμογή αυτού του νόμου και είπε ότι θα φέρει νέα διάταξη, αυτομάτως συνέχισαν να χτίζονται οικοδομές που είχαν υμιυπαίθριους με τους όρους που υπήρχαν έως τότε. Το αποτέλεσμα είναι να έρχεται η νέα ρύθμιση Μπιρμπίλη, η οποία όμως παραπέμπει στη χρονική αφετηρία του νομού Σουφλιά. Συνεπώς, υπήρξε ένα κενό διάστημα, περίπου οκτώ με εννέα μήνες, που έχουν κτιστεί υμιυπαίθριοι και δεν μπόρεσαν να βρουν στην ρύθμιση του νόμου Μπιρμπίλη, ακριβώς γιατί είχαν καταληκτική ημερομηνία τον Ιούνιο. Υπάρχει δυνατότητα, επειδή εύλογα πίστεψαν, κυρίως οι κατασκευαστές που τους έκτισαν, ότι αφού έρχεται νέα ρύθμιση, θα έχει χρονική αφετηρία το νεότερο νόμο και όχι το χρονικό πλαίσιο που είχε ο νόμος Σουφλιά, να δούμε πώς θα ρυθμιστεί αυτή η δυνατότητα, όχι με τους όρους της αυθαίρετης δόμησης, αλλά με τους όρους των ημιυπαίθριων.

 

(Συνέχεια ομιλίας του κ. Αθανάσιου Πλεύρη)

Θα σας κατεβάσουμε και μια τροπολογία με τον κ. Βορίδη, αλλά θεωρούμε ότι υπάρχει αυτή η δυνατότητα.

Το άλλο κομμάτι το οποίο θα είναι να ξεκαθαρίσουμε είναι το θέμα των ρυθμίσεων που φέρνετε για το ισλαμικό τέμενος, για το τζαμί στο Βοτανικό. Εμείς, κύριε Υπουργέ, γνωρίζετε ότι είμαστε εναντίον της κατασκευής του ισλαμικού τεμένους και γενικότερα στην Αθήνα, κατ' εφαρμογή του νόμου Παυλόπουλου, του νόμου της Ν.Δ. του 2006. Δεν προσπαθούμε να κρυφτούμε πίσω από τις έννοιες, κύριε Υπουργέ. Ευθέως σας λέμε ότι η διαφωνία μας έγκειται στο σημείο ότι δεν θέλουμε αλλοίωση της πολιτιστικής ταυτότητας της πόλης των Αθηνών. Θα μου πείτε ότι υπάρχει το δικαίωμα του θρησκεύεσθαι. Σε ποιους; Όπου έχουμε Μουσουλμάνους στην Ελλάδα, έχουν αντίστοιχα τους χώρους. Αναφέρομαι στη Θράκη, δηλαδή. Στην Αθήνα για ποιους Μουσουλμάνους να γίνει αυτό; Για τους παράνομους μετανάστες; Η άποψή μας και τη λέμε ευθέως είναι ότι όποιος έχει έρθει παράνομα σ' αυτή τη χώρα, η μόνη υποχρέωση που έχει η Πολιτεία και το μόνο δικαίωμα προς τους Έλληνες πολίτες είναι η επαναπροώθηση τους. Εμείς, λοιπόν, θα αντισταθούμε απέναντι σε κάθε έννοια αλλαγής της φυσιογνωμίας της πόλης των Αθηνών και του ελληνοχριστιανικού χαρακτήρα που έχει η χώρα μας.

Ωστόσο, ακόμα και ερχόμενοι στη δική σας θεωρία και επιχειρηματολογία - τα επιχειρήματά σας τα ξέρω, αυτά που λέω θα τα χαρακτηρίσετε ρατσιστικά ή ξενοφοβικά ή οτιδήποτε -, δεν κρίνετε, κύριε Υπουργέ, ότι από το 2006 που ψηφίστηκε ο νόμος Παυλόπουλου, υπάρχει μια τελείως διαφορετική προσέγγιση στα θέματα μετά από πέντε χρόνια; Άλλες ήταν οι συνθήκες των ροών τότε. Δεν μπορείτε να καταλάβετε ότι ενδεχομένως, ένα μουσουλμανικό τέμενος στο κέντρο των Αθηνών θα γίνει πόλος έλξης και γκετοποίησης σε μια ήδη υποβαθμισμένη πόλη;

Υπό αυτή, λοιπόν, την έννοια, ακόμα κι αν πιστεύετε ότι πρέπει να οδηγηθείτε σώνει και καλά σε κατασκευή τεμένους που εμείς διαφωνούμε, θα πρέπει να αναθεωρήσετε πλήρως την πολιτική στα σημερινά δεδομένα και όχι στα δεδομένα του 2006. Αυτή τη στιγμή, η Αθήνα νοσεί από τη λαθρομετανάστευση και εσείς θα δώσετε μια επιπλέον πίεση προς αυτή την κατεύθυνση. Σας ευχαριστώ, κύριε πρόεδρε, που μου δώσατε το λόγο.

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ (Πρόεδρος της Επιτροπής): Ευχαριστούμε τον κ. Πλεύρη. Το λόγο έχει ο Αναπληρωτής Υπουργός κ. Σηφουνάκης.

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΣΗΦΟΥΝΑΚΗΣ (Αναπληρωτής Υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής): Ευχαριστώ, κ. Πρόεδρε. Ο Υπουργός νομίζω ότι στην εισαγωγή του κάλυψε τη φιλοσοφία αυτού του νομοσχεδίου με τα δύο σκέλη. Από τη μια πλευρά, η περιβαλλοντική αδειοδότηση που επιταχύνονται οι διαδικασίες και από την άλλη, ταξινομούνται και κατηγοριοποιούνται, κάτι που δεν υπήρχε. Το άλλο που αφορά το δεύτερο κεφάλαιο, το φαινόμενο της «τακτοποίησης» ή μόνιμης ρύθμισης αυτού του μεγάλου κεφαλαίου που λέγεται αυθαίρετη δόμηση στην Ελλάδα.

Η αυθαίρετη δόμηση, εάν τη δει κανείς από ιστορική άποψη και θα αναφερθώ σ' αυτό μέσα στις επόμενες μέρες, γιατί έχει πολύ ενδιαφέρον να δούμε την ιστορία των αυθαιρέτων και πότε ξεκινάει αυτή, ξεκινάει περίπου ταυτόχρονα με την ίδρυση και την πρωτολειτουργία του νεοελληνικού κράτους και μάλιστα, όταν ακόμα μεταφέρεται η πρωτεύουσα από το Ναύπλιο και την Αίγινα στην Αθήνα. Δηλαδή, τότε που ο Κλεάνθης σχεδίαζε και σχεδίαζε και ο Χανς, ταυτόχρονα χτίζονταν τα ναυπλιώτικα, που σήμερα τα θεωρούμε οικιστικό πρότυπο και πολιτισμικό προοδευτικό οικισμό. Ας μην αναφερθούμε στο τι έγινε μετά την Μικρασιατική Καταστροφή και στο πώς στεγάστηκε ένα εκατομμύριο κόσμος ή στο τί έγινε στον Εμφύλιο και τίνος αποτέλεσμα είναι, ουσιαστικά, η αντιπαροχή και πως το κράτος έκλεινε συνειδητά τα μάτια του, διότι δεν μπορούσε να πάρει και δεν ήθελε να πάρει την ευθύνη της στέγασης όλων εκείνων, τα λεφούσια των εσωτερικών προσφύγων που έφευγαν από την επαρχία,  γιατί στην επαρχία ο εμφύλιος σπαραγμός είχε σκληρή αντεκδίκηση και αυτό ήθελαν να αποφύγουν και έρχονταν εδώ. Έτσι, λοιπόν, το κράτος δεν ήθελε να αναλάβει την ευθύνη και «έκανε τα στραβά μάτια» και τους έλεγε «χτίστε εσείς γιατί εγώ δεν μπορώ να αναλάβω αυτό το κόστος».

ΔΙΑΜΑΝΤΩ ΜΑΝΩΛΑΚΟΥ: Διώχτηκαν και οι πληθυσμοί.

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΣΗΦΟΥΝΑΚΗΣ (Αναπληρωτής Υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής): Σαφώς, βεβαίως. Ήταν πολιτική η βούληση και η ευθύνη, την οποία έπρεπε να την πάρει το κράτος, δεν την πήρε και έκανε τα στραβά μάτια και τα μετέφερε και στους πολίτες.

ΚΩΣΤΗΣ ΧΑΤΖΗΔΑΚΗΣ: Συνεπώς, να μην χρησιμοποιούμε κτήρια από το ’83 και μετά.

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΣΗΦΟΥΝΑΚΗΣ (Αναπληρωτής Υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής): Θα μπούμε και σε αυτό.

Έρχομαι τώρα στις επί μέρους παρατηρήσεις όπως τις έχω καταγράψει. Ο νόμος 3028/2002, ο νέος αρχαιολογικός νόμος, σαφέστατα και δεν μπορεί να τον υπερκεράσει στα κομμάτια ο σημερινός, όπως δεν μπορεί να τον υπερκεράσει και κανείς άλλος νόμος είτε είναι αυτός της βιοποικιλότητας είτε οποιουδήποτε άλλου Υπουργείου. Εδώ πρέπει να είμαστε σαφείς. Ο ένας νόμος δεν αναιρεί τον άλλον, όταν είναι και τόσο σαφής όπως ο 3028.

Εδώ, όμως θα ήθελα να κάνω και μια πολιτική τοποθέτηση που αφορά και τη Ν.Δ. και τα όσα είπε ο κ. Μητσοτάκης, ο κ. Χατζηδάκης και ο κ. Βορίδης. Δεν θυμάμαι ποιος άλλος αναφέρθηκε σε αυτά. Όλοι αυτοί οι Βουλευτές είπαν «συμφωνούμε επί της αρχής, θα τοποθετηθούμε και επί των άρθρων για βελτιώσεις κ.ο.κ., αλλά μας ρωτάτε εάν το Σ.τ.Ε. συμφωνεί και αν το έχουμε δει ότι η ευθύνη είναι δική μας»; Δεν θα έπρεπε το κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, αλλά και τα κόμματα της Ελάσσονος Αντιπολίτευσης όταν διακηρύττουν ότι εμείς θέλουμε τη νομιμοποίηση των αυθαιρέτων και είναι ένα από τα πέντε σημεία ο κ. Σαμαράς είπε στο Ζάππειο 1 και στο Ζάππειο 2 ότι θα το έχει λύσει και αυτός, εάν υπάρχει συνταγματικό θέμα; Είπα και στον κ. Μητσοτάκη και είπαμε πριν ότι εάν έχει βελτίωση ή πρόταση επ’ αυτού, να συμφωνήσουμε.

Να κάνω, όμως, μια διευκρίνιση. Το Συμβούλιο της Επικρατείας ξεκινάει από μια αρχή που είναι σωστή και κυρίως αφορά την εκτός οικισμού δόμηση. Όμως, θα πρέπει να κατανοήσουμε ότι εάν το 1983 ήταν η τελευταία ρύθμιση, πέρασαν από τότε τριάντα χρόνια και ο νόμος Τρίτση, ο 1337, δεν έκανε ρύθμιση για την εκτός οικισμού δόμηση, γιατί δεν υπήρχε τέτοιο πρόβλημα τέτοιου είδους και τέτοιας διάστασης. Σήμερα υπάρχει. Σήμερα έχουμε οικισμούς των οκτώ, των πέντε και των δέκα χιλιάδων κατοίκων που είναι αυθαίρετοι και δεν είναι μόνο παραθεριστικοί. Όλα τα περίχωρα της Αττικής είναι τέτοια. Άρα, η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας είναι σεβαστή, αλλά βάζει ένα θέμα, το οποίο πρέπει να απαντηθεί. Έχει απαντηθεί από τον δρώντα νομικό κόσμο, αλλά θα πρέπει να απαντηθεί από την άλλη διακριτή εξουσία που είναι η δικαστική εξουσία και που, αν θέλετε, το Σ.τ.Ε. κατέχει έναν πρωταρχικό ρόλο στην προστασία του περιβάλλοντος στην Ελλάδα και ιδίως το Π.Ε.Π. και πρέπει να το αναγνωρίσουμε.

Αυτοί οι οικισμοί, όταν πάρουμε από το αυτοκίνητό μας από εδώ και πάμε μέχρι την Κόρινθο, δεξιά, από τους Αγίους Θεοδώρους που είναι ολόκληρος αυθαίρετος οικισμός με δέκα χιλιάδες σπίτια, εάν προχωρήσει η διαδικασία της πολεοδόμησης, η οποία ποτέ δεν θα ολοκληρωθεί όπως είναι σήμερα τα πράγματα και όπως λειτουργεί και η τοπική αυτοδιοίκηση, διότι κάποια πράγματα πρέπει να τα πούμε, θα μας πει «εάν γίνει η πολεοδόμηση σε αυτούς τους οικισμούς, θα πρέπει τουλάχιστον το 30% λέω minimum, να κατεδαφιστεί» – και εγώ δεν θα πω να κάνουμε μία Ιπποδάμεια πολεοδόμηση, αλλά αν κάνουμε μία κακή πολεοδόμηση. Δηλαδή, από τα 10.000 σπίτια, τα τρεις χιλιάδες σπίτια θα πρέπει να κατεδαφιστούν. Μπορεί να συμβεί αυτό; Υπάρχει πολιτεία που θα το κάνει όταν δεν το έκανε όταν έπρεπε; Που μπορεί να μην είχε τη δυνατότητα ή να μην ήθελε να το κάνει, συμπληρώνω εγώ. Άρα, θα πρέπει να υπάρξει ένας ρεαλισμός, όχι μόνο από την πλευρά της πολιτικής και αναφέρομαι στα κόμματα, αλλά από την πλευρά του συνόλου της συντεταγμένης Πολιτείας.

Πρέπει να είμαστε ρεαλιστές και πραγματιστές, γι' αυτό και για πρώτη φορά, υπάρχουν πρόστιμα. Σε καμία άλλη ρύθμιση ούτε το 2003 ούτε το 1983 υπήρχαν πρόστιμα τα οποία δεν είναι ουτοπικά σε σχέση με το 2003. Από την άλλη, όμως, υπάρχει και το περιβαλλοντικό ισοζύγιο που είναι μια μεγάλη τομή και δίνει τη δυνατότητα στο Συμβούλιο της Επικρατείας να κατανοήσει ότι η Πολιτεία κάνει μια μεγάλη προσπάθεια και ξεπερνάει τις αγκυλώσεις που είχε παλαιότερα. Αυτό είναι πολύ σκληρό αλλά αυτή είναι η πραγματικότητα.

Θέλω να πω στον παριστάμενο κ. Κωστή Χατζηδάκη, ο οποίος αντιλαμβάνεται ότι τα κόμματα δεν μπορούν να είναι υπεύθυνα ανεύθυνα, επειδή δεν έχουν την εκτελεστική ευθύνη όταν είναι υπέρ της νομιμοποίησης ή της τακτοποίησης της αυθαίρετης δόμησης στην Ελλάδα, θα πρέπει, εάν αντιλαμβάνονται ότι προέχει μια θέση μιας διακριτής εξουσίας, να αποφασίσουν και να μας πουν να αποσύρουμε το νομοσχέδιο και εμείς θα το κάνουμε. Εάν και η Ν.Δ. και ο ΛΑ.Ο.Σ. έχουν αυτή την άποψη, εμείς θα το κάνουμε.

 

 

 

(Συνέχεια ομιλίας κυρίου ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΣΗΦΟΥΝΑΚΗ)

Υπάρχει ένα θέμα και ένα παράδειγμα που έφεραν επίσης πολλοί συνάδελφοι, ότι πώς θα πιστοποιήσουμε εμείς αν ένας που έχει σήμερα ένα αυθαίρετο 130 τετραγωνικά θα πάει να δηλώσει εκατό τετραγωνικά; Οι προδιαγραφές που μπαίνουν είναι και η φωτογράφηση η σημερινή και η αποτύπωση με την υπογραφή του μηχανικού, ο οποίος θα φέρει την ευθύνη αυτού που δηλώνει συν τη φωτογράφηση, η οποία πρέπει να είναι από τέσσερα σημεία και από πάνω που θα καταθέτει.

Για τα στατικά. Και ο μηχανικός που θα υπογράψει τη δήλωση ότι έχει στατική επάρκεια φέρει και την ευθύνη. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Πώς θα το εξακριβώσει αυτό; Εάν θέλει να κάνει καλά τη δουλειά του θα το κάνει με δοκίμια που παίρνει από τα μπετά όπου υπάρχουν αυτά. Υπάρχουν όμως και κατασκευές όπου ο φέρων σκελετός δεν είναι από οπλισμένο σκυρόδεμα, μπορεί να είναι από τούβλο, μπορεί να είναι μόνο από πέτρα – σπάνια βεβαίως-  υπάρχουν οι τεχνικοί τρόποι που είναι τα σενάζια και ούτω καθεξής. Αυτό θα το πιστοποιεί και θα το επιβεβαιώνει ο ίδιος ο πολιτικός μηχανικός.

Αναφέρθηκαν πολλοί ότι πρέπει να συνοδεύσουμε την πάταξη της αυθαίρετης  δόμησης όταν θα έχουμε σταματήσει πλέον την, εκτός οικισμών, δόμηση. Συμφωνούμε σε αυτό. Ήδη, βρισκόμαστε, τουλάχιστο για τις ευαίσθητες περιοχές σε ένα καλό στάδιο κατάρτισης του Προεδρικού Διατάγματος. Αναφέρομαι εδώ όσον αφορά τη συνάδελφο την κυρία Μανωλάκου για το πώς θα σταματήσει αυτό το φαινόμενο. Εμείς τι κάνουμε; Δεν είναι αποσπασματικό το νομοσχέδιο αυτό, είναι μέσα σε μια σειρά πρωτοβουλιών νομοθετικών που είναι: ο είναι ο νέος τρόπος έκδοσης οικοδομικών αδειών - περάσαμε το νομοσχέδιο από το υπουργικό συμβούλιο, θα κατατεθεί αμέσως μετά τις γιορτές-, είναι ο νέος ΓΟΚ, είναι η καθιέρωση των κανόνων των μορφολογικών που θα ισχύουν σε κάθε Καλλικρατικό Δήμο των βασικών συν βεβαίως την ταυτότητα του κτιρίου και συν βεβαίως η νέα τεχνολογία που   υπάρχει.

Δεν είναι μόνο τα τσουχτερά πρόστιμα είναι ότι διαφοροποιούμε πλήρως το εγκριτικό από το εποπτικό έργο. Δεν θα δίνει πλέον ο προϊστάμενος της πολεοδομίας στον ίδιο υπάλληλο ή σε υπάλληλο που είναι στο ίδιο γραφείο και να εκδώσει μία οικοδομική άδεια  και να επιβλέψει εάν έχει γίνει κάποιο λάθος. Θα μείνει στην τοπική αυτοδιοίκηση, στο Δήμο, μόνο το εγκριτικό με ελάχιστες προδιαγραφές για να μην μπορεί να γίνεται καταστρατήγηση και από κει και πέρα το εποπτικό θα περάσει στους ελεγκτές δόμησης που ενοποιείται με τους υπάρχοντες ενεργειακούς ελεγκτές και γίνεται ένα καινούργιο Σώμα.

Ο κ. Καρτάλης είπε να αλλάξει το άρθρο 9. Νομίζω ότι έχουμε συνεννοηθεί σε αυτό, θα αλλάξει πλήρως.

Για τις κατεδαφίσεις είπα. Είπε ότι τα πρόστιμα είναι χαμηλά. Δεν νομίζω ότι είναι χαμηλά τα πρόστιμα θα μπορούσαν να είναι πιο υψηλά, αλλά πρέπει να λάβετε υπόψη σας ότι ο νόμος του 2003, που ήταν αυστηρά τα πρόστιμα, σταμάτησε εκεί. Δεν πήγε κανείς να ενταχθεί σ' αυτό το νόμο, τα πρόστιμα ήταν τα τσουχτερά, αυστηρά. Αποδείχθηκε ότι η ζωή έχει άλλους κανόνες και εκεί πρέπει να προσαρμοστούμε. Με την καταγραφή όσο περισσότεροι θα έρθουν να δηλώσουνε δεν πάει να πει ότι θα αυξήσει τα έσοδα, που πράγματι είναι μια μνημειακή μας υποχρέωση, για τα αυθαίρετα. Είναι ότι για πρώτη φορά θα έχεις καταγραφή όλων των αυθαιρέτων με συντεταγμένες και θα αρχίσεις πλέον να έχεις την ταυτότητα του κάθε κτιρίου, είτε είναι νόμιμο, είτε είναι αυθαίρετο.

Για τα είκοσι χρόνια. Γιατί είκοσι χρόνια και όχι σαράντα ή εξήντα ή ενενήντα. Είναι σωστό, αλλά εμείς πράγματι λαμβάνοντας υπ' όψιν μέχρι τη μέχρι σήμερα θέση του ΣτΕ λέμε είκοσι χρόνια και εφόσον γίνει η πολεοδόμηση, η οριοθέτηση και ούτω καθεξής θα μπορεί να γίνεται σαράντα που εγώ το βλέπω δύσκολο και σας έφερα πολλά παραδείγματα. Μακάρι αυτό να συμβεί.

Τώρα, για τα αυθαίρετα της Αττικής, για τις δασικές εκτάσεις που έβαλε και ο κ. Βορίδης και άλλοι συνάδελφοί, νομίζω απάντησα σε αυτό. Ο νόμος για τη βιοποικιλότητα που δίνει την πρωτοβουλία στο Δήμο να ξεκινήσει τη διαδικασία στο πώς θα αντιμετωπίσει οικισμούς ή συστάδες σπιτιών που έχουν κατασκευαστεί μέσα σε δασικές εκτάσεις, πως αυτές μπορεί να τις κάνει νησίδες οι οποίες ουσιαστικά θα εξαιρεθούν από τη διαδικασία αυτή.

Έρχομαι στο θέμα του τεμένους που έβαλε κυρίως το ΛΑ.Ο.Σ. Το κατανοούν ότι μπορεί να γίνει ένα τέμενος ή υπάρχουν τα τεμένη στις περιοχές όπου υπάρχει μουσουλμανική μειονότητα, δεν μπορούν να το κατανοήσουν στην Αττική, γιατί είναι παράνομοι. Δεν είναι παράνομοι όλοι οι οικονομικοί μετανάστες στην Αττική. Εγώ μπορώ να πω ότι είναι πλειοψηφία τους, δεν ξέρω πόσοι είναι, αλλά υπάρχουν και εκείνοι οι οποίοι δεν είναι παράνομοι. Στην τελική ανάλυση, δεν συμφωνώ με την πρόταση που έκανε, να πάνε να αγοράσουν ένα οικόπεδο και να χτίσουν. Αυτό είναι τραγικό, είναι χειρότερο. Εμείς, το κράτος, παραχωρεί, κρατάει την κυριότητα. Ένα κτίσμα 800 τ.μ. είναι πλέον και αστεία ως δυνατότητα και ως διαδικασία και νομίζω ότι κάνουμε εκείνο τον οποίο είναι λογικό και μας φέρνει μέσα στις πολιτισμένες χώρες και όλα τα άλλα δεν μπορώ να τα κατανοήσω και δεν θέλω να τα σχολιάσω.

Λοιπόν, αυτές ήταν οι παρατηρήσεις και τα υπόλοιπα θα τα πούμε αύριο.

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ (Πρόεδρος της Επιτροπής): Eυχαριστούμε τον κύριο Υπουργό, τον κ. Σηφουνάκη.

 

 

Στο σημείο αυτό γίνεται η γ΄ ανάγνωση του καταλόγου των μελών της Επιτροπής. Παρόντες ήταν οι βουλευτές κ.κ.:

 

 

 

Τέλος και περί ώρα 21.22΄ λύθηκε η συνεδρίαση.

 

 

 

 

      Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ                     Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

  

      ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ                         ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ